مجموعه انیمیشن دیرین دیرین بیشک در سالهای اخیر یکی از هوشمندانهترین، جذابترین و البته انتقادیترین آثار ایرانی بوده که به حقش نیز رسیده و توانسته با مخاطبان انبوهی ارتباطی مستمر و پویا داشته باشد.
به گزارش سینما سینما ،مجموعهای شامل انیمیشنهای کوتاه یکی دو دقیقهای که هر بار یکی از مسائل روز جامعه را دستمایه شوخیهای نیشدارش قرار میدهد و راز موفقیتش نیز همین است. در مورد دیرین دیرین شاید مهمترین نکتهای که میتواند باعث شگفتی شود، این است که ظاهرا از کمترین حمایتی در تلویزیون محروم است. مجموعهای که با هر متر و معیاری چند سر و گردن از بیشتر تولیدات تلویزیون بالاتر میایستد، اما مدتی است که دیگر از صداوسیما پخش نمیشود و بیشتر در شبکههای اجتماعی منتشر شده و در اختیار مخاطبان قرار میگیرد. موضوعی که بالاخره بعد از چند سال تلاش بیوقفه صدای کارگردان مجموعه را درآورده است.علی درخشی، کارگردان دیرین دیرین ضمن اشاره به اینکه «ما در این پروژه کاملا مستقل کار میکنیم و عملا هیچ حمایتی نداریم» میگوید: ای کاش از مدیران صداوسیما بپرسیم که چرا از دیرین دیرین حمایت نکردند؛ در حالی که انیمیشنهای خارجی را میخرند، پخش میکنند، محبوب میکنند و بازار محصولات جانبی این انیمیشنها را در ایران به وجود میآورند و ارز از کشور خارج میکنند. این برنامهساز انیمیشنهای استودیوهای دولتی را آسیبشناسی میکند: انیمیشنهایی که سفارشی هستند و از سمت نهاد یا سازمانی بودجه دریافت میکنند، همانند انیمیشنهایی که در مرکز صبا تولید شدهاند، چون دغدغه مخاطب ندارند و برایشان مهم نیست که مخاطب چه میخواهد آثاری میسازند که از نظر خودشان درست است و تصور میکنند که مردم هم باید همانند آنها فکر کنند. درواقع به جای مخاطب فکر میکنند و تصمیم میگیرند در حالی که لزوما مخاطب همانند آنها فکر نمیکند.اما در چند وقت اخیر این پرسش مطرح بوده که آیا میتوان موفقیتهای دیرین دیرین را به عبورش از خطوط قرمز ربط داد؟ علی درخشی پاسخ منفی به این پرسش میدهد: خط قرمزهای ما نسبت به زمانی که در صداوسیما بودیم، تفاوت چندانی نکرده است. به هر حال نمیتوان کتمان کرد که مخاطب ایرانی روز به روز از تلویزیون بیشتر فاصله میگیرد؛ ما هم از زمانی که محدودیتها کمتر شده بهتر دیده شدهایم.
شهروند
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تهیهکننده «دیرین دیرین» درگذشت
- گفتوگو با محمدرضا علیمردانی به بهانه بازپخش «پایتخت۴»/ محسن تنابنده اصرار داشت «بائو» را بازی کنم
- مجوز انتشار سه برنامه در رسانههای صوت و تصویر فراگیر منتشر شد
- همزمان با برگزاری جشنواره بینالمللی «فیلم ۱۰۰» / مجموعه «دیرین دیرین» بر پای خودمان ایستاده است نه دولت
- تاثیر اتفاقات سال ۸۸ بر «دیرین دیرین»
- یک دیرین دیرین متفاوت و تازه سینمایی/ فیلم
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- در سی و دومین دوره برگزاری جشنواره؛ فیلمساز ایرانی با «۳۲ متر» به سارایوو میرود
- آقای کارگردان جنگ فرهنگی را برده است؛ یونانیها در افسون «اودیسه» کریستفر نولان
- مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زنده یاد «اکبر عبدی»
- با بازی دیوید جانسون؛ دنباله سوم «پلنگ سیاه» ساخته میشود
- پاتوق مستند و نمایش «دختران باد» و «بوم ایرانی»
- اکبر عبدی به خانه ابدی بدرقه شد
- در رثای خیرخواه، اکبر آقای عبدی!
- خوانهای اودیسئوس؛ سفر اسطورهای میان هیولاها، وسوسهها و آزمونهای انسانی
- اکبر عبدی؛ از بازیگریِ بدن تا آفرینش شخصیت
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- اکبر عبدی درگذشت
- عکاس مشهور ایرانی در بستر بیماری/ یک درخواست از وزیر ارشاد
- ۲ فیلم ایرانی در ایتالیا؛ آثار قرایی و عسگری در ونیز ۲۰۲۶ نمایش داده میشود
- کورش سلیمانی از مدیریت تئاترشهر استعفا داد
- «در محاصره» به آفریقا جنوبی میرود
- در هشتاد و سومین دوره برگزاری؛ فیلمهای جشنواره ونیز با آثاری از سینماگران ایرانی اعلام شد
- نولان در صدر لیست؛ فهرستی از ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد
- «اودیسه» نولان؛ سفری خیرهکننده به قلب اسطوره، اما نه به عمق انسان
- به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر میشود
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- «کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشهای
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان





