این کارگردان سینما که مسوول آموزش مدرسه ملی سینماست در پاسخ به ضرورت تاسیس این مدرسه، متنی را نوشت.
در متن کامل یادداشت کارگردان «نیاز»، «مصائب شیرین»، «روغن مار» با تیتر” مدرسه ملی سینما؛ پاسخ به کدام ضرورت؟” آمده است:
«دعوای امروز دنیا بر سر تسخیر چشمها و گوشهاست.
چشمها و گوشها به مغزها راه دارند. مغزها به دستها و پاها فرمان میدهند. گام نهادن در کدام مسیر؟ دست زدن به کدام انتخاب؟ امواج برتصمیمها تاثیر میگذارند. تصمیمها بر جابهجاییها اثر میگذارند: جابه جایی قدرت.جابه جایی ضعف. جا به جایی ثروت.جابه جایی فقر.
مملکتی که هنر به رونق نداشته باشد به رسانههای به رونق دست پیدا نمیکند و مملکتی که رسانههای به رونق نداشته باشد به امواج اثرگذار دست پیدا نمیکند.
آیا ما مصمم به تقویت بنیه هنری کشور هستیم؟ آیا قبول داریم که سینما برآیند همه هنرهاست؟ آیا قبول داریم که دانایی سینمایی منحصر به تولید فیلم نیست و این دانایی در همه جا از طراحی یک نرم افزار تا تولید یک بازی رایانهای تا راهاندازی یک کانال تلویزیونی به کار میآید؟ کدام دانایی تشخیص میدهد که برای فراگیر و اثرگذار کردن یک کانال تلویزیونی باید اجرای هر برنامه از متن، مجری، دکور، نور و زمانبندی، ضرباهنگ و توالی برنامهها و ساختار روزانه چگونه باشد و هفته، ماه و سال آن چگونه باید سامان یابد؟
این کدام گونه دانایی جز دانایی سینماییست که میتواند همه هنرها اعم از موسیقی ،شعر،قصهنویسی،هنرهای تجسمی،ادبیات نمایشی، طراحی صحنه ولباس،بازیگری و کارگردانی را یک جا جمع کند و از ترکیب آنها یک اثر هنری یا یک رسانه نیرومند بسازد؟
ما برای شناسایی، تقویت، آموزش، انتقال و توسعه این دانایی چه کردهایم و چه برنامهای داریم؟
مدرسه ملی سینما برای پاسخ دادن به این سوال و این نیاز و این ضرورت ملی تاسیس شده است.
گرد هم آمدن بخش بزرگی از کار کشتهترین نیروهای حرفهای و هنرمندان برگزیده سینمای کشور در یک نهاد آموزشی/کارگاهی و همکاری آنها برای توسعه دانایی سینمایی و تقویت سایر نهادهای آموزشی چه حاصلی جز خیر و برکت میتواند داشته باشد؟
آیا بهتر نیست نیروهای حرفهای مولد، موفق و دهها بار جایزه گرفته و تحسین شده را به جای آنکه رها کنیم تا بتدریج از صحنه گیتی محو شوند، قدر بدانیم و برای آنها جایگاهی در خور فراهم کنیم که بتوانند دانستهها و آزمودههای خود را به نسلهای بعد منتقل کنند و در بازاموزی نیروهای موجود و کمک به ارتقاء سطح کیفی تجهیزات و محصولات کشور موثر واقع شوند؟
چه کسی از این اتفاق خوشحال نمیشود؟
تاسیس مدرسه ملی سینما پاسخ به یک ضروت تاریخی و راهبردیست.
بیتردید همه انها که از تاراج دهها میلیون مخاطب ایرانی توسط ماهوارهها و بازارهای سیاه ویدیویی در رنج هستند و آرزوی ارتقاء سطح کیفی نیروی انسانی،تجهیزات و آثار دیداری شنیداری داخلی را دارند و به سروسامان یافتن منظومه تهیه، تولید، توزیع و نمایش سینمای ایران علاقمند هستند و هویت را نه مشکل که راه حل میدانند از تاسیس و راهاندازی مدرسه ملی سینما خوشحال خواهند شد.»
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نمایش و نقدِ «مصائب شیرین ۲» در سینما اندیشه
- فوت «اشرف سادات» فیلمهای داودنژاد/ بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم دوبی درگذشت
- «مصائب شیرین ۲»؛ این بهار را خزان نیست
- فیلم اکراننشده رضا داودنژاد به سینما میآید
- چرا پروانه نمایش «لامینور» را تمدید نمیکنید؟/ یادداشت علیرضا داودنژاد
- داودنژاد خطاب به وزیر ارشاد: علاج ابتذال، اعتلای سلیقه است
- سینماسینما/ علیرضا داودنژاد خطاب به وزیر پیشنهادی ارشاد: نگرانم به دنبال تبدیل کردن ارشاد به نسخه المثنای تلویزیون باشید
- سینماسینما / حذف یادداشت علیرضا داودنژاد درباره شهید فخریزاده توسط اینستاگرام
- بهترین فیلمهای تاریخ سینمای ایران از نگاه اعضای تحریریه سینماسینما (۲)
- علیرضا داودنژاد: راهاندازی «وی او دی ملّی» تبدیل تهدیدی بزرگ به فرصتی کارساز است
- انصراف موقت علیرضا داودنژاد از اکران «مصائب شیرین ۲»
- علیرضا داودنژاد: اگر فیلمی بنگاه شادمانی و مملو از ستاره باشد با یک انگشت،کار پخش فیلم انجام میشود
- داودنژاد با «مصائب شیرین ۲» به جشنواره جهانی فجر رسید
- واکنش علیرضا داودنژاد به مناظرهای درباره حذف پروانه ساخت
- شفافسازی در سینما، از محال تا واقعیت / سینماگران از ضرورت اتاق شیشهای میگویند
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جورج کلونی شیر طلایی ونیز ۲۰۲۶ را میگیرد
- «داستان اسباببازی ۵» بهترین ژوئن گیشه آمریکای شمالی از سال ۲۰۱۹ را رقم زد
- اولین واکنشها به «اودیسه»ی نولان/ تحسینآمیز و شگفتآور
- گدار و هنر ویرانگر تصویر
- از «هامون»، «تایتانیک» و «پیرپسر» تا «بدنام»
- شهرنوش پارسیپور؛ نویسندهای در مرز ادبیات، جامعه و کنشگری
- منوچهر فرید درگذشت
- شهرنوش پارسیپور درگذشت
- «تراست می!!!» در آمریکا روی صحنه میرود
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- ادامه موفقیت «نبرد دوگل»
- «دن کیشوتِ» اورسن ولز به پایان میرسد
- فرزاد جمشیدی درگذشت
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- جایزه معتبر جشنواره مونتکارلو به «یونیفرم» رسید
- «وظیفه»؛ آینهای روانکاوانه بر بحرانهای انسان معاصر
- «مایکل»، «اوپنهایمر» را پشت سر گذاشت
- «نبرد دوگل؛ نامت را مینویسم» و الگوی ساخت فیلمی درباره مصدق
- اجرای نمایش «نیمه تاریک ماه» آغاز شد/ سومین دور اجرای نمایش کودک «میخوام به دنیا بیام»
- «تلومر»؛ روایتی از فرسایش و بازآفرینی در دل بیزمانی
- فیلم کوتاه «نفر ۱۶۹» آماده نمایش شد/ فیلمبرداری «نفس کشیدن زیر آب» به پایان رسید
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ ۱۱ سینماگر ایرانی عضو آکادمی اسکار میشوند
- پس از دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ نادر ساعیور عضویت در آکادمی اسکار را نپذیرفت
- نقدی بر فیلم «دراما»/ کالبدشکافی یک فروپاشی: معماریِ تروما و روانرنجوری مدرن
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- داوری آزاده بیزارگیتی در جشنواره ایتالیایی
- محمود کلاری رییس هییت داورانِ جشنواره زردآلوی طلایی شد
- ابتکار کیت بلانشت برای حمایت از هنرمندان مقابل هوش مصنوعی
