بررسی اینکه اصولا از پایه و اساس، چه فیلمی در گیشه میفروشد و چه فیلمی نمیفروشد و یا با قطعیت درباره ذائقه مخاطب ایرانی حرف زدن، کار دشواری است،
چراکه حکایت پیشبینی ذائقه مخاطب ایرانی گاهی شبیه نتیجه بازیهای فوتبالمان در عرضه جهانی است که در شرایطی که هیچ کس انتظار ندارد با بردی آنچنانی روبهرو میشویم. اما با وجود همه اینها در هر هنری و صنعتی از جمله سینما؛ رعایت یک سری اصول اولیه و استاندارد، شرط نخست موفقیت است.
در نوشتن فیلمنامه یک فیلم گام به گام رعایت اصول فیلمسازی، از نوشتن فیلمنامه و درستنویسی آن تا اجرا و ساخت و تدوین مناسب میتواند نبض مخاطب را در دست بگیرد.
این اصول حتی اگر فقط فرمولوار و نه حتی با صرف هزینههای گزاف و سرسامآور اجرا شوند و فیلمساز در ابتداییترین وجه فیلمسازی بداند که کجا مخاطب را منتظر و در تعلیق نگه دارد، احساسات او را برانگیزد، کجا او را بخنداند، چطور فیلم ریتم مناسبی داشته باشد و تصاویر آن از حداقل استاندارد برخوردار باشند، میتواند منجر به ساخت فیلمی شود که با تعداد زیادی از مخاطبان ارتباط برقرار کرده و در اصطلاح بفروشد.
این همان کاری است که با صرف هزینههای مختلف در هالیوود و بالیوود و با رعایت یک سری فرمول ثابت از بکارگیری روش «سید فیلدی» در نوشتن فیلمنامه گرفته تا استفاده از ساختارهای کلاسیک و سرراست، اجرا میشود و حاصل آن فراگیر شدن فیلمهای این کمپانیها در بین مخاطبان سراسر دنیا است. آمار فروش فیلمهای ایرانی در چند سال اخیر گویای این نکته است که مخاطبان کمتوقع سینمای داخلی، به محض اکران فیلمی که تا حدی خوش ساخت باشد و داستان پرکشمکش و جذابی مثل «آتشبس» داشته باشد و یا حاوی لحظات طنز (حالا از هر نوعی) باشد استقبال میکنند.
بیشتر فیلمهای موفق و پرفروش در گیشه در چند سال اخیر، فیلمهایی هستند که به هر دلیل و شکلی ورای ساختار و روایت توانستهاند مخاطب را بخندانند. این امر اگرچه شاید سبب نوعی فقر فرهنگی است اما از سوی دیگر با نگاهی به گرفتاری مردم امروز شاید طبیعی باشد؛ هر چند در میان آثار پرفروش این چندسال به فیلمهایی مانند «میم مثل مادر» برمیخوریم که از نمونههای شگفتی ذائقه مخاطبان است؛ که البته حضور بازیگر نقش اول آن و نام کارگردان در فروش آن بیتاثیر نبوده است و البته استفاده از سوپراستارها، ترفند معمولی است که به فروش فیلمها بهطور معمول کمک میکند هر چند این ترفند در کنار ساخت فیلمی حداقل متوسط میتواند موثر باشد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به «غلامرضا تختی» ساخته بهرام توکلی / شمایل یک قهرمان پوشالی
- نگاهی به «متری شش و نیم» ساخته سعید روستایی / ضد قهرمان دوست داشتنی
- برترین های سینمای ایران در سال ۹۷ به انتخاب منتقدان سینماسینما / بخش دوم علی نعیمی و یزدان سلحشور
- به روایت یک شاهد عینی / نگاهی کوتاه به ۴ فیلم جشنواره / بخش ۴
- به روایت یک شاهد عینی / نگاهی به ۵ فیلم جشنواره سی و هفتم / بخش ۳
- به روایت یک شاهد عینی / نگاهی کوتاه به شش فیلم جشنواره / بخش دوم
- گفتوگو با مانلی شجاعیفرد و مازیار فکریارشاد به بهانه اجرای نمایش «نشانهها» / سختیهای اجرای یک نمایش پستمدرن
- رفتار شناسی تلویزیون به بهانه اتفاق اخیر در شبکه شما / مرگ تدریجی یک رویا
- نگاهی به «بیدار شو آرزو» ساخته کیانوش عیاری / ماندگاری تراژدی
- دوران گذار سینمای ایران
- نسبت ما و جشنواره جهانی فیلم فجر
- نگاهی به «لاتاری» و نقد یک کنش سیاسی و اقتصادی/ بازی بزرگان و بلاتکلیفی قهرمان
- به روایت یک شاهد عینی(۷)/ نگاهی به «جشن دلتنگی»، «هایلایت» و «ماهورا»
- به روایت یک شاهد عینی(۶)/ نگاهی به دو فیلم «تنگه ابوقریب» و «اتاق تاریک»
- به روایت یک شاهد عینی (۵)/ نگاهی به «مغزهای کوچک زنگ زده» و «عرق سرد»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





