مهتاب کرامتی در گفت و گوی نوروزی اش به سوالات مختلفی در خصوص کارنامه ی کاریش جواب داد. که بخشی از آن را می خوانید:
⚪️ من همیشه دوست دارم تجربه کنم و اصلا برایم مهم نیست که چه مدیومی باشد؛ حالا سینما، تلویزیون یا تئاتر، دلم می خواهد نقش های متفاوتی داشته باشم. الان دلم می خواهد فیلم جنایی- پلیسی بازی کنم یا برگردم و فیلم کمدی بازی کنم، چون مقوله کمدی و خنداندن کار مشکلی است. همین الان هم با اینکه عرف نیست که من پیشنهاد بدهم اما به یکی دو تا از کارگردان ها پیشنهاد داده ام که اگر خواستند کار کمدی بسازند.
⚪️ همین الان اگر برویم در خیابان و از مردم درباره فیلم هایم سوال کنیم، مطئنم ۶۰ درصد مردم «زن ها فرشته اند» را دیده اند. بعضی وقت ها شما فکر می کنید برای جذب مخاطب می خواهید متفاوتر فیلم کار کنید. یک زمانی هم دلتان می خواهد مخاطب شما زیاد شود اما این دل خواستن نباید خیلی ادامه پیدا می کرد چون کلیشه می شد.
⚪️ خاک سرخ تجربه فوق العاده خوب و سختی برای من بود. به همراه یکسال کار. الان که بر می گردم، آن یک سال برای من خیلی طولانی تر بود. چون من بیشتر یاد گرفته بودم و بیشتر توجه می کردم. این سریال برای من تجربه خوبی بود. برای اینکه کاملا آن استایلی که از مهتاب کرامتی ساخته شده بود را می شکست.
⚪️ الان هم آرزو دارم که دوباره سریال بازی کنم چون ارتباط مخاطب با سریال ها و تلویزیون به شکل گسترده شکل می گیرد. درست است که دی وی دی فیلم ها الان باعث شده مردم با فیلم ها هم ارتباط نزدیک تری داشته باشند اما سرایل چیز دیگری است. در تمام این سال ها هم پیشنهاد کار سریال داشتم اما دوست داشتم زمانی دوباره به عرصه تلویزیون وارد شوم که بتوانم یک سریال اثرگذار بازی کنم.
⚪️ من هیچ وقت به پول سینما وابسته نبودم و همه تلاشم را کردم که این دغدغه را نداشته باشم. همیشه کار کردهام یعنی از پانزده سالگی و از وقتی یادم هست دارم کار میکنم.
⚪️ اصولا من جزء آن دسته از بازیگران هستم که دوست دارم کارگردان من را راهنمایی کند و به راهنمایی او اعتقاد دارم. به هیچ عنوان اگر قرار باشد کارگردان من را رها کند، نتیجه کار مثبت نمی شود.
⚪️ مهم ترین کار امسالم این بود که میخواستم تهیه کنندگی را تجربه کنم. البته این را هم بگویم که پیشنهادهای امسال هم آن قدر وسوسه کننده نبود که احساس کنم دلم می خواهد حتما کار کنم.
⚪️ من همیشه بدنی سالم دارم و فشار خونم همیشه پایین است اما چند جلسه که از فیلم برداری «عصر یخبندان» گذشت، احساس می کردم حالم بد است و دلیلش را نمی فهمیدم. هیچ وقت تجربه این حالت را نداشتم. تا اینکه یک شب قبل از اینکه بروم سرصحنه، رفتم فشارم را گرفتند و بهم گفتند که فشارم ۱۵ است . فکر می کردم اشتباه می کنند. یعنی می خواهم بگویم این نقش فشار خون من را جا به جا کرد.
مجله همشهری جوان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «گل سنگ»؛ زیستن در برزخ
- «گل سنگ» دوشنبهها میآید
- «گل سنگ» ایرجزاد؛ عاشقانهای جدید از شیدا
- همکاری پنج ساله فارابی و یونیسف/ جوادی: کیفیت آثار تولیدی حوزه کودک را فدای زمانبندی جشنواره نکنیم
- معرفی هیات داوران بخش سینمایی یک جشنواره/ مهتاب کرامتی و پژمان بازغی فیلمهای ورزشی را داوری میکنند
- هومن بهمنش اولین سریال خود را میسازد/ «سواره نظام کوچک» وارد پیشتولید شد
- گمشده در شهر
- «اورکا» در موسسه فیلم دوحه پذیرفته شد
- «جشنواره آنلاین فیلم کوتاه کشف استعداد» آغاز شد
- آثار منتخب اولین «جشنواره آنلاین فیلم کوتاه کشف استعداد» معرفی شدند
- در جریان تولید مستند «شناگر»، الهام اصغری سومین رکورد گینس خود را به ثبت رساند
- زخم ناسور؛ یادداشتی درباره تجاوز با نگاه به فیلم «جاده قدیم» + ویدئو
- هایده صفییاری «صحنهزنی» را تدوین میکند + عکس
- معرفی پروژه جدید مهتاب کرامتی/ «صحنهزنی» در مرحله پیشتولید
- «اورکا» با بازی ترانه علیدوستی و مهتاب کرامتی در مرحله تدوین
نظرات شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد






خوب حرفی زدن