سینماسینما، سیدرضا صائمی
حس غریبی دارد تماشای «میدان جوانان سابق»! تماشای روزنامهنگاران سابقی که حالا از آن روزگار طلایی مطبوعات برایشان جز حسرت خاطرهای باقی نمانده! حس غریبی دارد «میدان جوانان سابق»! درست در روزهایی که کمتر کسی روزنامه میخواند و بحران کاغذ، بحران مخاطب مطبوعات را مضاعف کرده و در زمانهای که برخی از مرگ روزنامههای کاغذی سخن میگویند، مخاطب اثری میشوی که روایتی از بهار مطبوعات است. از روزهای شُکوه و شوکت روزنامههای کاغذی. روزهایی که مطبوعات روزهای با نشاط را در جامعه تجربه میکردند و رسانه تاثیرگذاری بر افکار عمومی بودند. روزنامههایی که روزگاری، روزگار ما را میساختند.
مینا اکبری در روایت شخصی خود از طلوع و غروب و کمال و زوال روزنامهنگاری در دوران اصلاحات، با ارجاع به یک عکس یادگاری شروع میکند. (این ایده شاید از روزنامهنگار سینمایی بودن او برآمده که تصویر را بر متن ترجیح داده.) عکس جمعی از روزنامهنگاران آن دوران که همگی حول محور سردبیری نامآشنا، ماشاءالله شمسالواعظین، در میدان جوانان جمع شده بودند. سردبیری که میگفت روزنامهنگاری در ایران همچون راه رفتن روی میدان مین است! فیلمساز تلاش کرده از طریق پیگیری سرنوشت روزنامهنگارانی که در آن عکس بودهاند، سرنوشت روزنامهنگاری نوین ایران را در یک دوره پرفرازونشیب ۲۰ ساله به تصویر بکشد. انگار سرشت و سرنوشت روزنامه و روزنامهنگاران در این مستند به نوعی یگانگی میرسد! برخی از آنها عطای روزنامهنگاری را به لقایش بخشیدهاند و به سراغ شغلهای دیگری رفتهاند، اگرچه همچنان دلشان برای این حرفه میتپد. کسانی که هویت فردی و شغلیشان با روزنامهنگاری گره خورده است. مثلا زوج روزنامهنگاری که حالا کافهدار شدهاند! یا روزنامهنگاری که حالا بازیگر است. در این میان از همه تکاندهندهتر سرنوشت آقای سردبیر است! روزنامهنگاری که حالا کشاورز است! «میدان جوانان سابق» روایتی نوستالژیک از تراژیک بودن روزنامهنگاری در ایران است! تماشای این مستند برای آنها که روزنامهنگاری در آن دوران یا فضای مطبوعات در آن دوره را تجربه کردهاند، با بغضی حسرتبار همراه خواهد بود. مستندی که نشان میدهد روزنامهنگاری صرفا یک شغل نیست، یک جنون فرهنگی عاشقانه است که خودآگاهی را به دیگرآگاهی پیوند میزند. با تماشای آن به یاد مقالهای از محمد قوچانی افتادم که از تبار همین قبیله است؛ که گفته بود روزنامهنگار شدن چه آسان و روزنامهنگار ماندن چه دشوار. «میدان جوانان سابق» روایت دشواری همین ماندن برای روایت حقیقت است! به جای برخی از واحدهای اضافه و بیفایده در دانشکدههای روزنامهنگاری باید این مستند را به نمایش گذاشت تا دانشجویان روزنامهنگاری، به درک عینی و تاریخی از شور و شعور روزنامهنگاری برسند و بدانند که وقتی از دشواری روزنامهنگار ماندن حرف میزنیم، از چه حرف میزنیم!
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- یادداشت مینا اکبری/ حق انتخاب و قضاوتهای سطحی
- مهدی شامحمدی: اکران آنلاین تاثیری بر تعداد مخاطبان مستند نداشت/ مستند اجتماعی همیشه پر مخاطب است
- تو پیش نرفتی، تو فرو رفتی؟/ معتمدآریا و حسرت دهه ۶۰
- بازخوانی یک قتل از پیش طراحی شده/ نگاهی به مستند «ترور سرچشمه»
- گفت آن گلیم خویش بدر میبرد ز موج/ وین جهد میکند که بگیرد غریق را/ نگاهی به مستند «صبیه»
- آبشخورِ آهوانِ تشنه!/ نگاهی به مستند «مُغیسُف»
- نمایش ۶ فیلم مستند ایرانی در برنامه انجمن آسیایی نیویورک
- نگاهی به مستند «زیر این چتر باران میبارد»/ چیزی خزنده و مرموز راه پیدا کرده به دفتر مدیری مسئول
- «کاغذپارهها» از اول بهمن اکران عمومی میشود
- خبرهای تازه از «اکران حقیقت»/ نمایش چهار مستند در بهمن ماه
- صنوبرهایِ شیرین، در همنوازیِ عشق
- مستندهای بخش مسابقه اصلی «ایدفا» معرفی شد
- شهرت یا آرامش / مستند «مزرعه کلارکسون»؛ پیچوخمهای مزرعهداری
- یک هشدار زیبا / مستند «سالی که جهان تغییر کرد»؛ حال خوش طبیعت وقتی انسان در قرنطینه بود
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





