روزنامه جوان در مطلبی نوشت: زنان در سینمای غرب و به ویژه هالیوود برخلاف سینمای ایران سهم ناچیزی در شغلهای پشت دوربین دارند. برای همین کمپانی مارول ابراز امیدواری کرده تا در آینده برای بیشتر شدن این سهم تلاش بیشتری کند.
با وجود اینکه زنان سینماگر به ویژه فعالان سینماگر پشت دوربین پس از انقلاب اسلامی سهم عمدهای از بازار کار سینما و هنرهای نمایشی را به خود اختصاص دادهاند و این یک امر عادی محسوب میشود اما در آن سوی جهان و در ایالات متحده زنان به دلیل سهم ناچیز در شغلهای پشت دوربین همواره معترض بودهاند و همین باعث شده تا کمپانی مارول مجبور شود وعدههایی برای سهیم کردن زنان ارائه بدهد.
سهم زنان از سینمای غرب و به ویژه هالیوود بیشتر در مقابل دوربین تعریف میشود و به زنان برای گرفتن شغلهای پشت دوربین رغبتی نشان داده نمیشود. فایگی رئیس استودیوهای مارول در دهمین دوره گردهمایی تولید با کنفرانس که در استودیوی پارامونت برگزار میشد به صحبت درباره آنا بادن کارگردان مشترک بیستمین ساخته استودیو مارول که به عنوان اولین کارگردان زن این مجموعه فیلمها شناخته میشود، پرداخت.
او در پاسخ به سؤالی که آیا ممکن است تعداد ۲۰ فیلم بعدی مارول توسط کارگردانان زن ساخته شود بیان کرد: من نمیتوانم قول بدهم که ۲۰ فیلم آینده مارول را زنان خواهند ساخت اما میتوانم بگویم تعداد زیادی از این فیلمها را کارگردانان زن میسازند. یک پژوهش در غرب نشان میدهد تعداد کارگردانان زن در سینمای امریکا نسبت به مردان بسیار ناچیز است. در مجموع سهم زنان پشت دوربین بسیار کمرنگ است. این پژوهش نشان میدهد زنان در جایگاههای کارگردانی، نویسندگی، مدیریت تولید، تدوین و فیلمبرداری بسیار حضور ناچیزی دارند. این آمار از ۲۰ سال پیش به این سو تغییر چندانی نکرده است. موضوع نابرابری جنسیتی میان کارگردانهای هالیوودی در چند وقت گذشته به یکی از بحثهای داغ تبدیل شده است. در جوایز گلدنگلوب و بفتا نیز حضور نداشتن کارگردانان زن در میان نامزدهای جایزه بهترین کارگردانی انتقادات فراوانی برانگیخت.
با یک مقایسه درباره وضعیت زنان در سینمای ایران با سینمای غرب به خوبی میتوان دریافت که پس از انقلاب اسلامی زنان در همه عرصهها حضور چشمگیری داشتهاند و این حضور در سینما نیز قابل توجه است. امروزه بسیاری از فیلمسازان مطرح ایرانی از میان زنان هستند. درباره مشاغل پشت دوربین نیز زنان سهم عمدهای را به خود اختصاص دادهاند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- سینمای ایران به هوای تازه نیاز دارد
- استقبال تماشاگران و منتقدین از یلدا در جشنواره ساندنس
- نکتههای گمشده سینمای ایران/ اهمیت دکور در سینمای دهه ۳۰ + ویدئو
- آزمون بزرگ «خانه پدری»
- گزارش سازمان سینمایی از وضعیت سالنهای سینمای کشور
- حجازیفر: پول سینما را در تئاتر خرج میکنم
- ساختار «خانه سینما» پیر شده است/ صنف نباید نیازمند پول دولت باشد
- چرا ما دیگر به کمدیهای وطنی نمیخندیم؟
- «کوچه ژاپنیها» و «عنکبوت» مجوز ساخت گرفتند
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
