سینماسینما، آریو همتی
«ایستگاه متروک » (علیرضا رئیسیان) ۱۳۸۰ با بازی لیلا حاتمی، نظام منوچهری، مهران رجبی، محمود پاکنیت و… قصه درباره زوجی دارد که چند سالی از ازدواج آنها می گذرد و بچه دار نشده اند. آنها در یک سفر زیارتی به سمت مشهد میروند. فیلم «ایستگاه متروک» از آثار دارای ساختار آوانگارد سینمای ایران محسوب می شود. و در نوع سوژه های بیست گانه فرائیستی اثری سنت سوژه گرا است که به تفاوت جهان روستا ـ شهر، جهان طبقه متوسط و طبقه پایین و همچنین تفاوت های پوششی، موسیقیایی، شغلی، فضا و… می پردازد.
کاراکتر محمود که عکاس هنری نیز محسوب می شود می تواند از تمام پدیدار های زیبای طبیعی و انسانی عکس بگیرد و به همه با چشم ابژه نگاه می کند. اما کاراکتر زن با بازی لیلا حاتمی درگیر مباحث عاطفی با روستا و بچه های مدرسه می شود و دل کندن از آنها برای او سخت است همانگونه که بچه ها از او دل نمی کنند. خراب شدن ماشین فرصتی ایجاد کرده که زن با بچه ها در مدرسه ارتباط بگیرد و البته ارتباط عمیق عاطفی و این در شرایطی است که او سال ها بچه دار نشده است.
موسیقی دل انگیز سنتی در دل جاده و کویر و خانه های روستایی و مردمانی که ساده زیست، ساده پوش و البته فعال هستند. از زن حامله ای که برای تعمیر سقف خانه خود گل درست می کند تا مردی که به عنوان فروشنده وسایلی را برای روستاییان می آورد و آقای معلمی که هم تعمیر کار است و هم به بچه ها درس می آموزد. مسیر اشتباهی که محمود طی کرده فرصتی است برای در کنار هم نشستن المان های ابزاریک مدرن و سنت و همچنین اخلاقیات، نوع پوشش و جهان بینی مدرن و سنت و ما به عنوان مخاطب از یک فیلم جاده ای زیبای مفهومی لذت می بریم.
خود مفهوم سنتی زیارت ـ امام رضا (ع) ـ به عنوان یک نقطه محوری در جامعه متکثر و متنوع سبب ایجاد مرکز افزایی روایی می شود. ابعاد متغیر معنایی به هر حال بعد ثابت و نقطه اتکای مرکزی قوی برای ارائه نیاز دارند که در این فیلم میسر شده است. چقدر دویدن بچه ها پشت ماشین محمود و همسرش به ایجاد لحظات عاطفی و گیرای بیشتر فیلم کمک کرده است.
فیلم «ایستگاه متروک» اثری به شدت تاثیرگذار است که از ابژه پنداری و دیگری دانستن هر غیر از خودی، به دگر سوژه گرایی حرکت میکند. کم کم زن فاصله خود را با مردم و مخصوصا بچه ها از بین رفته می بیند و سمت یک شدگی حرکت می کند.لیلا حاتمی بازی درون گرای درون ریز، نظام منوچهری بازی درون گرای برون ریز، محمود پاک نیت بازی برون گرای برون ریز و مهران رجبی بازی برون گرای برون ریزی ارائه داده اند. این فیلم اثری رئال و دارای سکانس های جذاب از کویر با تمام ناشناختگی آن است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بدنمندی زن در سینما
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- «روسری آبی»؛ فرا رفتن از چارچوب بسته
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «زنان، بدون مردان»؛ از شهرنوش پارسیپور تا شیرین نشاط
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- «آشغالهای دوست داشتنی»؛ جنگ روایتها
- «پرنده کوچک خوشبختی»؛ مهمترین اثرِ روان سوژهگرای سینمای ما
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- دادستانی تهران علیه عوامل یک تئاتر اعلام جرم کرد
- «عاشقان تنها میخوابند» در جشنواره سن سباستیان درخشید
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- ایتالیا با «مارپیچ» وارد رقابت اسکار ۲۰۲۷ شد
- «نقطه ضعف» در موزه سینما
- برپایی مراسم چهلم ایرج در زادگاهش / گزارش تصویری
- بدنمندی زن در سینما
- «داستانهای موازی» برندهی بهترین فیلمنامه از فستیوال جادهی ابریشم چین
- به کارگردانی دیوید آیر؛ «قلب هیولا» با بازی برد پیت اکران میشود
- «داستانهای موازی»؛ تغییر پارادایم در زبان سینمایی اصغر فرهادی
- در حسرت حرمت و شان بازیگری
- «داستانهای موازی»؛ چشمچرانیِ وراثتی
- جشنواره رم از سوزان ساراندون تجلیل میکند
- «بی/نا بینا» از ۱۳ مهر در عمارت هما روی صحنه میرود
- «بچه عودلاجان»؛ پدر به روایت فرزندان
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام





