کارگردان فیلم “فراری” گفت: من مخالف اختلاف طبقاتی موجود در جامعه و وجود افرادی که صاحب مال و ثروت و دارا بودن ماشینهایی مانند “فراری” نیستم، ولی سوالم این است که این ثروت چگونه به دست میآید؟ اگر شما با تفکر،تامل،شناخت،علم،فن،ابداع،خلاقیت،ساخت و ساز و تولید به ثروت رسیده باشید نوش جانتان،اما اگر با دروغ،ریاکاری،زد و بند، دزدی،اختلاس،پولشویی، نزول و قاچاق به ثروت رسیده اید بحث آن چیز دیگری است.
به گزارش سینماسینما، نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «فِراری»با حضور علیرضا داوودنژاد کارگردان،کامپوزیا پرتوی نویسنده، ترلان پروانه بازیگر و کوروش جاهد منتقد، یکشنبه ۲ اردیبهشت ماه در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.
در ابتدای این نشست ترلان پروانه بازیگر فیلم سینمایی «فِراری»در ارتباط با نقش خاص خود در این فیلم سینمایی گفت: به شخصه من بازی خاصی نکردم و شخصیتی که ساختیم بیشتر رفتارهای شخص گلنار بود و ترلان پروانه نقش خاصی را ایفا نمی کرد. کاری بسیار سخت و تجربه ای فوق العاده را در کنار بزرگان کسب کردم.
وی افزود: از سختی های کار می توان گفت که بیشتر کار در یک ماشین می گذرد و شما نمی توانید اَکت خاصی داشته باشید. همچنین در آلودگی های شهر تهران ما با کثیف ترین ماشین کار را جلو می بریدم که چندین بار باعث مریضی من نیز شد.
کامپوزیا پرتوی نویسنده این اثر درخصوص ایده نگارش فیلمنامه این فیلم سینمایی توضیح داد: یک شب با آقای داوودنژاد در کنار هم نشسته بودیم که آقای داوود نژاد به من گفتند شنیدید که فلان ماشین توسط فلان شخص وارد شده است و من گفتم که بله در جریان هستم،آقای داوودنژاد گفتند که این موضوع را می خواهم کار کنم و از من خواستند که این موضوع را بنویسم.
وی ادامه داد: هرمطلبی که در فیلم دیدید نگاه آقای داوود نژاد بود که من سعی کرده بودم به آن نزدیک شوم. وقتی بیشتر به ایده داوودنژاد فکر کردم، آن ایده برای خودم هم دغدغه شد. اینکه ایده یا سوژه یک فیلم برای نویسنده نیز دغدغه باشد، بسیار مهم است، چرا که کیفیت فیلمنامه را بسیار بالا می برد. یکی از اتفاقات بسیار خوب فیلم «فِراری» تمرینهای پی در پی بازیگران بود، به صورتی که آن قدر متن فیلم را تمرین کرده بودند که شخصیتها در آنها نهادینه شده بود.
در ادامه این نشست تعدادی از افراد حاضر در جلسه درخصوص لهجه های بازیگران این فیلم نظرات مخالف و موافقی را ارائه دادند.
علیرضا داوودنژاد کارگردان این فیلم سینمایی در پاسخ به سوال برخی از حضار مبنی بر نشان دادن اختلاف طبقاتی در جامعه در این فیلم گفت: من مخالف اختلاف طبقاتی موجود در جامعه و وجود افرادی که صاحب مال و ثروت و دارا بودن ماشین هایی مانند فراری نیستم، ولی سوالم این است که این ثروت چگونه به دست می آید؟ اگر شما با تفکر،تامل،شناخت،علم،فن،ابداع،خلاقیت،ساخت و ساز و تولید به ثروت رسیده باشید نوش جانتان اما اگر با دروغ،ریاکاری،زد و بند،دزدی،اختلاس،پولشویی،نزول و قاچاق به ثروت رسیده اید بحث آن چیز دیگری است.
وی افزود: تفاوت این دو قشر که در رسیدن به ثروت با هم متفاوت هستند در رفتارهای آنها هم کاملا قابل مشاهده است،افرادی که با زحمت به ثروت میرسند کارهای با سلیقه و خوب را هم از خود به جای می گذارند و برعکس افرادی که با راه های دیگر به ثروت رسیده اند مطرب بازی و شیش و هشتی را در کارهایشان می توان دید. مانند فیلم هایی که در حال حاضر در سینمای ما بسیار موفق است و ترویج هم می شود.
وی ادامه داد: اصولا زمانی که رابطه سینما با زندگی قطع شود،سینما به سمت تقلید و کپی برداری از سینما و سریالهای خارجی میرود و آرام آرام قافیه را به نمونه های اصلی می بازد. کانالهای ماهوارهای فیلمهای ایرانی را نشان میدهند و بعد یک سری از کالاها را تبلیغ می کنند و بعد کالاها را به فروش می رسانند!این شبکه ها فیلم های ما را می دزدند و در کنار آن کالای خود را هم تبلیغ میکنند!!این همان طبقهای ست که به آن اشاره کردم،چون به آن طریق پولدار شده است به این روش هم برخورد می کند. دختر بچه حاضر در این فیلم هم دست پرورده چنین سبکی از زندگی است و این دختر محصول دورانی است که دیگر ربطی به دوران جنگ ندارد.
کارگردان «فراری» در پایان افزود: من در این فیلم می خواستم نشان دهم که طبقهای که با روشهای نامناسب به ثروت میرسد هیچ اثری از آرمان و فرهنگ به جای نمی گذارد و همه را به باد میدهد. اگر بخواهیم تولید کننده باشیم باید نیروی انسانی متخصص،خوش قریحه و خلاق داشته باشیم،این نیروها باید در مدارس پرورش پیدا کنند و در حال حاضر در مدارسمان دیگر خلاقیتی وجود ندارد و این از مدرسه ادامه پیدا می کند تا فرد وارد جامعه میشود،چه طور می خواهیم با وجود نپرداختن به آموزش و پرورش و شرایط فعلی به این نیروهای مولد دست پیدا کنیم؟ با این وضعیت آموزش چه طور توقع داریم با کشورهای دیکر رقابت کنیم؟ آموزش و پرورش و معلمان خیلی مظلوم هستند. نمیشود ملتی را نساخت اما مملکت را ساخت. ساخت مملکت نیاز به ساخت ملت دارد.
ترلان پروانه در پایان درباره علت دیده نشدن فیلم «فِراری»گفت:ما حقیقتی را در این فیلم بیان میکنیم که تلخ است و در جامعه وجود دارد. در حال حاضر پاک کردن صورت مسئله راحتترین راه حل موجود در جامعه ما شده است. به نظرم نسبت به دیده نشدن «فِراری» هم این اتفاق افتاد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یک یادداشت کوتاه برای مردی بزرگ/ آقای متوسلانی نازنین ۹۰ سالگیتان خجسته
- نمایش و نقدِ «مصائب شیرین ۲» در سینما اندیشه
- فوت «اشرف سادات» فیلمهای داودنژاد/ بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم دوبی درگذشت
- «مصائب شیرین ۲»؛ این بهار را خزان نیست
- فیلم اکراننشده رضا داودنژاد به سینما میآید
- چرا پروانه نمایش «لامینور» را تمدید نمیکنید؟/ یادداشت علیرضا داودنژاد
- داودنژاد خطاب به وزیر ارشاد: علاج ابتذال، اعتلای سلیقه است
- سینماسینما/ علیرضا داودنژاد خطاب به وزیر پیشنهادی ارشاد: نگرانم به دنبال تبدیل کردن ارشاد به نسخه المثنای تلویزیون باشید
- سینماسینما / حذف یادداشت علیرضا داودنژاد درباره شهید فخریزاده توسط اینستاگرام
- بهترین فیلمهای تاریخ سینمای ایران از نگاه اعضای تحریریه سینماسینما (۲)
- بازنشستگی را باید پذیرفت!
- علیرضا داودنژاد: راهاندازی «وی او دی ملّی» تبدیل تهدیدی بزرگ به فرصتی کارساز است
- انصراف موقت علیرضا داودنژاد از اکران «مصائب شیرین ۲»
- برگزاری کارگاههای آموزشی اصغر فرهای در تورنتو
- ناراحتی محمدحسین مهدویان از شنیده نشدن صدای رنج مردم سردشت پس از ۳۲ سال
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





