سینماسینما، محمد حقیقت
نویسنده، نقاش، و موزیسین بزرگ و بازیگر ایرانی تبار فرانسوی، سرژ رضوانی در ۹۶ سالگی همچنان سرشار از زندگی است. او امروز مجموعهای از مشهورترین آهنگ های خود را به نام «گردباد آوازهای من» روانه بازار کرد. این مجموعه مورد استقبال فراوان منتقدان این رشته قرار گرفت و روزنامه لوموند با احترام بسیار به این شخصیت هنری چند وجهی به طور مفصل پرداخت.
سرژ رضوانی در ۲۳ مارس ۱۹۲۸ در تهران با نام اصلی سیروس رضوانی به دنیا آمد. پدرش مجید خان رضوانی در اصفهان در سال ۱۹۰۰ متولد شد و مادرش روس بود. وی با مادر در سن هفت سالگی به فرانسه آمد در حالی که فقط روسی صحبت میکرد.
سرژ بلافاصله به یادگیری زبان فرانسه پرداخت و در نوجوانی با هنرمندان و نویسندگان این مملکت آشنا شد. در سالهای ۱۹۶۰ با سینماگران موج نو از جمله تروفو، گدار و غیره آشنا شد و برای فیلمهای آنان موزیک و سرود ساخت و حتی در چند فیلم هم بازی کرد. ترانههای او توسط ژان مورو و غیره که خوانده میشد شهرت بسیار یافت و از فرانسه فراتر رفت.
وی همزمان نویسنده هم است و رمانهایی هم نوشته، او همچنان کار نقاشی را دنبال میکرد و در این مورد میگوید: «نقاشی کردن نوعی زیستن مرا توجیه میکند… نوعی هویت بخشیدن بین شما و چیزی که به دنبالش هستید در نقاشی شکل میگیرد.»
آثار او در گالریهای هنری مورد توجه بسیار قرار گرفته است وی با پل ادوارد هم نقاشیهای خود را به طور مشترک بهنمایش گذاشته بود. جدا از این، در زمینه تئاتر نیز تبحر بسیاری داشته و اولین نمایشنامههای تئاتریاش را از سال ۱۹۶۵ شروع کرده است.
در زمینه سینما ، زمانی که فرانسوا تروفو عاشق ترانهها و موزیکهای او بود، از او خواست برای فیلمش آهنگ «گرداب زندگی» را بنویسد و ژان مورو در فیلم تروفو آنرا به شکل فراموش نشدی اجرا کرد که مدتها ورد زبان مردم شده بود و باعت دو چندان شدن معروفیت سرژ رضوانی شد.
او سپس در فیلم «پیرو خله» از ژان لوک گدار هم بازی کرد و کلا جزو «گروه موج نو فرانسه» به حساب میآمد. روزی ژان لوک گدار ساعت هفت صبح به در خانه سرژ میرود او را از خوب بیدار میکند تا وی سریع سه آهنگ برای «آناکارینا» بازیگر فیلمش بنویسد که این آهنگ ها نیز در زمان خود بسیار محبوب فرانسویها میشود.
سرژ رضوانی با احساسهایی از شرق و ایرانی که در او رسوب کرده بود، شعرها و آهنگهایی به غایت نوستالژیک و احساس برانگیز میسازد که هنوز تازه و زنده است.
امروز او مجموعهای از بهترینها و مشهورترینهای این سرودها و موزیکها را در یک بستهبندی بینظیر باز نشر کرده است. چند سال پیش که تلویزیون فرانسه یک گفتگوی طولانی با او انجام داده بود، او کمی نیز در باره اصلیتش صحبت کرد، وی بسیار از اینکه ریشه ایرانی دارد با افتخار یاد میکرد. امروزه وی بین پاریس منطقه ششم (در آپارتمانی پر از نقاشی)، و از سوی دیگر، در منزلی که در جنوب فرانسه دارد زندگی و کار میکند. بنا به نوشته روزنامهنگار، سرژ رضوانی از روحیه با نشاطاش بنظر میآید که برای جشن تولد صد سالگی خود، آمادگی دارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- افت فروش نگرانکننده در سینماهای فرانسه/ آمار تماشاگران در ۲۰۲۵ سقوط کرد
- جیمز کامرون: از سلطه هوش مصنوعی میگریزم/ «آوارتار۳» و شروع افتخارآمیز اکران
- ۱۵ اثری که برای فهرست اولیه اسکار فیلم بینالمللی شانس بالاتری دارند
- نامزدهای جوایز آکادمی فیلم اروپا معرفی شدند/ «یک تصادف ساده» در میان نامزدها
- نگاهی به فیلم متفاوت همایون غنیزاده؛ رازها و دروغها
- توصیه کارگردان فرانسوی ایرانی تبار؛ قصههای شاهنامه را فیلم کنید
- یادداشت «کیانوش عیاری» در سوگ ناصر تقوایی
- ستایش دلپذیر یک کارگردان آمریکایی از «موج نو»ی فرانسه
- دنیای پرتلاش برخی از کارگردانان/ بن هنیه فیلم جدیدش را کلید زد
- «منفعت آدام»؛ رای دادگاه برای بچه چهار ساله
- گمانهزنی درباره هفت فیلم معرفیشده به بخش اسکار بینالمللی
- نامهای عاشقانه به شهر تهران؛ جایزه اصلی بخش روزهای ونیز به فیلم ایرانی رسید
- ستارهباران منتقدان برای «صدای هند رجب»
- «بیگانه» بهترین فیلم روز هفتم جشنواره ونیز
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- واکنش کانون کارگردانان سینمای ایران به اظهارات مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی
- نفتها و آبها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت





