سینماسینما، مرتضی رنجبران
رونمایی از روز صفر به عنوان اثری با مضمونی جاسوسی معمایی نوید روزهای خوبی را برای سینمای ایران می دهد.
سینمای ایران سال هاست با قهرمان و قهرمان پروری بیگانه شده و هرآنچه دیده می شود اغلب آثاری است که رنگ و لعاب پرده برداری از اتفاقات اجتماعی دارند و در همهمه آثار بی جان اینروزهای سینمای ایران، روز صفر با تلاشی قابل تقدیر برای معرفی یک قهرمان است و دمی دیگر به پیکر سینمای ایران می دهد.
در نگاه نخست موضوع مطرح شده در فیلم روز صفر برای مخاطب به خودی خود جذاب است. روایت یک تروریست که مردم ایران بخوبی او را می شناسند اما بوده آثار بسیاری که مضمون به ساختار فیلم غلبه کرده و اثر الکن مانده است.
نمونه چنین آثاری در ساخت فیلم از شخصیت های شهید بسیار زیاد است و سوژه های ناب بسیاری قربانی ساختار ضعیف شده که از جمله این آثار می توان به ساخت فیلم برای شهید کاوه و برونسی و… اشاره کرد.
روز صفر اما به سراغ مضمونی امنیتی می رود. امیر جدیدی به عنوان یک مامور امنیتی بازی قابل قبولی در اثر دارد و آمادگی جسمانی وی به ایفای نقش کمک کرده است.
سعید ملکان در این فیلم تلاش کرده شخصیت قهرمان را گنگ و مبهم جلوه دهد که این مهم بر جذابیت های او می افزاید.
بزرگترین مشکل فیلم ملکان شاید عدم تساوی پرداخت به کاراکتر ریگی است و این مهم مانع از شکل گیری ضد قهرمان در روز صفر می شود.
هوشمندی و زیرکی ریگی در این فیلم تا حدی تصویر شده اما تمرکز بیش از حد فیلمساز به قهرمان موجب شده ضد قهرمان به چشم نیاید.
جلوه های رایانه ای فیلم از دیگر مشکلات اثر است چراکه در بسیاری از بخش ها بخصوص در بخش هوایی دارای ضعف های جدی است.
فیلمساز با توجه به نگاه های غیرمنصفانه که در اغلب فیلم هایی با موضوعات اینچنینی به منطقه سیستان و بلوچستان وجود دارد تلاش کرده در این ورطه نیفتد و روایت در پاکستان رقم می خورد. همچنین گنجاندن یک نیروی بلوچ در مقابله با گروه های تروریستی و اشاره به قربانی شدن مردم سیستان و بلوچستان به دست تروریست ها، هوشمندی فیلمساز در احترام و تکریم و نمایاندن مظلومیت مردم سیستان و بلوچستان است.
شجاعت سعید ملکان قابل تقدیر است که در نخستین اثرش سراغ سوژه ای ملتهب رفته است. سوژه ای که سالها به دلیل ساخت انبوه آثار هالیوودی از سوی فیلمسازان مورد توجه قرار نمیگیرد چراکه همواره ترس از این مهم وجود دارد که اثر مقبول مخاطب نیفتد و کار به سرانجام مورد نظر نرسد.
به هرحال فیلم روز صفر از بهترین های جشنواره امسال است. درجایی که سینمای ایران اسیر آثار آپارتمانی و اجتماعی و گاه اجتماعی نماست فیلم روز صفر اتفاقی تازه محسوب می شود و حتی امیر جدیدی به عنوان قهرمان این اثر را می توان در قالب مضامین جاسوسی دیگر در سینما ماندگار کرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نتفلیکس دستور ساخت اولین سریال رابرت دنیرو را داد
- تقابل تجارت و واقعیت/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- ۱۰ میلیارد تومان در ۱۰ روز؛ سهم سه فیلم تازه اکران شده در گیشه سینماها
- نگاهی به فیلم «روز صفر» ساخته سعید ملکان
- «روز صفر»؛ مرز باریک صعود و سقوط
- آمار فروش فیلمهای اکران نوروزی/ یک شروع کمرمق
- «دینامیت» اکران میشود
- صدور مجوز نمایش برای ۲ فیلم/ «بندر بند» منیژه حکمت پروانه نمایش گرفت
- یا در اوج یا سوار بر موج/ بررسی حواشی نقدهای “روز صفر”
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- مروری بر سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر/ تنوع در ژانر؛ ضعف در فیلمنامه
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نمایه/ جشنواره و حاشیه و دامها!
- نگاهی به بهترین های جشنواره/ پیروزی جوانها بر پیشکسوتها!
- من از «از دست دادن» میآیم وطنم/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





