اسماعیل کهرم در اعتمادنوشت :سالهاست در تلویزیون برنامهای ندارم و ظاهرا ممنوعالتصویر شدهام. این در حالی است که پیشتر در شبکه ۴ برنامهای در حوزه محیطزیست اجرا میکردم که با استقبال مخاطبان نیز مواجه شده بود، اما نظر رییس گروه بر ادامه این برنامه قرار نگرفت و پخش آن متوقف شد.
این روزها بسیاری افراد و حتی مسوولان این گزاره را مطرح میکنند که تلویزیون نمیبینند و رادیو گوش نمیدهند. در این شرایط که مسوولان نیز خود را مخاطب این رسانه نمیدانند، آیا میتوان از رسانه ملی سخن گفت؟ چقدر از زمان تلویزیون به نمایش فیلمها و تلهتئاترهای ارزشمند، اطلاعرسانی درباره محیطزیست و… اختصاص دارد.
در برنامههای خبری سایر کشورها میبینیم، ابتدا خبرهای سیاسی، جنگ، مشکلات اجتماعی، ورزشی و… را پخش کرده اما یک دقیقه آخر، به خبری خوش در حوزههای مختلف و بهویژه محیطزیست اختصاص دارد و به این ترتیب برنامه با لبخند مجری و امید خاتمه پیدا میکند. حال در برنامههای خبری ما چقدر به این موضوع توجه میشود؟ ما نه تنها چنین رویهای را شاهد نیستیم، بلکه میبینیم برنامههای محیطزیستی در شبکههای غیراصلی آن هم در ساعتهایی که کمترین میزان ببینده را دارد، محدود میشود. در چنین شرایطی میتوانیم انتظار داشته باشیم مردم نسبت به این مقوله حساسیت داشته و آمار تخریبها کاهش پیدا کند؟
ضربالمثلی میگوید: «اگر میخواهی خوشنویس شوی، بنویس و بنویس و بنویس.» رسانه ملی هم برای ایجاد حساسیت درباره محیطزیست باید مدام درباره محیطزیست و راههای حفاظت آن، برنامههای متنوع بسازد و نگاه سنتی نسبت به این حوزه را تغییر دهد.
در مقابل میبینیم در برنامههای کودک وطنی گونههایی مانند گرگ یا روباه و… به عنوان گونههای نامطلوب دیده میشوند که جامعه محلی برای نجات خود و دامش باید آنها را از بین ببرد. چرا ما برنامهای نمیسازیم که به نقش این گونهها در حفظ جمعیت جوندگان توجه کند؟ تا زمانی که ما تنوع برنامهای را لحاظ نکرده، سطح کیفی آنها را بالا نبرده و در یک کلام خانهتکانی در رسانه ملی نکرده باشیم، نمیتوانیم انتظار داشته باشیم نظر مردم درباره این رسانه تغییر کند و دوباره پای تلویزیون بنشینند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «افسانه هیرکانی» فراخوان دارد
- واکنش روحالله سهرابی به ادعای جهانگیر کوثری؛ کی و کجا برای اکران فیلمتان مراجعه کردهاید؟
- دولت به دنبال مستمسک قانونی برای برخورد با اهالی فرهنگ و هنر
- آبشخورِ آهوانِ تشنه!/ نگاهی به مستند «مُغیسُف»
- «برگ جان» بهترین فیلم شانزدهمین جشنواره توسعه سبز شد
- رقابت حامیان محیط زیست در رادیو
- بهروز غریبپور: دولت باید متولی ساخت فیلم درباره محیطزیست باشد
- قصه شکارچی حرفهای که حامی محیط زیست و حیوانات شد
- درخواست میترا حجار از مردم برای شناخت اقیانوسها
- ایوبی: امیدوارم درس گرفته باشیم که مسائل زیستمحیطی، لوکس و فانتزی نیستند
- احسان کرمی ممنوع التصویر شد
- دیکاپریو باز هم روی محیط زیست سرمایه گذاری کرد
- واکنش حمید استیلی به خبر ممنوع التصویری اش: استقبال می کنم
- شما هم بگین صداوسیما زده
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
