اسماعیل کهرم در اعتمادنوشت :سال‌هاست در تلویزیون برنامه‌ای ندارم و ظاهرا ممنوع‌التصویر شده‌ام. این در حالی است که پیش‌تر در شبکه ۴ برنامه‌ای در حوزه محیط‌زیست اجرا می‌کردم که با استقبال مخاطبان نیز مواجه شده بود، اما نظر رییس گروه بر ادامه این برنامه قرار نگرفت و پخش آن متوقف شد.
این روزها بسیاری افراد و حتی مسوولان این گزاره را مطرح می‌کنند که تلویزیون نمی‌بینند و رادیو گوش نمی‌دهند. در این شرایط که مسوولان نیز خود را مخاطب این رسانه نمی‌دانند، آیا می‌توان از رسانه ملی سخن گفت؟ چقدر از زمان تلویزیون به نمایش فیلم‌ها و تله‌تئاترهای ارزشمند، اطلاع‌رسانی درباره محیط‌زیست و… اختصاص دارد.
در برنامه‌های خبری سایر کشورها می‌بینیم، ابتدا خبرهای سیاسی، جنگ، مشکلات اجتماعی، ورزشی و… را پخش کرده اما یک دقیقه آخر، به خبری خوش در حوزه‌های مختلف و به‌ویژه محیط‌زیست اختصاص دارد و به این ترتیب برنامه با لبخند مجری و امید خاتمه پیدا می‌کند. حال در برنامه‌های خبری ما چقدر به این موضوع توجه می‌شود؟ ما نه تنها چنین رویه‌ای را شاهد نیستیم، بلکه می‌بینیم برنامه‌های محیط‌زیستی در شبکه‌های غیراصلی آن هم در ساعت‌هایی که کمترین میزان ببینده را دارد، محدود می‌شود. در چنین شرایطی می‌توانیم انتظار داشته باشیم مردم نسبت به این مقوله حساسیت داشته و آمار تخریب‌ها کاهش پیدا کند؟
ضرب‌المثلی می‌گوید: «اگر می‌خواهی خوشنویس شوی، بنویس و بنویس و بنویس.» رسانه ملی هم برای ایجاد حساسیت درباره محیط‌زیست باید مدام درباره محیط‌زیست و راه‌های حفاظت آن، برنامه‌های متنوع بسازد و نگاه سنتی نسبت به این حوزه را تغییر دهد.
در مقابل می‌بینیم در برنامه‌های کودک وطنی گونه‌هایی مانند گرگ یا روباه و… به عنوان گونه‌های نامطلوب دیده می‌شوند که جامعه محلی برای نجات خود و دامش باید آنها را از بین ببرد. چرا ما برنامه‌ای نمی‌سازیم که به نقش این گونه‌ها در حفظ جمعیت جوندگان توجه کند؟ تا زمانی که ما تنوع برنامه‌ای را لحاظ نکرده، سطح کیفی آنها را بالا نبرده و در یک کلام خانه‌تکانی در رسانه ملی نکرده باشیم، نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم نظر مردم درباره این رسانه تغییر کند و دوباره پای تلویزیون بنشینند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «افسانه هیرکانی» فراخوان دارد
- واکنش روحالله سهرابی به ادعای جهانگیر کوثری؛ کی و کجا برای اکران فیلمتان مراجعه کردهاید؟
- دولت به دنبال مستمسک قانونی برای برخورد با اهالی فرهنگ و هنر
- آبشخورِ آهوانِ تشنه!/ نگاهی به مستند «مُغیسُف»
- «برگ جان» بهترین فیلم شانزدهمین جشنواره توسعه سبز شد
- رقابت حامیان محیط زیست در رادیو
- بهروز غریبپور: دولت باید متولی ساخت فیلم درباره محیط‌زیست باشد
- قصه شکارچی حرفهای که حامی محیط زیست و حیوانات شد
- درخواست میترا حجار از مردم برای شناخت اقیانوسها
- ایوبی: امیدوارم درس گرفته باشیم که مسائل زیستمحیطی، لوکس و فانتزی نیستند
- احسان کرمی ممنوع التصویر شد
- دیکاپریو باز هم روی محیط زیست سرمایه گذاری کرد
- واکنش حمید استیلی به خبر ممنوع التصویری اش: استقبال می کنم
- شما هم بگین صداوسیما زده
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
