سینماسینما، مینا اکبری
سینمای گلخانهای، چیزی که از آن به عنوان آسیب در روند رشد سینما شناخته میشد حالا آرزوی بازیگری است که زمانی برای ما نماد و نشانه زن هنرمند و روشنفکر بود. او پس از گذشت چند دهه سخت، وقتی که زنان برای احقاق حق خود در عرصه کاری، تلاشی سترگ را آغاز کردهاند، آرزومند همان روزهایی است که مدیران سینما باید و نبایدش را تعیین میکردند. حالا او خود را مانند طفلی میداند که در میانه راه رها شده.
چرا معتمدآریا امروز را چنین میبیند؟ چرا چشم بر روی سینماگرانی که جنگیدهاند تا باید و نباید اثرشان را هنر تعیین کند و نه حکومت، میبندد؟ آنچه منتقدان از آن به عنوان بلا و مصیبت و تیغ بر صورت سینمای ایران یاد میکنند، آیا تصویر آرمانی او از دوران گذشته است؟ باورکردنی نیست که او حتی نمیخواهد به روی خودش بیاورد کارگردانانی که از آثارشان به عنوان فیلمی با هویت یاد میکند سالهاست مجبور به مهاجرت یا انزوا شدهاند؟ بر معتمدآریا چه گذشته و میگذرد که حالا دلش برای آن وضعیت تنگ میشود؟ چه شده که او حسرت قاعدهمند بودن سانسور را میخورد؟
حسرت و آرزویی که معتمدآریا دچارش شده، آیا همان نیست که جامعهشناسان از آن به عنوان اسارت عاطفی یاد میکنند. یا روانشناسان به آن میگویند سندرم استکهلم؟ یا سیاستمداران تعبیر مصلحت از آن میکنند و روشنفکران تیر خلاص را میزنند و میگویند تمام شدن؟
انگار دیگر باید باور کنیم که بازیگران با انتخاب نقشهایی که در ملودرامها پذیرفتهاند خواسته و ناخواسته، خودآگاه و ناخوآگاه شرایط خودشان را به شکل واضحی برای مخاطبان توضیح دادهاند.
سینی چایی و چادر گلدار افسانه بایگان، صورت جدی و پر از اخم سوسن تسلیمی، مصلحتاندیشی و قربانی شدن فاطمه معتمدآریا، سیگار کشیدن و فریادهای دردآور فریماه فرجامی، هندوانه فروختن گلچهره سجادیه، لباس عروس نیکی کریمی و حضور اجتماعی او با چادرکشدار، رضایت عارفانه لیلا حاتمی، نه گفتن هدیه تهرانی، کفشهای کتانی پگاه آهنگرانی، مقاومت جانکاه ترانه پانزدهساله، رفتن در اوج میم مثل مادر و گردننهادن و انقیاد سحر قریشی همه نمادهای دوران ما در بطن فیلمهای سینمای ایران هستند. دوران پرفرازونشیبی که بر ما گذشته و زنان بازیگر سینمای ایران در میانه آن نشستهاند.
شاید همان پرسش اساسی «فروغ» را باید از سیمین سینمای بعد از انقلاب ایران و کسانی که مثل او آرزومند دوران اختناقند پرسید:
چگونه میشود به کسی که میرود این سان
صبور،
سنگین،
سرگردان،
فرمان ایست داد؟
معتمدآریا حالا تصویر کسی است نه از این زمانه، که حتی با زمانه خود همراه نیست. کسی که به تلاش زنان برای رفع آزار و خشونت در محیط سینما با دیده انکار نگاه میکند و گویی دلش میخواهد به همان کنج تاریک و امن خود در پشت درهای بسته بازگردد. زمان لاجرم به پیش میرود و اگر امروز خود را به او نرسانیم گناه از دست کوته ماست.
منبع: فیلم امروز
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- یادداشت مینا اکبری/ حق انتخاب و قضاوتهای سطحی
- در سومین دوره فستیوال انجام میشود؛ نمایش فیلمهای ایرانی در جشنواره زنان شرقی
- پنج فیلم، پنج نقد/ از عشق در فضای کارگری تا دزدی به دلیل سوگ
- ترانه تنهایی/ نگاهی به فیلم «عامه پسند»
- چراغ تالارهای نمایشی تهران روشن شد؛ آغاز بهار تئاتر با فاطمه معتمدآریا
- «هفت سال ده روز کم» برگزیده جشنواره هالیوود سیلور اسکرین شد
- راهیابی مستند «میدان سابق جوانان» به بخش مسابقه جشنواره نوستالژیای میلان ایتالیا
- اسامی آثار راهیافته به دومین جشنواره فیلم نوستالژیا اعلام شد
- درخواست ستاد مقابله با کرونا تهران از وزارت ارشاد/ تا اطلاع ثانوی پروژههای سینمایی متوقف شود
- بازیگری با یک کارنامه درخشان و کمنظیر/ یادداشتی کوتاه به بهانه تولد فاطمه معتمدآریا
- راما قویدل: با اعتراض غیرمنطقی مانع ساخت سریال درباره اقوام نشویم
- مثل یک زنِ واقعی/ نگاهی به فیلم «بنفشه آفریقایی»
- سینماسینما/ گفتوگو با رضا بابک بازیگر «بنفشه آفریقایی»/ عشق میتواند مرده را زنده کند
- سیمین یک بنفشه آفریقایى
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





