سینماسینما، محمد تقیزاده
جدیترین نقدی که مخالفان مرد بازنده به آن وارد کردند، شباهت آن با دیگر آثار مهدویان از جمله سریال زخم کاری بود که همسانی بخش زیادی از بازیگران آن سریال در این فیلم، هجمهها به هفتمین اثر مهدویان را دوچندان کرد. منتقدان مرد بازنده معتقدند که الگوهای روایی فیلمهای مهدویان از جمله رابطه پدر و پسری و زن و شوهری سریال زخمکاری نیز به طور مشابهی در این فیلم تکرار شده و این میزان تکرار و شباهت را اصلیترین دلیل مخالفت با ساختار روایی و بصری فیلم عنوان کردند.
اگر فرض حضور عوامل پشت و جلوی دوربین را در مجموعه آثار اخیر مهدویان بپذیریم اما باز هم حضور متفاوت و هنرآفرینی قدرتمند گروه بازیگری و دیگر عوامل چون تدوین و طراحی میزانسن و دیگر اجزای نمایشی را در فیلم آخر مهدویان نمیتوان به راحتی کتمان کرد. جواد عزتی، رعنا آزادیور، مهدی زمینپرداز نقشآفرینیهای متفاوتی در فیلم داشتند و حضور بازیگرانی چون بابککریمی و آناهیتا درگاهی در نقشهای کوتاه اما تاثیرگذار، موضوعی قابل توجه در اثرجدید مهدویان است.
مهدویان در اقدامی جسورانه، سراغ ژانر معمایی رفته که پرداخت آن به جهت دقت و تمرکز فراوان در پیچشهای داستانی و طراحی معماهای روایی کار آسانی نیست و از سوی دیگر جای خالی این گونه پرطرفدار در آثار به نمایش درآمده در سینمای ایران به شدت احساس میشود. به طورکلی مرور کارنامه مهدویان نشان میدهد که جسارت و بازیگوشی در تغییر فضاها و گونههای مختلف از جمله ویژگیهای شخصی و حرفهای مهدویان است چرا که در میان هفت فیلم کارنامه کاری او، گونههای مختلفی چون طنز، مستند داستانی، ملودرام و درام معمایی دیده میشود.
مرد بازنده قصه خود را با الگوهای مرسوم سینمایی تعریف میکند و در این مسیر لکنت و انحراف چندانی نیز مشاهده نمیشود؛ از سوی دیگر شخصیتپردازی مرد بازنده از جمله نقاط قوت فیلم است که با بهرهگیری از انتخابهای درست و بجا و گریم و طراحیهای بصری دقیق، توانسته کاراکترهایی باورپذیر و همراهکننده خلق کند که به طور حتم زاییده فیلمنامه دقیق و حرفهای و اجرای کم نقص گروه بازیگری آن است.
در کل، مرد بازنده از جمله فیلمهای باکیفیت کارنامه فیلمسازی محمدحسین مهدویان است که پس از تجربه ناموفق شیشلیک و همچنین سریال پرنقص زخمکاری، نوعی بازگشت به اوج برای وی به شمار میآید. مهدویان با ایستاده در غبار به یکباره پدیده شد، با ماجرای نیمروز ۱ به اوج رسید و پس از دو تجربه متوسط در لاتاری و ماجرای نیمروز۲، فیلم پرسوز و گداز و سنگین درخت گردو را بردپرده سینماها برد و پس از یک تجربه ناموفق و کلیشهای در شیشلیک، بار دیگر مسیر صعودی خود در فیلمسازی را در پیشگرفته است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به بازی محسن قصابیان در سریال «کلاغ»/ استراتژی مکث و سکوت
- «کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشهای
- روایت غالب، در تقابل با روایت مغلوب
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- فراخوان جشنواره فیلم فجر ۴۴ منتشر شد
- «وحشی»؛ اولین حضور سریالهای ایرانی در تورنتو
- بازدید اهالی وزارت بهداشت از پشت صحنه «ماجرای نیمه شب»
- با صدور احکامی از سوی رائد فریدزاده؛ دبیران جشنوارههای ملی و جهانی فیلم فجر معرفی شدند
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
