سینماسینما، آریو همتی
فیلم «فروشنده» اصغر فرهادی بنا بر تقسیمبندی ساختاریک یعنی سینمای پیشاساختار، ساختارمند، پساساختارگرا و فراساختارگرا در نوع سینمای فراساختارگرا قرار میگیرد. و در مبحث سوژههای بیستگانه فرائیستی در نوع سنت سوژهگرایی و الگوی متعین پیشینی خانواده روایت میشود. قرار گرفتن خانواده در جایگاه سوژه کلیت اثر را شکل داده و در ذیل آن قرار گرفتن کاراکتر عماد با بازی شهاب حسینی، کاراکتر رعنا با بازی ترانه علیدوستی و کاراکتر پیرمرد متجاوز با بازی فرید سجادی حسینی را به عنوان مهمترین سوژههای اثر مشاهده میکنیم. به لحاظ تفاوتسازی تقابل عماد و رعنا، تقابل عماد و پیرمرد، تقابل رعنا و پیرمرد در کنار تقابلهای درونی کاراکتر عماد با خودش، و همچنین تقابلهای درونی کاراکتر رعنا با خودش، یکی از مهمترین درامهای تاریخ سینمای ایران را بر پرده جان میدهد. تحلیل درست و بینظیر درون برونی و برون درونی کاراکترها و تاثیر موقعیتها بر کنش و واکنشهای آنها، و البته همافزایی جهان تئاتر و جهان سینما و همافزایی جهان متنی با جهان بیرونی و جهان ذهنی، همچنین همافزایی جهان بازی و جهان واقعیت در مجموع اثری پتانسیلمند را برای ما به نمایش میگذارد که با تمام این تعاریف در کنار اجراهای کمنظیر ترانه علیدوستی و شهاب حسینی، مهمترین فیلم اصغر فرهادی را در تمام دوران فیلمسازی او شاهد هستیم.
نکته دیگر مبحث تاویلهای پنج گانه است. بنا بر این مقولهبندی از آرش آذرپیک میتوان «فروشنده» را در قیاس با فیلمهای سینمای ایران در نوع تاویل عمیق قرار داد. این فیلم برنده اسکار، توانسته آنقدر پتانسیلمندانه، درست و معنامند باشد که هر مخاطبی با هر سطح از دانش را به سمت خویش بکشد. معنا در لایه لایهی این فیلم جنس سومی، و در دل سکانسهای مختلف آن، نهفته و میتوان بنا بر رویکردها و مواجهههای علمی مختلف بخشهای مختلفی از داشتههای آن را به ظهور و بروز رسانید.
این فیلم در دسته فیلمهای اندیشه محور و البته متعلق به کارگردان ـ اینجا کارگردان مولف ـ قرار میگیرد.
این فیلم به آرامی آغاز میشود، و هر چه جلو میرویم گرمای آن زیاد و کشش آن بیشتر میشود و تا آخر به شکل عجیبی مخاطب را در خود غرق میکند. بخشش پیرمرد و عمل ناخواستهی او، توسط رعنا و عماد ، و عبور از این قضیه به نفع زیست تعالیگرای هر دو، و بازی آنها در پایان در صحنه تئاتر میتواند وجوهی از فراروی عاشقانه از چارچوبهای بسته را در خود داشته باشد.
فیلم به خوبی نقش نمایندهای برای تمدن ما را ایفا میکند و به درستی به عنوان نماینده ایران در اسکار ارسال شد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- سیودومین جشنواره فیلم سارایوو؛ نشان افتخاری به اصغر فرهادی اهدا شد
- بازگشت به زبان مادری؛ فیلمنامه بعدی فرهادی به زبان فارسی خواهد بود
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- «روسری آبی»؛ فرا رفتن از چارچوب بسته
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «زنان، بدون مردان»؛ از شهرنوش پارسیپور تا شیرین نشاط
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- «آشغالهای دوست داشتنی»؛ جنگ روایتها
- «پرنده کوچک خوشبختی»؛ مهمترین اثرِ روان سوژهگرای سینمای ما
- اصغر فرهادی در پرتغال مسترکلاس کارگردانی برگزار میکند
- ورایتی گزارش داد؛ فروش گسترده فیلم اصغر فرهادی در بازارهای جهانی
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





