دکتر المپیاد جلینی بنیانگذار family film awards و The World Film Institute آمریکا است و امسال یکی از میهمانان ویژه ی سی و هشتمین جشنواره جهانی فیلم فجر بود که برای انتخاب آثار سینمایی ایران در دوره بعدی فامیلی فیلم اواردز به تماشای فیلم های جشنواره پرداخت.
به گزارش سینماسینما ،در جریان حضور او، جلسات متعددی با مدیران برگزاری جشنواره و با سازندگان آثار برگزار شد .اخیرا نقد و یادداشت او درباره فیلم «دشت خاموش» در سایت بلک تایم مگزین آمریکا منتشر شده است.بخشی از ترجمه متن و تحلیل دکتر المپیا جلینی درباره فیلم را میتوانید در اینجا بخوانید.
دشتهایی که خاموش میشوند
فیلم دشت خاموش ،فیلم فرم و کارگردان آن است که بر پایه ویژگی و طراحی فرمیک مد نظر کارگردان به اثری قابل اعتنا تبدیل گردیده است. چرا که واضح است، انتخاب هر فرم دیگری به غیر از این، نقطه قوتهای این فیلم را نمیتوانست تا این اندازه بروز دهد. میزانسنها، حرکات و زوایای دوربین، سیاه و سفید بودن فیلم، استفاده از نمای ۴ به ۳، ساختار مدور و تکرار شونده روایت و تدوین، همگی در خدمت هدف کارگردان و ایجاد و القای سطوح معنایی اثر به تماشاگران است.
به عقیده من ترکیب قوام یافتهای بین محتوا و فرم در «دشت خاموش» وجود دارد که سینمای اصیل و کلاسیک را یادآوری میکند. اینکه در یک اثر سینمایی بتوان ارجاعات زیرمتنی حساب شده و ادای دینی ستودنی به آن سینما داشته باشیم، ظرافت و هنرمندی کارگردان و عوامل تولید آن را میرساند. «راشامون» کوروساوا، «دزد دوچرخه» دسیکا، «تانگوی شیطان» بلاتار، همگی فیلمهایی بود که در طول تماشای «دشت خاموش» بارها برایم تداعی میشدند.
ساختار مدور و دایرهوار تدوین فیلم به مثابه گردابی با طول قطرهای بزرگ به کوچک، تماشاگر را در روایتی به ظاهر تکراری اما هر بار عمیقتر فرو میبرد، با اینکه این فرم از مونتاژ برای روایت، تازگی چندانی ندارد، اما بهرامی و تدوینگر خوب «دشت خاموش» با هوشمندی این پتانسل موتیف وار تدوین را به خدمت قصه در میآوردهاند که باعث تقویت سایر مولفههای فیلم شده است.
به جرات یکی از ویژگیهای قابل تحسین فیلم «دشت خاموش»، فیلمبرداری دقیق آن است. اینکه در یک اثر سینمایی کارگردان و مدیر فیلمبرداری بتوانند به ریتم و هماهنگی مناسبی در مولفههای استاتیکی و دینامیکی تصویربرداری برسند، مزیت افزوده و پرقدرتی است که میتواند اثرگذاری فیلم را چند برابر کند که این اتفاق در «دشت خاموش» به وضوح قابل تشخیص است
طبعا یک اثر هنری که بر پایه فرم، مطرح میشود؛ بستر مناسبی برای بازیهای نماد و نشانهای و استفاده از استعاره و سمبل دارد، که «دشت خاموش» هم از این قاعده مستثنا نیست.
اولین مورد، توجه به مولفهی تکرار در روایت، از زاویههای مختلف کاراکترها است که به نوعی استعارهای کنایهوار به نظام فئودالیته سنتی و نوین نیز دارد. معضلی که در قالب بیزمانی و بیمکانی فیلم به خوبی نمود دارد و اشاره به درد و عارضهای جهان شمول در تمام جای جهان می کند.
«دشت خاموش» به کارگردانی احمد بهرامی و تهیه کنندگی سعید بشیری، برای من اثر قابل احترامی در سینمای ایران محسوب میشود که ادای دین حرفهای به سینمای کلاسیک و نئورئالیسم ایران و جهان میکند. اثری که در هیاهوی فیلمهای پر زرق و برق و پرهزینه، احترامش را از عشق سازندگانش به هنر سینما میگیرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- از ۱۰ دیماه؛ «مرد خاموش» به سینماها میآید
- «شهر خاموش»؛ طلسم فاوست بر فراز شهر
- یادداشتی بر فیلم سینمایی «مرد خاموش»؛ آنجا که باد سخن میگوید و انسان خاموش میماند
- اولین نمایش «مرد خاموش» در ایران؛ تیزر رونمایی شد
- «شهر خاموش» و «شناور» در شبکه نمایش خانگی
- «شهر خاموش» بهترین فیلم جشنواره نوستالژیا شد
- سه پوستر فیلم «شهر خاموش» را حذف کردند/ تلاش برخی فیلمسازان برای حذف سینمای ایران از جشنوارههای جهانی
- اکران فیلمی با بازی باران کوثری
- جایزه دستاورد هنری جشنواره فیلم شانگهای به «مرد خاموش» رسید
- رقابت «مرد خاموش» احمد بهرامی در جشنواره شانگهای
- فیلمهای مهرجویی، کیارستمی و دیگران در استرالیا
- رقابت دو فیلم برنده نخل طلا؛ «آناتومی یک سقوط» در روز اول اکران از «پارازیت» پیشی گرفت
- تصویر رئالیستی از فقر و طبقه فرودست/ نگاهی به فیلم «دشت خاموش»
- برای فیلم «شهر خاموش»؛ احمد بهرامی بهترین کارگردان شبهای سیاه تالین شد
- حضور سینمای هنروتجربه ایران در سه جشنواره جهانی
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «مرغ سحر» تصنیفی که به زمزمه جمعی بدل شد
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- واکنش نائبرییس خانه سینما به تکذیبیه قوهقضاییه
- آکادمی داوری اعلام کرد؛ ریدلی اسکات اسکار افتخاری میگیرد
- «پاستا آلفردو» از آلبانی جایزه گرفت/ «ماهی کوچولو» آماده نمایش و پخش جهانی شد
- «هوکوم»؛ وحشت و بار سنگین گذشته در جنگلهای مرطوب
- روایت غالب، در تقابل با روایت مغلوب
- نمایش «دیوانه خانه زری بوره»/ جُـنون آرام
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی
