
سایت اصولگرای بولتن نیوز نوشت :از وقتی خبر درگذشتش آمد، شروع شد. آنطرفیها در رثای مظلومیت وچنددهه ممنوعالکاریش ناله زدند و انقلاب و انقلابیها را نواختند. انقلابیها هم شروع کردند به بازخوانی تاریخ و آرشیو و اثبات اینکه به پیر به پیغمبر قسم که همین چپیهای دیروز و اصلاحطلبهای امروز – از میرحسین موسوی گرفته تا محسن مخملباف- باعث و بانی اصلی ممنوعالکاری او بودهاند.
یک سوال؛ واقعا جماعت حزباللهی و رسانههای ارزشی معتقدند ممنوعالکاری بازیگری که نماد فیلمفارسیهای فاسد رختخوابی زمان شاه بوده کار غلطی بوده؟ اگر غلط بوده چرا در این همه سال نرفتند سراغش و با یک اعلام پشیمانی ضمنی و جبران گذشته، دوباره به سینما برش گردانند؟ اگرهم معتقدند کار درستی بوده و ملکمطیعی به عنوان سمبل سینمای فاسدالاخلاق زمان پهلوی نباید به روی پرده برمیگشته؛ خب چرا صریح از آنچه معتقدند دفاع نمیکنند و همه کاسه کوزه را میخواهند سر مخملباف و میرحسین موسوی بشکنند؟
در فاسدالاخلاق بودن ملکمطیعی که شکی نیست، چرا سینه تخت نمیکنند و بیانش نمیکنند؟ از چه میترسند؟ از انگ و برچسبهای تندروی و افراط که سلبریتیها و رسانههای معلومالحال نثارشان کنند؟ حکایت جماعت و رسانههای حزباللهی، شده حکایت آن قورباغهای که آرام آرام پختهشده و خودش هم متوجه نشده چه بلایی سرش آمده! بله؛ امام گفت «ما با سینما مخالف نیستیم، با فحشا مخالفیم»، خب مگر ملکمطیعی از برجستهترین چهرههای همانفحشای سینمای قبل ازانقلاب نبود؟ پس چرا صریحا این را نمیگوییم؟ از چه چیزی میترسیم یا خجالت میکشیم؟
تعیین «مقصر ممنوعالکاری ملکمطیعی»، «آدرس غلط» و اشتباه است. دقت کردهاید مطالب اغلب رسانه و افراد ارزشی درباره ملکمطیعی، ذرهای بار ارزشی و عقیدتی و انقلابی ندارد؟ چرا؟ چرا رسانههای حزباللهی به جای اینکه در برابر فشار رسانهای تجلیل و تکریم ملکمطیعی بیایند صریح و شفاف درباره گذشته و کارنامه فاسد و سیاهش حرف بزنند؛ دارند دنبال مقصر ممنوعالکاریاش میگردند؟ پیام ضمنی این کار کوتاه آمدن است و اینکه بله، ما هم موافقیم که نباید با او اینگونه برخورد میشد. ولی به خدا تقصیر چپها و اصلاحطلبها بوده، نه ما!
اینکه حزباللهیها خجالت بکشند یا بترسند یا عادت کنند که از خاستگاه مکتبی و عقیدتی تحلیل نکنند و قلم نزنند، فاجعهای است که در بلندمدت به استحاله خودشان میانجامد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- یادداشت شیرین ملک مطیعی بر جشن روز سینما؛ دیر آمدی ای نگار سرمست
- محمد احمدی، کارگردان و تهیهکننده سینما از سالهای همکاریاش با مخملباف میگوید
- ماجرای دستور میر حسین موسوی به وزارت ارشاد :تکلیف خط قرمز کیمیایی را روشن کنید
- مهدویان: مخملباف و حاتمیکیا فیلمسازان مهمیاند، اما من هیچکدام آنها نیستم/ تماشاگر باید خشونت را از عمق جانش تجربه کند
- افغانستان دوباره در مرکز توجه جشنوارهها/ نمایش «سفر قندهار» در جشنواره زوریخ
- بهزاد فراهانی: برای حل مشکل گلشیفته با خاتمی و موسوی تماس گرفتم
- بخشهایی از مراسم اختتامیه جشنواره که در پخش زنده تلویزیون به نمایش در نیامد + عکس
- عکسی که لاله اسکندری از ناصر ملک مطیعی و پوری بنایی منتشر کرد
- حالا ما به همه گفتیم زدیم شمام بگید زده خوبیت نداره/ درباره بهمن مفید
- تاملی بر بازیگران سنتی و مدرن در سینمای ایران/ بخش دوم
- سالهاست که مردهایم
- مستند زندگی ناصر ملک مطیعی ساخته میشود
- “مارگه و مادرش” فیلم سینمایى جدید محسن مخملباف در ایتالیا
- مضحکه تاریخ از برادر محسن تا فیلمساز طاغوتی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





