سینماسینما، ندا قوسی
بیشک، جهانپهلوان تختی برای ایرانیانِ عصر حاضر، جزو اسامی آشنا و مانوس به شمار میرود؛ نامی که همراه با خود مفهوم پهلوانی، شجاعت و قهرمانی را در اذهان زنده میکند. اما دلیل این نامداری و نامآشنایی چیست؟ سبب این اشتهار و محبوبیت بعد از گذشت بیش از نیم قرن از مرگِ- مشکوک- این کشتیگیر چه میتواند باشد؟ چگونه ورزشکاری که مردم از او مدال نمیخواستند و تنها خودش را میخواستند، چنین مطلوب و دوستداشتنی شد؟
خوب میدانیم که ما ایرانیان مردمانی هستیم پر از احساسات و عواطف و شور درونی، از این روی وقتی به دلیل محبوبیت انسانهایی میپردازیم که اتفاقا نه به واسطه سیاست، ثروت و جاه و جلال، شهرت داشته اند، بهوضوح میتوانیم دریابیم که آنچه امثال تختی را در دلها ماندگار کرد، نگاه انسانی و مردمدوستانهای بوده که در طول زندگی و حیات خود اعمال کرده.
تختی ادای مردمی بودن را درنمیآورد، مردمدوست بود و با انسانها، از هر صنف، رده و شغلی، همساز، همبسته و همدل بود. آنچه او را به جهانپهلوانی مشهور کرد، نه صرفا کشتیگیر بودنش، بلکه اساسا به خاطر پهلوان و قهرمان بودنش بود. اینکه او هم خصلت پهلوانی را داشت و هم صولت قهرمانی را. اینچنین است که هنوز نام و یادش تازه و نو باقی مانده.
چیز گرانمایهای به نام «کرامت انسانی»- مسئله فراموششده امروز- که والاتر و بالاتر از هر خوی و منشی است و هیچ قدرت و نیرویی توان ستاندن آن را ندارد، دلیل بزرگی و بزرگ ماندن تختی بوده و هست؛ او آزاده بود و سرفراز، از این روی هر چند کوتاه زیست ( شهریور ۱۳۰۹ تا ۱۷ دی ۱۳۴۶)، اما آزادی و حریتش نام او را تا ابدِ تاریخ ماندگار ساخت.
نویسندگان بسیار به او پرداختهاند. سینماگران و فیلمسازان فراوانی هم توجه به جایگاه او را مدنظر قرار دادهاند. علی حاتمی، که متاسفانه نشد حرفهایش در مورد تختی را ببینیم و بشنویم. بهروز افخمی، به صورتی متفاوت و متمایز. بهرام توکلی، به شیوهای رئال و واقعگرایانه و بسیار سینمایی (که متاسفانه از اقبال چندانی هم برخوردار نشده) و… اما فیلم «شهسوار»، به کارگردانی علی شاهمحمدی، صورتی نو و جدید است در معرفی جهانپهلوان. این فیلم مستند، بدون ادا و اطوار و ژستهای بیمعنی و اغراقشده، تصویری قابل باور از تختی، دورانِ او و دلیل محبوبیتش به ما میدهد. کشتیگیران همدوره او، دوستان، آشنایانِ دور و نزدیک، کسانی هستند که به باورپذیرترین شکل ممکن، حقایقی از دوران حیات تختی را بازگو میکنند. این مستند لازمالساخت(!) در مورد پهلوان و شهسوار همعصرمان که اتفاقا اکرانش تقریبا مقارن شده با اکران فیلم «تختی» بهرام توکلی، پاسخ مناسب و بهجایی است که به سوالهای همیشگیمان در مورد این انسان بزرگ میدهد. انسانی که ثروتمند نبود، دولتمرد نبود، سیّاس و سیاستمدار نبود، اما نام و یادش باقی ماند. مردی که تحت هیچ شرایطی حق را رها نکرد، پس نام پاکش نه همچون سیاستمداران و دولتمردانِ هر عصر و دورانی، بلکه به راستی، نیکسرشتی و درستی ماندگار شد.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «شهسوار»؛ شیرین اما تلخ…
- واحد آموزش خانه هنرمندان ایران برگزار میکند؛ «پارادایم اصلی در فیلمنامهنویسی»
- مهدی شامحمدی: اکران آنلاین تاثیری بر تعداد مخاطبان مستند نداشت/ مستند اجتماعی همیشه پر مخاطب است
- بازخوانی یک قتل از پیش طراحی شده/ نگاهی به مستند «ترور سرچشمه»
- گفت آن گلیم خویش بدر میبرد ز موج/ وین جهد میکند که بگیرد غریق را/ نگاهی به مستند «صبیه»
- آبشخورِ آهوانِ تشنه!/ نگاهی به مستند «مُغیسُف»
- نمایش ۶ فیلم مستند ایرانی در برنامه انجمن آسیایی نیویورک
- نگاهی به مستند «زیر این چتر باران میبارد»/ چیزی خزنده و مرموز راه پیدا کرده به دفتر مدیری مسئول
- «کاغذپارهها» از اول بهمن اکران عمومی میشود
- خبرهای تازه از «اکران حقیقت»/ نمایش چهار مستند در بهمن ماه
- صنوبرهایِ شیرین، در همنوازیِ عشق
- مستندهای بخش مسابقه اصلی «ایدفا» معرفی شد
- شهرت یا آرامش / مستند «مزرعه کلارکسون»؛ پیچوخمهای مزرعهداری
- یک هشدار زیبا / مستند «سالی که جهان تغییر کرد»؛ حال خوش طبیعت وقتی انسان در قرنطینه بود
- قدیمیترین تصاویر عزاداریها و مجالس آذری زبانها در مستند «صادق الوعد»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





