آرش شفاعی در جام جم نوشت : اعلام خبر حضور سه فیلم با حضور عوامل و بازیگران ایرانی در جشنواره بینالمللی فیلم کن احتمالا خیلیها را خوشحال کرده است. هرچه باشد ایرانیها برای افتخارآفرینی و رقابت در یکی از مهمترین جشنوارههای سینمایی جهان آماده میشوند اما به نظر میرسد همه چیز به همین سادگی نیست. اگر کمی دقیقتر به صحنه نگاه کنیم، ردپای نفوذ فرهنگی و غفلت مسؤولان را در این رویداد میبینیم. به نظر میرسد بخشهای مختلف یک پازل برای تکمیل کردن یک تصویر بزرگتر در حال کامل شدن است. در این نوشتار به این حضور سهگانه میپردازیم.
آنها برای ما انتخاب میکنند
Wild Bunch AG یا واید بانچ یک شرکت پخش و فروش بینالمللی در فرانسه است اما دامنه فعالیت آن به سراسر قاره سبز و فراتر از آن گسترش یافته است. این شرکت از اواخر دهه۷۰ میلادی در فرانسه ایجاد شد و بعد از آن توانست با خرید چند شرکت فیلمسازی دیگر، به یک شرکت بزرگ و مؤثر تبدیل شود که پخش جهانی فیلمهای مشهوری چون رؤیای کاساندرا، ویکی کریستینا بارسلونا، سخنرانی پادشاه، هنرمند (آرتیست) و تیتان را بهعهده داشته است.
این شرکت همچنین در حوزههای دیگر نظیر انیمیشن نیز ورود و توزیع فرآوردههای فرهنگی دیگر مانند پویانمایی، تئاتر، ویدئو و شبکه نمایش خانگی را هم به مجموعه فعالیت خود اضافه کرده است. واید بانچ دارای شرکتهای زیرمجموعه در دیگر کشورهای اروپایی از جمله ایتالیا، اتریش، اسپانیا و آلمان است و در سالهای اخیر، گستره فعالیت خود را به دیگر کشورهای جهان از جمله چین نیز گسترش داده و بخش مهمی از بازار جهانی فیلم و پخش و تولید فیلم مستقل را در اختیار گرفته است.
معرفی و حمایت از حضور فیلمها برای جشنواره معروف جهانی، بخش مهمی از کار برندسازی این شرکت برای تولیداتی است که از چهارگوشه جهان انتخاب میکند.
برخی فیلمهایی که در اسکار معرفی شدهاند، از طریق این شرکت بوده است. فیلم هنرمند اثر میشل هازاناویسیوس در سال ۲۰۱۲ جوایز مهمی مانند بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر مرد (ژان دوژاردن)، بهترین موسیقی متن و بهترین طراحی صحنه و لباس را کسب کرد و پیش از آن نیز فیلم سخنرانی پادشاه توسط تام هوپر در سال ۲۰۱۱علاوه بر جایزه بهترین فیلم، جوایز بهترین کارگردان (تام هوپر)، بهترین بازیگر مرد (کالین فرث) و بهترین فیلمنامه اصلی را گرفت.
در جشنواره فیلم ونیز نیز فیلمهای این شرکت از جمله آقای هیچکس(۲۰۰۹)، کشتیگیر(۲۰۰۸) و خواهران مجدلیه(۲۰۰۲) شیر طلایی گرفتهاند اما مهمترین جایزه جهانی که محل جولان این شرکت و فیلمهایش هست، جشنواره فیلم کن است که تاکنون ششفیلم آن نخل طلا و چند فیلم دیگر جوایز دیگری گرفتهاند. از جمله فیلمهای مورد حمایت این شرکت که نخل طلا گرفت، فیلم مستهجن آبی، گرمترین رنگ است اثر عبدالطیف کشیشه بوده که بسیاری از منتقدان آن را یک فیلم پورنوگرافی میدانند، نه یک فیلم هنری. این شرکت پیش از این به فیلمهای ایرانی از جمله دو فیلم در پنج بعدازظهر و تختهسیاه اثر سمیرا مخملباف توجه ویژه کرده بود. اما امسال این توجه شکل تازهای گرفته است با معرفی سه فیلم: برادران لیلا اثر سعید روستایی، برادر و خواهر ساخته آرنو دپلشین و عنکبوت مقدس ساخته علی عباسی، کارگردان ایرانی- سوئدی هر دو با بازی بازیگران زن ایرانی که حاشیه اخلاقی دارند.
سکوت
همیشه زیبا نیست
هیچکس مخالف حضور سرمایهگذاران خارجی، شرکتهای بزرگ پخش فیلم و گسترده شدن گستره فعالیت سینمای ایران نیست.
اقتصاد هنر بدون رضایت دادن به فعالیت در مرزهای ملی معنا نخواهد داشت اما سوال اینجاست که نباید سازو کار روشن و قابل اعتمادی برای سرمایهگذاران خارجی بهخصوص در حوزه فرهنگی داشت؟ سرمایهگذاران فیلم جدید سعید روستایی چه کسانی هستند؟ آیا اصلا مشخص است این فیلم درباره چیست؟
مسؤولان سازمان سینمایی سکوت خود را درباره سازوکار معرفی این فیلم و فیلمهای دیگری که در این سالها بدون نمایش در داخل، سر از جشنوارههای خارجی درآوردهاند کی میشکنند؟
این اتفاق درباره فیلم «قهرمان» سال گذشته هم افتاد و آن زمان هم مسؤولان وزارت ارشاد خود را به ندیدن و نشنیدن زدند. خوب است سازمان سینمایی، سکوت خود را در این باره بشکند و بگوید آیا از آنچه قرار است در کن به نمایش درآید، اطلاع دارد؟ آیا سرمایهگذاران فیلم را میشناسد و آیا اصولا ساختاری در نهادهای دولتی برای مقابله با نفوذ احتمالی کشورهایی مانند فرانسه در ساختارهای فرهنگی کشور اندیشیده شده است؟
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- فیلم سینمایی «زن و بچه» به اکران آنلاین رسید
- جشنواره فیلم کن ۲۰۲۶؛ فهرست بخش کلاسیک اعلام شد/ یک فیلم ایرانی در میان آثار کوتاه
- «زن و بچه»؛ کوچه پسکوچههای یک فیلمساز
- درباره «زن و بچه»؛ کدام زن؟! کدام بچه؟!
- «زن و بچه»؛ دوئلی تصویری با چهرههایی خیرهشده به دوربین
- «زن و بچه»؛ خیره با چشمان باز به کابوسی که زندگیات را میبلعد
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- بدهی ۳۵ میلیاردی سینما/ سعید روستایی فیلم جدید میسازد/ بزودی بلیت شناور اجرا خواهد شد
- «زن و بچه»؛ چرا غافل از احوال دل خویشتنم؟
- «زن و بچه»؛ فرم پیش از معنا
- «زن و بچه»؛ سفری در دل تلاطم زندگی یک زن
- خوانشی آدلری از پدر در «برادران لیلا»/ تاجی از توهّم بر سرِ عقده
- اکران «زن و بچه» به تعویق افتاد
- با اعلام آکادمی علوم و هنرهای سینمایی؛ سازندگانِ «در سایه سرو»، روستایی و معادی عضو آکادمی اسکار میشوند
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- سریال «کلاغ»؛ شلیک به خود
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
