تهیه کننده مجموعه «دیرین دیرین» اظهار کرد که یاد گرفته ایم به جای تکیه کردن به کمکهای دولت به خود وابسته شده و به صورت مستقل کار تولید کنیم.به گزارش سینماسینما، محمد ابوالحسنی تهیه کننده «دیرین دیرین» درباره نحوه شکلگیری تیم این مجموعه گفت: سال ۸۳ از طرف وزارت نفت نماینده بستن قرارداد با یک شرکت انیمیشن سازی شدم. پس از مذاکره با شرکت مذکور با توجه صف نوبت چهار ماههای که آن شرکت برای شروع فعالیت روی پروژه جدید داشت، تصمیم گرفتم خودم پروژه را پیش ببرم. حدود ۱۲ نفر دور هم جمع شدیم و شرکت تولید انیمیشن راهاندازی کردیم که انیمیشن «خیلی خطرناکه حسن» محصول این تصمیم جسورانه بود.
وی افزود: ساخت انیمیشن «خیلی خطرناکه حسن» برای ما مشکلات زیادی به خاطر نامش وجود آورد. در سال ۸۸ این گروه به تیمی ۱۸۰ نفره تبدیل شد تا سال ۸۸ بنا به سفارش مشتریان برایشان انیمیشن میساختیم اما مالک محتوا نبودیم و بیشتر کارمان خدماتی بود. بعد به این فکر کردیم که تولید محتوا کنیم. سال ۸۸ انیمیشنهای «حیات وحش؛ حیوانات منقرض شده» را ساختیم و فقط در فضای وب و مجازی منتشر کردیم، در این انیمیشنها به نکته خاصی اشاره نمیشد و هدفمان فقط تولید برنامههای کوتاه و جذاب بود. این انیمیشن شاهکار بود و توانست چندین جایزه در بخش کارگردانی، دوبله و … کسب کند، از این انیمیشنها بشدت استقبال شد و چند جایزه هم گرفت البته مهمتر از این جوایز این بود که فهمیدیم میتوانیم به جای تکیه کردن به کمکهای دولت به خودمان وابسته شویم و به صورت مستقل کار تولید کنیم.
ابوالحسنی ادامه داد: در سال ۹۲ توجهم به سمت کسانی که لبنیات تولید میکنند جذب شد که یک سری لبنیات میسازند بستهبندی میکنند و بعد برای فروش به همه جای کشور صادر میکنند و تمام آنها تا آخر ماه به فروش میرسند. به همین دلیل چشمم به سوی ایدهای که روزنامه نگارها از آن استفاده میکنند خورد. تصمیم گرفتیم همانگونه که روزنامهها، کاریکاتور روز دارند، ما هم انیمیشن روز تولید کنیم و بر اساس اتفاقات روز، انیمیشنهای جذاب تولید کرده و در فضای مجازی منتشر کنیم.
این تهیه کننده با اشاره به سه گروهی که برای ساخت «دیرین دیرین» تشکیل شد گفت: سه گروه شکل دادیم؛ یکی برای تولید محتوا، یکی برای انتشار محتوا و گروهی هم برای بازاریابی و تولید. بنابراین «دیرین دیرین» را شروع کردیم که تا امروز نیز ادامه دارد. ما برای تولید این مجموعه ۱۰ شاخصه تعریف کردیم که یکی از آنها طراحی شخصیتها و داستانهایی است که بتوان به صورت نامحدود این مجموعه را تولید کرد. شاخصه دوم این بود که هر قسمت کوتاه و طنز در حد یک دقیقه باشد.
وی یادآور شد: سال ۹۲ و ۹۳ مراحل پیش تولید را می گذراندیم و نتوانستیم کار کنیم اما هم مالیات دادیم هم ارزش افزوده پرداخت کردیم. از نوروز ۹۴ شروع به منتشر کردن این مجموعه کردیم، اولین انتشار در فیسبوک بود که برای بیشتر شدن بازدیدها به آنها پول پرداخت میکردیم.
ابوالحسنی با اشاره به توجه مخاطبان «دیرین دیرین» و علاقهشان به این مجموعه تصریح کرد: تا الان که اینجا هستم ۲۰۰۰ قسمت ساختهایم و بیش از ۸۰ درصد مردم آن را میشناسند. ازجمله کارهایی که برای ساخت انیمیشن انجام میدهیم اول از همه دوشنبههای تند که انتقادی است و در آن یک اصل را رعایت میکنیم و هرگز یک جناح را نقد نمیکنیم فقط رفتارها را نقد میکنیم که همین باعث شده به مشکل برنخوریم. دومین کارهم تولید یک سری آیتمهای تبلیغی است که بابتشان پول دریافت میکنیم، است.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اعلام آثار پویانمایی کوتاه نهمین جشنواره فیلم شهر/ معرفی داوران بخش فیلمهای کوتاه داستانی
- حمایت معکوس؛ سازوکارهای حمایتی ناکارآمد، انیمیشن ایران را زمینگیر کرده است
- چرا ایران هنوز کارشناسی انیمیشن ندارد؟
- یادداشتی برای «ژولیت و شاه»؛ قصهای آمیخته از تخیل و واقعیت
- انیمیشن ایران در جشنواره فجر؛ کجا ایستادهایم؟
- ۵ انیمیشن ایرانی در اسپانیا نمایش داده میشود
- جشنواره پویانمایی تهران در ایستگاه پایانی
- دوبله آثار کودک حساس، مهم و پر از ظرافت است
- «عصرانه با انیمیشن»؛ بزرگداشت سعید توکلیان برگزار شد
- راهیابی انیمیشن ایرانی به جشنواره مراکش
- راهیابی دو انیمیشن به جشنواره فیلم ژیرونای اسپانیا
- رونمایی از تیزر مجموعه انیمیشن «رویاهای رنگی»
- اولین کارگاه انتقال تجربه بسته انیمیشن «رویاهای رنگی» برگزار شد؛ امیدواریم اکران انیمیشن کوتاه ادامه پیدا کند
- تحقق آرزوی چندساله فعالان انیمیشن در هنرو تجربه
- جایزه جشنواره انسی برای انیمیشن ایرانی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
آخرین ها
- سینماگران ایرانی با ۳ فیلم در مراکش
- اهدای جایزه ویژه کوروساوا به محمد رسولاف/ برگزیدگان جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ معرفی شدند
- درباره سلیمان میناسیان/ وداع با یک نقّاشِ سینماگر
- کالبدشکافی ششلایهی فضا در فیلم «داستان توکیو»/ سکوت پرهیاهو در خانهای خالی
- پاسداشت بهرام بیضایی در تئاترشهر
- بدرقه پیکر حمید علیدوستی به خانه ابدی
- «ارباب حلقهها» به تالار وحدت میآید
- فیلمهای ابراهیم ایرجزاد و محمدرضا اردلان از اسپانیا جایزه گرفت
- درباره «سمفونی حمید»/ مردی که کارت زرد نمیگرفت
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- «محمود موسوینژاد» درگذشت
- «سرو، سپید، سرخ» بهترین سریال اتحادیه ABU شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- مستند «تو میتوانی همهچیز را ببینی» پدیده گیشه سینما شد
- انتشار فراخوان دومین جشنواره «آوای زندگی»
- اجرای نمایش همایون غنیزاده همچنان در کارگاه تئاتر ادامه دارد
- «نیرنگبازها» روی صحنه تماشاخانه ایرانشهر
- آلبوم موسیقی «دَم» رونمایی میشود
- انتشار نخستین قسمت از سریال هوش مصنوعی «اُدیسه»/ روزگارِ فروافتادگی
- روایت هوتن شکیبا از حسرت و خوشبختی
- بازگشت ستاره اسکندری پس از هفت سال به صحنه تئاتر
- حمید علیدوستی درگذشت
- روایت اسکورسیزی از سرنوشت یکی از پروژههایش؛ چرا «کلئوپاترا» با بازی آنجلینا جولی ساخته نشد؟
- برندگان جوایز آسیا پاسیفیک ۲۰۲۶ معرفی شدند
- محمدرسول صادقی مدیرعامل هنروتجربه شد
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت





