سینماسینما، محمدرضا مقدسیان
برای نوشتن از «سرخپوست» حتما باید از یک نقطه گریزناپذیر شروع کنیم و آن نقطه خود سینماست. مهمترین ویژگی «سرخپوست» سینمای خالص بودنش است. ساخته تازه جاویدی درجمیع جهات چشم به سینمای کلاسیک، قصه گفتن و فضاسازیهای بصری کمتر تجربهشده در سینمای ایران دارد. شاید اگر تنها پاشنه آشیل فیلم یعنی فیلمنامهاش هم به اندازه کارگردانی، فیلمبرداری و طراحی نور صحنه و البته نورپردازی و جلوههای ویژه و برخی بازیهای فیلم، خوب و بینقص بود، بهراحتی میتوانستیم «سرخپوست» را در جمع فیلمهای بزرگ سینمای چند دهه اخیر سینمای ایران ببینیم. جایی که برای نمونه «پرده آخر» ساخته واروژ کریم مسیحی هم سالهاست با صلابت در آن جای دارد. فیلمنامه «سرخپوست» در پایانبندی مخاطب را دلسرد میکند، اما آیا این همه در همان پایان رخ میدهد. پاسخ منفی است. بذرهایی که میبایست در فیلمنامه پاشیده میشد تا نتیجه نهایی را حاصل دهد، یا اصولا در نظر گرفته نشده، یا اگر هم به کار هست، چنان خامدستانه به فیلم الصاق شده که کفاف کار را نمیدهد.
مهمترین نکته در نگارش فیلمنامههایی از این دست که تلاش میکنند جهان خاص خودشان را خلق کنند و درنهایت قصهگو باشند و مخاطب را به سرمنزل مقصودی که در ذهن صاحب اثر بوده، هدایت کنند، آن است که بتوانند پایانی در خور و رهاییبخش برای مخاطب در نظر بگیرند. در واقع کاتارسیس یا تزکیه نهایی در آثاری از این جنس اهمیتی دو چندان دارد و هر نوع غفلت یا کمکاری در به سرانجام رساندن داستان منجر به سرخوردگی در مخاطب میگردد. یکی دو نقطهگذاری مشخص در طول فیلمنامه قابل پیگیری است که کارکردشان زمینهچینی برای تصمیم نهایی شخصیت اصلی داستان است (اعتراف پیرمرد روستایی، حضور همسر و دختر سرخپوست در زندان و رابطه عاطفی داستان)، اما چنانکه باید، به کار نیامده و باورپذیر و درهمتنیده با داستان فیلم نیست و از روایت روان اثر بیرون میزند.
این همه اما نباید باعث شود که بگذریم از فیلمبرداری و قاببندیهای دراماتیک که کارکرد تزئینی ندارند و به روایت درونیات، تحولات شخصیتها و فضاسازی در اثر کمک شایانی کردهاند. در کنار اینکه نباید طراحی صحنه و چهرهآرایی و نورپردازی را نادیده گرفت. در کنار این همه نباید بگذریم از اجرای کنترلشده، به دور از اغراق و متفاوت نوید محمدزاده در قامت یک رئیس زندان سختگیر، سختکوش و ماجراجو که بهخوبی از پس اجرای ظاهر و شمایل بیرونی سنگی و درونیات پر از حس و جنبوجوش یک افسر عصاقورتداده برآمده است. این همه یعنی «سرخپوست» یک قدم بزرگ در مسیر فیلمسازی نیما جاویدی است که پس از «ملبورن» حالا «سرخپوست» را در کارنامه ثبت کرده است.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به طراحی لباس «شکارگاه»؛ طراحیِ پود بر چلّه تاریخ
- نقد؛ چراغی در رهگذر تاریک و روشن سینما
- به بهانه پایان سریال «شکارگاه»/ متخصص روایتهای طولانی اما بیملال
- «شکارگاه» به طور مشترک از دو پلتفرم پخش میشود
- آکتور ایرانی در شبکه آرته فرانسه
- جشنواره فریبورگ و نمایش ۵ فیلم کوتاه ایرانی
- درخشش «آکتور» در جایزه جهانی درامای سئول
- گفتگوی اختصاصی سینماسینما با بابک اسکندری/ «سلمان فارسی» چهرهپردازی با پنج اسکار را هم وسوسه میکرد
- اختصاصی سینماسینما/ گفتگو با نیما جاویدی پس از جایزه سریز مانیا/ در هر واقعیتی بخشی از دروغ وجود دارد
- داوران هفتمین مسابقه عکس سینمای ایران معرفی شدند
- غریبههای آشنا/ تاملی بر فیلم «هارمونیهای ورکمایستر» ساخته بلا تار
- طلوع جاودانگی / بوسه «خورشید» بر پیشانی علی
- فروش فیلم «خورشید» از یک میلیارد تومان گذشت
- نوید محمدزاده «آکتور» میشود/ زندگی چند بازیگر تئاتر جلوی دوربین
- سیزدهمین جشنواره فیلم بلغارستان میزبان ۱۳ فیلم ایرانی
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «داستان اسباببازی ۵» بهترین ژوئن گیشه آمریکای شمالی از سال ۲۰۱۹ را رقم زد
- اولین واکنشها به «اودیسه»ی نولان/ تحسینآمیز و شگفتآور
- گدار و هنر ویرانگر تصویر
- از «هامون»، «تایتانیک» و «پیرپسر» تا «بدنام»
- شهرنوش پارسیپور؛ نویسندهای در مرز ادبیات، جامعه و کنشگری
- منوچهر فرید درگذشت
- شهرنوش پارسیپور درگذشت
- «تراست می!!!» در آمریکا روی صحنه میرود
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- ادامه موفقیت «نبرد دوگل»
- «دن کیشوتِ» اورسن ولز به پایان میرسد
- فرزاد جمشیدی درگذشت
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- جایزه معتبر جشنواره مونتکارلو به «یونیفرم» رسید
- «وظیفه»؛ آینهای روانکاوانه بر بحرانهای انسان معاصر
- «مایکل»، «اوپنهایمر» را پشت سر گذاشت
- «نبرد دوگل؛ نامت را مینویسم» و الگوی ساخت فیلمی درباره مصدق
- اجرای نمایش «نیمه تاریک ماه» آغاز شد/ سومین دور اجرای نمایش کودک «میخوام به دنیا بیام»
- «تلومر»؛ روایتی از فرسایش و بازآفرینی در دل بیزمانی
- فیلم کوتاه «نفر ۱۶۹» آماده نمایش شد/ فیلمبرداری «نفس کشیدن زیر آب» به پایان رسید
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ ۱۱ سینماگر ایرانی عضو آکادمی اسکار میشوند
- پس از دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ نادر ساعیور عضویت در آکادمی اسکار را نپذیرفت
- نقدی بر فیلم «دراما»/ کالبدشکافی یک فروپاشی: معماریِ تروما و روانرنجوری مدرن
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- داوری آزاده بیزارگیتی در جشنواره ایتالیایی
- محمود کلاری رییس هییت داورانِ جشنواره زردآلوی طلایی شد
- ابتکار کیت بلانشت برای حمایت از هنرمندان مقابل هوش مصنوعی
- دلاور دوستانیان درگذشت
