سینماسینما، یزدان سلحشور
ستاره بودن اغلب آسان است در سینما، اما ستاره ماندن نه! در سینمای ما، معدود ستارگانی هستند که علاوه بر محبوب بودن و ماندن، فیلمهایی ماندگار هم در کارنامه داشته باشند «بهروز وثوقی» مشهورترین آنهاست. متولد ۲۰ اسفند ۱۳۱۶، در سینمای جهان، معدود ستارگانی هستند که در عینِ عمر طولانی و همچنان ستاره ماندن در ذهن چند نسل، هنوز با تصاویری که از جوانیشان در ذهنها هست در حافظه جمعی زندهاند. بهروز وثوقی یکی از آنهاست. چه کسی او را با عکسهای ۸۱ سالگیاش در ذهن مجسم میکند؟
در سینمای ایران، ستارگان بسیاری درخشیدند به هر دلیلی یا بی هیچ دلیلی، اما فقط سه ستاره بودند که وارد مَثَلها، شبهمَثَلها و فرهنگ عامه شدند: ناصر ملکمطیعی، فردین، بهروز وثوقی. وثوقی در این بین، با انتخابهای خیلی بهتر، در آثاری بازی کرد که «خوشدیالوگ» بودند و بسیاری از این دیالوگها و منولوگها، با بازی او [والبته صدای دوبلور او که نقش «بازیگر شبح» را داشت] وارد فرهنگ پاپ دوران مدرن شدند. از این نظر هم، وثوقی هنوز پیشتاز است.
در سینمای ایران، معدودستارگانی بودند که نه تنها شخصیتها و نقشهای معروفشان، مورد تقلید و بازتولید قرار گرفت که سبک بازیشان [امضای شخصی هنریشان] هم به سرقت رفت؛ در این بین، باز بهروز وثوقی، با تنوع شخصیتها و نقشهایش، بیشترین «مالباخته نقش و امضای هنری» در این سینما بوده و هست.
در سینمای ایران، معدودستارگانی بودند که بازیگران مهم چند نسل، بدون چشمداشت به «امضای هنری شخصیشان» از بازی ایشان آموختند تا بدل به ستارگانی تازه شوند؛ باز هم بهروز وثوقی…
در سینمای جهان، معدودستارگانی را میتوان نام برد که با وجود سالها دوری از پرده سینما یا حضور در سریالهای تلویزیونی، همچنان ستاره مانده باشند و مردم کشورشان، از ایشان یاد کنند. مردم ایران هنوز پس از دههها، ناصرخان و فردین و بهروز را به یاد میآورند به نیکی و نه به زشتی حتی اگر برخی نقشها یا اکثر نقشهایشان را نپسندند. [بسته به اینکه چه دیدگاه اجتماعی،سیاسی،فرهنگی یا ایدئولوژیکی داشته باشند]
چهار دهه سینمای ایران [که با هر دیدگاهی به آن بنگریم، برتری بسیاری بر سینمای پیش از خود دارد] ثابت کرد که بهروز وثوقی شدن، بسیار بسیار بسیار بسیار سخت است حتی اگر همه چیز از کیفیتی غیرقابل مقایسه با سینمای پیش از انقلاب ۵۷ برخوردار باشد.
جشنواره فیلم فجر، فواید بسیاری در روشنگری اذهان منتقدان و اصحاب رسانه داشته و دارد. یکی از این فواید این است که «دشنامنویسان به بهروز وثوقی»، در سلام و علیکهای گذری یا حتی گذر از کنارشان و شنیدن صحبتهای دو و سه نفرهشان، او را و بازی او را و اهمیت او برای چند نسل را میستایند. به گمانم همین یک دلیل، برای اهمیت «زمانه بهروز وثوقی بودن» کافیست.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- یادداشت شیرین ملک مطیعی بر جشن روز سینما؛ دیر آمدی ای نگار سرمست
- نگاهی به فیلم «کندو»/ جهانی بدون ترحم
- دو تصویر از تاریخ دوبله ایران
- «صبحانه با زرافهها»ی سروش صحت؛ دومین گام در عینِ صحت
- «دو روز دیرتر»؛ یک فیلم سینمای بدنه که جایش در جشنواره نیست
- افسانهی پریان در شهر تاریک/ نگاهی به فیلم «نگهبان شب»
- روز چهارم: «ملاقات خصوصی» بهترین فیلم جشنواره تا به اینجا + «ماهان» ملودرامی کمرمق
- روز دوم: تداومِ بومی کردنِ ژانرها/ نگاهی به فیلمهای «علفزار» و «شادروان»
- روز اول: یک فیلم ورزشیِ قابلِ قبول + اسپینآف گاندو!
- چرا کیارستمی جایزهی کوروساوا را به بهروز وثوقی اهدا کرد؟/ مرور یک خاطره از دو سینماگر
- تجلیل منتقد معروف بریتانیایی از فیلم «قیصر»/ فیلمی که اسکورسیزی و تارانتینو دوستش خواهند داشت
- واکنش بهروز وثوقی به انتشار اخباری درباره بازگشتش به ایران
- رئیس مرکز خدمات مشاوره ایرانیان خارج از کشور: مانعی برای آمدن بهروز وثوقی به ایران نیست/ بستر برای بازگشت هنرمندان مهیا شده
- گفتگو با حسن حسینی درباره «راهنمای فیلم سینمای ایران» (بخش دوم)/ واکاوی یک تحقیر تاریخی
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- اعلام منع پخش ۴ اثر نمایش خانگی در یک هفته/ تماشاگرانی که نادیده گرفته میشوند
- آغاز «جاده ابریشم موسیقی» از عمارت تاریخی ارثیه قزوین
- «نویسنده» و لذت کشف از دل روایتهای تو در تو
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی





