سینماسینما، سیدرضا صائمی
حس غریبی دارد تماشای «میدان جوانان سابق»! تماشای روزنامهنگاران سابقی که حالا از آن روزگار طلایی مطبوعات برایشان جز حسرت خاطرهای باقی نمانده! حس غریبی دارد «میدان جوانان سابق»! درست در روزهایی که کمتر کسی روزنامه میخواند و بحران کاغذ، بحران مخاطب مطبوعات را مضاعف کرده و در زمانهای که برخی از مرگ روزنامههای کاغذی سخن میگویند، مخاطب اثری میشوی که روایتی از بهار مطبوعات است. از روزهای شُکوه و شوکت روزنامههای کاغذی. روزهایی که مطبوعات روزهای با نشاط را در جامعه تجربه میکردند و رسانه تاثیرگذاری بر افکار عمومی بودند. روزنامههایی که روزگاری، روزگار ما را میساختند.
مینا اکبری در روایت شخصی خود از طلوع و غروب و کمال و زوال روزنامهنگاری در دوران اصلاحات، با ارجاع به یک عکس یادگاری شروع میکند. (این ایده شاید از روزنامهنگار سینمایی بودن او برآمده که تصویر را بر متن ترجیح داده.) عکس جمعی از روزنامهنگاران آن دوران که همگی حول محور سردبیری نامآشنا، ماشاءالله شمسالواعظین، در میدان جوانان جمع شده بودند. سردبیری که میگفت روزنامهنگاری در ایران همچون راه رفتن روی میدان مین است! فیلمساز تلاش کرده از طریق پیگیری سرنوشت روزنامهنگارانی که در آن عکس بودهاند، سرنوشت روزنامهنگاری نوین ایران را در یک دوره پرفرازونشیب ۲۰ ساله به تصویر بکشد. انگار سرشت و سرنوشت روزنامه و روزنامهنگاران در این مستند به نوعی یگانگی میرسد! برخی از آنها عطای روزنامهنگاری را به لقایش بخشیدهاند و به سراغ شغلهای دیگری رفتهاند، اگرچه همچنان دلشان برای این حرفه میتپد. کسانی که هویت فردی و شغلیشان با روزنامهنگاری گره خورده است. مثلا زوج روزنامهنگاری که حالا کافهدار شدهاند! یا روزنامهنگاری که حالا بازیگر است. در این میان از همه تکاندهندهتر سرنوشت آقای سردبیر است! روزنامهنگاری که حالا کشاورز است! «میدان جوانان سابق» روایتی نوستالژیک از تراژیک بودن روزنامهنگاری در ایران است! تماشای این مستند برای آنها که روزنامهنگاری در آن دوران یا فضای مطبوعات در آن دوره را تجربه کردهاند، با بغضی حسرتبار همراه خواهد بود. مستندی که نشان میدهد روزنامهنگاری صرفا یک شغل نیست، یک جنون فرهنگی عاشقانه است که خودآگاهی را به دیگرآگاهی پیوند میزند. با تماشای آن به یاد مقالهای از محمد قوچانی افتادم که از تبار همین قبیله است؛ که گفته بود روزنامهنگار شدن چه آسان و روزنامهنگار ماندن چه دشوار. «میدان جوانان سابق» روایت دشواری همین ماندن برای روایت حقیقت است! به جای برخی از واحدهای اضافه و بیفایده در دانشکدههای روزنامهنگاری باید این مستند را به نمایش گذاشت تا دانشجویان روزنامهنگاری، به درک عینی و تاریخی از شور و شعور روزنامهنگاری برسند و بدانند که وقتی از دشواری روزنامهنگار ماندن حرف میزنیم، از چه حرف میزنیم!
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یادداشت مینا اکبری/ حق انتخاب و قضاوتهای سطحی
- مهدی شامحمدی: اکران آنلاین تاثیری بر تعداد مخاطبان مستند نداشت/ مستند اجتماعی همیشه پر مخاطب است
- تو پیش نرفتی، تو فرو رفتی؟/ معتمدآریا و حسرت دهه ۶۰
- بازخوانی یک قتل از پیش طراحی شده/ نگاهی به مستند «ترور سرچشمه»
- گفت آن گلیم خویش بدر میبرد ز موج/ وین جهد میکند که بگیرد غریق را/ نگاهی به مستند «صبیه»
- آبشخورِ آهوانِ تشنه!/ نگاهی به مستند «مُغیسُف»
- نمایش ۶ فیلم مستند ایرانی در برنامه انجمن آسیایی نیویورک
- نگاهی به مستند «زیر این چتر باران میبارد»/ چیزی خزنده و مرموز راه پیدا کرده به دفتر مدیری مسئول
- «کاغذپارهها» از اول بهمن اکران عمومی میشود
- خبرهای تازه از «اکران حقیقت»/ نمایش چهار مستند در بهمن ماه
- صنوبرهایِ شیرین، در همنوازیِ عشق
- مستندهای بخش مسابقه اصلی «ایدفا» معرفی شد
- شهرت یا آرامش / مستند «مزرعه کلارکسون»؛ پیچوخمهای مزرعهداری
- یک هشدار زیبا / مستند «سالی که جهان تغییر کرد»؛ حال خوش طبیعت وقتی انسان در قرنطینه بود
- قدیمیترین تصاویر عزاداریها و مجالس آذری زبانها در مستند «صادق الوعد»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت
- مروا نبیلی و سینمای آوانگاردش/ آینهای که جرأت نگاه کردنش را نداریم





