سینماسینما، فرزانه متین
در سال ۲۰۲۱ مینی سریالی با اقتباس از رمان پرفروش لیان موریاتی به نام «نه غریبه کامل» ساخته شد که جهان آن با سایر سریال های آن دوره متفاوت بود و با بازی سوپر استار هالیوود نیکول کیدمن، استقبال گسترده مخاطبان شبکه هولو را به همراه داشت. اما از آنجا که سیاست های هالیوود مبنی بر فرانچایز سریال هایی است که مخاطب فراوان دارد، تصمیم گرفته شد فصل دوم سریال با حضور دوباره ی نیکول کیدمن ساخته شود. فصل اول، داستان گروهی از افراد را روایت می کرد که برای فرار از زندگی روزمره و یافتن آرامش درونی به یک مرکز سلامتی و تندرستی غیرمتعارف به نام «خانه آرامش» پناه می برند که تحت نظارت ماشا با بازی نیکول کیدمن، اداره می شود و خودِ ماشا شخصیت پیچیده ای دارد.
این فصل ایده ای جدید را ارائه داد که علاوه بر آن با خلق جهانی تازه، فیلمنامه ای قوی و با اجرای قدرتمند بازیگران روبه رو بودیم. اتفاقاتی که در هشت اپیزود فصل اول در بستر خانه آرامش رخ داد قابل لمس و جذاب بود حتی گفت وگو های طولانی مابین این نه غریبه و فلش بک هایی از زندگی شان نه خسته کننده بود نه حوصله بر.
فصل دوم «نه غریبه کامل» که در بهار ۲۰۲۵ منتشر شد، نقطه ی مقابل فصل اول قرار گرفت و سازنده برای این که فصل جدید متفاوت تر از قبلی باشد چاشنی تعلیق را بیش از اندازه به آن اضافه کرد که داستان را برای مخاطب پرکشش کند، اما در این زمینه ناکام ماند و پاسخی خلاف آن را دریافت کرد. مکانی که برای خانه ی آرامش در فصل جدید در نظر گرفته شده بود، هتلی با فضایی ملتهب و تنش زا بود که مخاطب با دیدن آن مکان دچار یک نوع آشفتگی می شد. فضای روانی فیلم بهم ریخته بود، شخصیت ها فاقد عمق بودند، فیلمنامه چفت و بست دار نبود و از همه مهم تر اتمسفر سریال یک حس پنهان خطر را برای مخاطب تداعی می کرد اما کارگردان این رمز و راز نهفته را نتواست حتی در سطح متوسط به تصویر درآورد و در نهایت قصه ای شکل نگرفت.
فصل دوم «نه غریبه کامل» یک دیگی بود که سازندگان آن سعی کرده بودند با بازیگران معروف، فضای متفاوت، نشئگی متداوم ناشی از مواد محرک زا و آسیب های روانی این نه نفر به خورد مخاطبان بدهند که در این زمینه شکست خوردند و با این تفاسیر بعید است فصل سومی در کار باشد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- «گل سنگ»؛ سریالی که قواعد نمایش خانگی را بر هم زد
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- افسانهای در حبس؛ سرنوشت «چریکه تارا»
- «چیزهایی که میکُشی»؛ پدرسالاری، سکوت و خشونت
- خوانشی از نخستین فیلم ناصر تقوایی/ در ستایش سکوت و انزوا
- «زعفرانیه ۱۴ تیر»؛ یک روزِ پرتنش در شمال تهران
- «مرجان»؛ فیلمی آبرومند درباره قتلهای ناموسی
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- سریال «متل جهنمی» یا نمایش اینفلوئنسرهای وحشت
- «شغال»؛ دری به سوی فرهنگسازی
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- آقای فراستی! نقد کردن آداب دارد
- نگاهی به سریال«بازی مرکب»؛ تراژدی انسانها تحت سیستمهای بیرحم
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





