
سینماسینما، فرزانه متین؛
خاطرم هست در جشنواره فیلم فجر ۱۴۰۳ بود که پژمان جمشیدی در کنفرانس خبری فیلماش از اوضاع اقتصادی جامعه گلایه کرد، اوضاعی که گریبانگیر همه است و دستانش، در حال خفه کردن گلوی هموطنان است اما در آن بزنگاه شما به دوربین زل زدید و از الفاظ بی ادبانه چون «قیمت دلار به تو چه ربطی دارد؟ پولت را بگیر و تبلیغات لوازم خانگیات را بکن و برو پی کارت» استفاده کردید.
طی یادداشتی به شما گفتم به عنوان منتقد آثار هنری، مسئولیت و وظیفهی شما و سایر منتقدان این است که به بازی، شخصیت پردازی، محتوا و ساختار فیلم بپردازید و فیلم را به دور از هر گونه تعصب نقد کنید نه این که کارشناس اقتصادی و یا سیاسی شوید و به بازیگر حمله کنید، این ماجرا و حرکت به دور از ادبتان را به پای قضاوت نابخردانه گذاشتم که البته غیر از بخل و حسد از فحوای کلام تان، منظور دیگری نمیشد برداشت کرد اما شما همچنان روی این موج، سواری می کنید و می تازید؛ چه فیلم سینمایی باشد وچه سریال نمایش خانگی. از همان ابتدا به جای نقد،از ادبیات رکیک استفاده می کنید. شما که خود را به عنوان آرتیست در پیج رسمی اینستاگرام تان معرفی کردهاید و خود را از اعضای جامعهی هنری می دانید چرا در چارچوب نقدهای مفید، نظر نمیدهید تا دیگران از جمله خودِ من از نقد شما لذت ببرم؟ شما دیشب فیلم پیرپسر را کثیفترین فیلمفارسی خطاب کردید بدون آنکه به نقد جامع فیلم بپردازید؛ منتقد حداقل باید دوبار فیلم را تماشا کرده باشد، به داستان، شخصیت ها ، دیالوگ ها و فضاسازی دقت کرده باشد، روی ریتم و ضرباهنگ فیلم، دقیق شده باشد و در انتها تاثیر احساسی آن اثر را بر خودش برای ما نقل کند. اما شما دیشب چه کار کردید؟ ابتدا یک قمه برداشتید و فیلم را شرحه شرحه کردید و با بدترین نوع ادبیات و به دور از انصاف، ضرباتی را بر بدنه پیر پسر وارد کردید.
چرا شما از اساس با هر نوع اثر اجتماعی مشکل دارید و مطمئنا ما با این نوع قضاوت شما در مورد فیلم زن و بچه هم، مواجهه خواهیم شد. جهت گیریهای منفی، قضاوتهای تحقیرآمیز و توهین آمیزتان فارغ از آن که اسلوب و پایه های فیلم را مورد بررسی قرار دهید، نابخشودنی است و این اجازه را به مجری دادید که به پیشینهی شخصی فیلمساز بپردازد که در چه خانوادهای بزرگ شده اگر می خواهید فیلمساز را نقد کنید او را باید نسبت به اثر قبلی اش نقد کنید نه با توجه به نام خانوادگی براهنی بزرگ. شما به صورت افراطی، بر صورت عوامل تولید سیلی زدهاید. این نه نقد است نه قضاوت بلکه در یککلام، غرض ورزی است که از تریبونی که در اختیارتان قرار داده، نهایت سوءاستفاده را میکنید. شما به نقد اجتماعی در این فیلم پرداختهاید که ما در حال زیست در آن هستیم.
شما که فیلمفارسی را تماشا کردهاید به ما بگویید چه المان هایی در آن بوده که پیر پسر را با آن یکی دانستهاید و توصیفهای ناپسندی که در مورد آن به کار بردهاید در کدام فیلمفارسی به یاد دارید که شخصیت پردازیها این گونه قوی باشد، دیالوگ ها از جان برخاسته باشد و جرئیات، یک ساختار منسجم را ارائه دهد. حداقل پیرپسر را با آثاری شبیه خودش مقایسه کنید. البته میدانم یکی دو اثر بیشتر شبیه به آن ساخته نشده که به نقد جامعه این گونه بپردازد. شاید چنینی فیلمی بی پروا که معضلات جامعه را به ما گوشزد می کند، به مذاق شما خوش نیامده و این گونه بر بدنهی آن تاخته اید.
جناب فراستی، نقد کردن آداب دارد. دورانی که وطن و هموطن برای شما بسیار مهم بود و از آن تن و وطن نام می بردید گویا به سر آمده است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- «گل سنگ»؛ سریالی که قواعد نمایش خانگی را بر هم زد
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- افسانهای در حبس؛ سرنوشت «چریکه تارا»
- «چیزهایی که میکُشی»؛ پدرسالاری، سکوت و خشونت
- خوانشی از نخستین فیلم ناصر تقوایی/ در ستایش سکوت و انزوا
- «زعفرانیه ۱۴ تیر»؛ یک روزِ پرتنش در شمال تهران
- «مرجان»؛ فیلمی آبرومند درباره قتلهای ناموسی
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- سریال «متل جهنمی» یا نمایش اینفلوئنسرهای وحشت
- «شغال»؛ دری به سوی فرهنگسازی
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- فصل دوم «نه غریبه کامل»؛ قصهای که شکل نگرفت
- نگاهی به سریال«بازی مرکب»؛ تراژدی انسانها تحت سیستمهای بیرحم
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- به بهانه پایان یک سریال جنایی پلیسی/ اعتراف در چهار دیواری
- دو فیلم ایرانی در جشنواره شبهای سیاه تالین/ گلشیفته فراهانی در یک فیلم از افغانستان
- «فصل شیرین» آماده نمایش شد
- با مشارکت انجمن تئاتر کودک و نوجوان و انجمن نمایشگران عروسکی؛ جشن روز کودک در خانه تئاتر برگزار میشود
- ادغام ۱۱۱ میلیارد دلاری پارامونت و برادران وارنر
- «زیور» از ایتالیا و تایلند جایزه گرفت
- معرفی بازیگران «قطع رابطه در خانه»
- نسخه ویژه نابینایان «نفس عمیق» با صدای پریوش نظریه منتشر میشود
- بازگشت «ویکُنتِ شقه شده»/ میزبانی عمارت نوفللوشاتو از ۳ نمایش
- جرج کلونی در فرانسه رستوران باز کرد!
- مستند «زیر یک آسمان» آمادهی نمایش شد
- بیضاییخوانی به «کارنامهی بُندارِ بیدخش» رسید
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «بچهخور»؛ حقیقتی که خلاف جهتِ جهان میدود
- پس از ۴۰ سال؛ «مستر بین» به تئاتر بازمیگردد
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «دیگِر»
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- افتتاحیه سیوهشتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان / گزارش تصویری
- «بچهخرس» در خانه هنرمندان ایران/ علی غریب «تناسخ…» را روی صحنه میبرد
- «روز چهلم» و «منجمد» در جشنواره فیلم کوتاه تهران
- سه فیلم ایرانی در سی و نهمین جشنواره توکیو
- یادداشتی بر نمایشنامهخوانی «غروب در دیاری غریب»؛ شگفتی از ساز و کار جهان، وقتی عروسکها زبان باز میکنند
- اهدای ششمین نشان عالی خورشید به احمد ضابطی جهرمی
- «کودکی سیزیفوس» بهترین مستند کوتاه خارجی هاریانا شد
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- روزشمار جشنواره تورنتو؛ در حال و هوای سینما
- «مادرکیو»؛ بهرهگیری از فانتزی به عنوان زبان اثر
- «سرزمین فرشتهها» نماینده ایران در اسکار ۲۰۲۷ شد





