بررسی اینکه اصولا از پایه و اساس، چه فیلمی در گیشه میفروشد و چه فیلمی نمیفروشد و یا با قطعیت درباره ذائقه مخاطب ایرانی حرف زدن، کار دشواری است،
چراکه حکایت پیشبینی ذائقه مخاطب ایرانی گاهی شبیه نتیجه بازیهای فوتبالمان در عرضه جهانی است که در شرایطی که هیچ کس انتظار ندارد با بردی آنچنانی روبهرو میشویم. اما با وجود همه اینها در هر هنری و صنعتی از جمله سینما؛ رعایت یک سری اصول اولیه و استاندارد، شرط نخست موفقیت است.
در نوشتن فیلمنامه یک فیلم گام به گام رعایت اصول فیلمسازی، از نوشتن فیلمنامه و درستنویسی آن تا اجرا و ساخت و تدوین مناسب میتواند نبض مخاطب را در دست بگیرد.
این اصول حتی اگر فقط فرمولوار و نه حتی با صرف هزینههای گزاف و سرسامآور اجرا شوند و فیلمساز در ابتداییترین وجه فیلمسازی بداند که کجا مخاطب را منتظر و در تعلیق نگه دارد، احساسات او را برانگیزد، کجا او را بخنداند، چطور فیلم ریتم مناسبی داشته باشد و تصاویر آن از حداقل استاندارد برخوردار باشند، میتواند منجر به ساخت فیلمی شود که با تعداد زیادی از مخاطبان ارتباط برقرار کرده و در اصطلاح بفروشد.
این همان کاری است که با صرف هزینههای مختلف در هالیوود و بالیوود و با رعایت یک سری فرمول ثابت از بکارگیری روش «سید فیلدی» در نوشتن فیلمنامه گرفته تا استفاده از ساختارهای کلاسیک و سرراست، اجرا میشود و حاصل آن فراگیر شدن فیلمهای این کمپانیها در بین مخاطبان سراسر دنیا است. آمار فروش فیلمهای ایرانی در چند سال اخیر گویای این نکته است که مخاطبان کمتوقع سینمای داخلی، به محض اکران فیلمی که تا حدی خوش ساخت باشد و داستان پرکشمکش و جذابی مثل «آتشبس» داشته باشد و یا حاوی لحظات طنز (حالا از هر نوعی) باشد استقبال میکنند.
بیشتر فیلمهای موفق و پرفروش در گیشه در چند سال اخیر، فیلمهایی هستند که به هر دلیل و شکلی ورای ساختار و روایت توانستهاند مخاطب را بخندانند. این امر اگرچه شاید سبب نوعی فقر فرهنگی است اما از سوی دیگر با نگاهی به گرفتاری مردم امروز شاید طبیعی باشد؛ هر چند در میان آثار پرفروش این چندسال به فیلمهایی مانند «میم مثل مادر» برمیخوریم که از نمونههای شگفتی ذائقه مخاطبان است؛ که البته حضور بازیگر نقش اول آن و نام کارگردان در فروش آن بیتاثیر نبوده است و البته استفاده از سوپراستارها، ترفند معمولی است که به فروش فیلمها بهطور معمول کمک میکند هر چند این ترفند در کنار ساخت فیلمی حداقل متوسط میتواند موثر باشد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به «غلامرضا تختی» ساخته بهرام توکلی / شمایل یک قهرمان پوشالی
- نگاهی به «متری شش و نیم» ساخته سعید روستایی / ضد قهرمان دوست داشتنی
- برترین های سینمای ایران در سال ۹۷ به انتخاب منتقدان سینماسینما / بخش دوم علی نعیمی و یزدان سلحشور
- به روایت یک شاهد عینی / نگاهی کوتاه به ۴ فیلم جشنواره / بخش ۴
- به روایت یک شاهد عینی / نگاهی به ۵ فیلم جشنواره سی و هفتم / بخش ۳
- به روایت یک شاهد عینی / نگاهی کوتاه به شش فیلم جشنواره / بخش دوم
- گفتوگو با مانلی شجاعیفرد و مازیار فکریارشاد به بهانه اجرای نمایش «نشانهها» / سختیهای اجرای یک نمایش پستمدرن
- رفتار شناسی تلویزیون به بهانه اتفاق اخیر در شبکه شما / مرگ تدریجی یک رویا
- نگاهی به «بیدار شو آرزو» ساخته کیانوش عیاری / ماندگاری تراژدی
- دوران گذار سینمای ایران
- نسبت ما و جشنواره جهانی فیلم فجر
- نگاهی به «لاتاری» و نقد یک کنش سیاسی و اقتصادی/ بازی بزرگان و بلاتکلیفی قهرمان
- به روایت یک شاهد عینی(۷)/ نگاهی به «جشن دلتنگی»، «هایلایت» و «ماهورا»
- به روایت یک شاهد عینی(۶)/ نگاهی به دو فیلم «تنگه ابوقریب» و «اتاق تاریک»
- به روایت یک شاهد عینی (۵)/ نگاهی به «مغزهای کوچک زنگ زده» و «عرق سرد»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





