ایام نوروز یکی از بهترین فصلهای اکران سینمایی در کشور است و طبیعی است که در این ایام خانوادهها ترجیح بدهند اوقات فراغت خود را به اموری اختصاص بدهند که ترجیحاً فرحبخش و نشاطآور باشد. شرایط کشور هم ایجاب میکند که روحیه نشاط در مردم تقویت شود. در حالیکه بخش عمدهای از رسانههای کشور اشراف صحیحی بر مسئولیت مهم خود در ارتباط با مردم ندارند و با ضریب دادن به اخبار منفی از جمله قتل و تجاوز، اسیدپاشی، کودکآزاری، فساد اقتصادی و این قبیل مسائل با روح و روان جامعه بازی میکنند، سینما به عنوان هنری که وجه رسانهای آن غیرقابل انکار است، مسئولیت سنگینی بر عهده دارد و انتظار میرود حداقل در اکران نوروزی، آثاری در دایره اکران این ایام قرار بگیرند که مناسب خانوادهها باشد، ولی شواهد نشان میدهد که خانوادهمحوری در انتخاب فیلمها برای اکران نوروزی نصبالعین مدیران سینمایی نیست.
انتخاب فیلم تلخ و ضدخانواده «بدون تاریخ بدون امضا» نشان میدهد که خانواده اساساً در انتخاب آثار محلی از اعراب ندارد. این روزها عنوان میشود که سیاهنمایی از وضعیت کشور و فعالیتهای دولت کار خوبی نیست و باید به مردم امید داد و رسانهها تشویق به این کار میشوند،اما در عرصه سینما ظاهراً خیلی قرار نیست امیدبخشی و نشاط اجتماعی حتی در حد شعار در رأس امور باشد. این مسئله از اختصاص اکران نوروزی به یک فیلم تلخ و ناامیدکننده سینمایی به وضوح به چشم میآید.
سینمای اجتماعی ایران اساساً تمایل زیادی به تلخی دارد و از سویی دیگر واضح است که صرف کمدیبودن آثار هم نمیتواند خانوادگیبودن آن را تضمین کند. فیلمهای کمدی سینمای ایران اغلب برای گرفتن خنده از مخاطب بر موضوعات غیراخلاقی تمرکز دارند و این طریقی است که از آن برای پوشش ضعفهای فنی فیلمنامه استفاده میشود و قاعدتاً آثار سالمی برای خانوادهها محسوب نمیشوند. اغلب سازندگان آثار کمدی، سرگرمی را نه به عنوان وسیلهای برای انتقال پیامی اخلاقی یا انسانی بلکه به عنوان یک هدف نهایی مفروض میکنند و همین هدف بودن سرگرمی منجر به این میشود که از سطحیترین جنبهها برای خنداندن استفاده شود. اگر دولت معتقد است نباید ناامیدی به جامعه تزریق شود، ضروری است این موضوع در رویکردهای هنری و سینمایی کشور نیز مورد توجه قرار گیرد. واضح است که امیدبخشی به جامعه با اخلاقمداری مضمونی آثار درهمتنیدگی غیرقابل اجتنابی دارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- پس از گذشت حدود ۲ ماه؛ فروش اکران نوروزی سینماها به ۲۷۰ میلیارد رسید
- نوید محمدزاده با کارگردانی خودش روی صحنه میرود
- فیلمی به تهیهکنندگی نوید محمدزاده در جشنواره لوکارنو
- آکتور ایرانی در شبکه آرته فرانسه
- «جنگل آسفالت» با بازی نوید محمدزاده و فرشته حسینی
- ماجرای بازیگری که در انتظار نوید محمدزاده بود؛ «من نوید نیستم!» به اجرا بازگشت
- دو جایزه جشنواره نیویورک برای «شب، داخلی، دیوار»
- جایزه بزرگ جشنواره کورش به «آیههای زمینی» رسید/ معرفی برگزیدگان
- حضور «شب، داخلی، دیوار» در آستانه اکران جهانی در جشنواره «کمرا ایمیج»
- رهایی در اوهام/ نگاهی به فیلم «تفریق»
- راهیابی «سیزده سالگی» به جشنواره مورد تایید اسکار و بفتا
- «تفریق»؛ به علاوه باران
- «تفریق» مانی حقیقی قاچاق شد
- ابد و صد روز/ نگاهی به فیلم «برادران لیلا»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
