سینماسینما، سیدرضا صائمی
بدون شک تماشای قصر شیرین برای آنهایی که سینمای میرکریمی را دوست دارند، رضایتبخش خواهد بود. بهویژه بعد از دو فیلم «امروز» و «دختر» که موجب فاصله گرفتن او از جهان و زبان سینمایی خاص خودش بود، حالا با «قصر شیرین» بار دیگر رضا میرکریمی به همان سینمای خودش برگشته که دو مولفه انسان و اخلاق در آن به عناصر اصلی درام در آثارش شناخته میشود. اینبار اما میرکرمی یک فیلم جادهای ساخته که شاخ و برگ اضافی ندارد، قصهاش را بدون لکنت روایت میکند و سادگی قصه واجد موقعیت و معانی پیچیده و در خور تاملی است که اگرچه تلخ است، اما حال آدم را خوب میکند. قصه جادهای او صرفا در حرکت و اتفاق و تعلیقهای برخاسته آن خلاصه نمیشود، بلکه موقعیتی از یک سفر آفاق و انفسی فراهم میکند که در تجربه همذاتپندارانه مخاطب میتواند به پالایش درونی او کمک کند. اگرچه شخصیت اصلی این قصه یک مرد است که به ظاهر در کسوت یک ضدقهرمان ظاهر شده، اما در پس آن باز هم میتوان ردپای یک زن را جستوجو کرد که اگرچه غایب است، اما میتواند قهرمان پنهان قصه باشد. رضا میرکریمی همواره نشان داده یکی از بهترین کارگردانهای مردی است که جهان زنانه را بهخوبی میشناسد و بهدرستی به تصویر میکشد، حتی در «قصر شیرین» که قهرمان زن او غایب است. فارغ از سویه بیرونی قصه که در بستر یک فیلم جادهای روایت میشود، «قصر شیرین» روایتگر یک موقعیت اخلاقی و انسانی پیچیده است که میتوان آن را هم از حیث روانشناختی و هم فلسفه اخلاق مورد خوانش و تاویل قرار داد. اگرچه قصه بر محور شخصیت پدر و نوع ارتباط او و فرزندانش شکل گرفته و روایت میشود، اما در پس این غیبت میتوان حضور مادر و اهمیت جایگاه او را در کانون خانواده کاملا حس کرد و اینکه هیچگاه عاطفه نمیتواند به پای عقل معاش ِمصلحتاندیش به فراموشی سپرده شود. قربانی کردن عاطفه به پای عقلانیت معاشاندیش، مرگ تدریجی انسانیت خواهد بود و احساس نارضایتی و عذاب وجدانی نهادینهشده که مثل خوره از درون آدم را میخورد. همان تجربه تلخی که جلال را در خود فرو برده و به مردی عبوس و بداخلاق تبدیل کرده. این بدخلقی از نارضایتی درونی خود او میآید که انگار در حال فرار کردن از خود است. او در جاده جلو نمیرود، به جلو فرار میکند. به مقصد نمیرسد، به روباه میزند! روباهی که شاید نمادی از منفعتطلبی خودش باشد. اما اینبار به واسطه توصیه فرزندش که میتواند نمادی از وجدان و معصومیت ازدسترفته خودش باشد، به نجات روباه میرود و شاید به نجات خود کمک میکند.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
![](/wp-content/themes/cinemacinema/img/tel.gif)
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- غریبههای آشنا/ تاملی بر فیلم «هارمونیهای ورکمایستر» ساخته بلا تار
- همان همیشگی/ نگاهی به فیلم «آنا»
- فیلمی متفاوت نه البته بینقص/ نگاهی به فیلم «گزارش یک قتل»
- گروتسک، مرزها، محدودهها و همپوشانیها/ معرفی کتاب گروتسک فیلیپ تامسن
- واقعا چه کسی این فیلم را ساخت؟/ «مرد سوم» از هر منظری فیلمی متفاوت است
- گوتیک آمریکایی/ نگاهی به فیلم «مادر» ساخته دارن آرنوفسکی
- من اقیانوسی را دوست دارم که تو را آفرید/ نگاهی به فیلم «سولاریس»
- خوشه های خشم/ نگاهی به فیلم «تاریخ خشونت»
- اسلحه ایستوود در دستان فلینی!
- مواجه شدن با خود در برابر اتاق آرزوها/ درباره «استاکر» ساخته آندری تارکوفسکی
- عاشقی کردن در آرامش/ نگاهی به فیلم «رضا»
- امی، رام نشد/ نگاهی به مستند «چیچکا»
- باش که صد صبح دمد زین شب امید مرا/ نگاهی به فیلم «رضا»
- فوبیاهای یک مرد تنها/ نگاهی به فیلم «تعارض»
- نانهای بیات/ نگاهی به فیلم «حوا، مریم، عایشه»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یادداشت محمد حقیقت درباره جشنواره ونیز/ آیا شاهکاری در راه است؟
- در حال و هوای جشنواره ونیز/ انتظارها از آلمادوار بالا بود، اما…
- اعطای جایزه هفته منتقدان جشنواره ونیز به فیلمساز ایرانی/ صاحبان جوایز فیپرشی شناخته شدند
- در حال و هوای جشنواره ونیز/ جایزهای به لیدی گاگا میرسد؟
- «پیر پسر» در جشنواره لوکا/ فیلمی با بازی لیلا حاتمی و حامد بهداد مسافر ایتالیا شد
آخرین ها
- ۲ فیلم ایرانی در جشنواره دانشجویی اروگوئه رقابت میکنند
- شیر طلای ونیز به آلمادوار رسید
- جایزه افقهای اکسترای جشنواره ونیز برای نادر ساعیور
- اعطای جایزه هفته منتقدان جشنواره ونیز به فیلمساز ایرانی/ صاحبان جوایز فیپرشی شناخته شدند
- تلخی بیپایان/ درباره نمایش «ترور»
- برای رقابت در بخش بهترین فیلم بینالمللی؛ ۷ کشور دیگر فیلمهای اسکاریشان را معرفی کردند
- نخستین جوایز جشنواره ونیز اهدا شد/ «ماناس» و «آلفا» دو جایزه اولِ بخش مستقل ونیز را گرفتند
- «رها» با شهاب حسینی کلید میخورد
- اکران «شهسوار» از چهارشنبه
- پایان مأموریت «ناریا» در تهران
- بزرگداشت فرامرز قریبیان برگزار شد؛ دوستت دارم رفیق!/قریبیان یک چهره ماندگار فرهنگی است
- در حال و هوای جشنواره ونیز/ جایزهای به لیدی گاگا میرسد؟
- راهیابی «آخرین تولد» به پنج جشنواره بینالمللی
- قهرمانی تیم ملی کشتی فرنگی جوانان ایران در مسابقات جهانی با حمایت همراه اول
- یادداشت محمد حقیقت درباره جشنواره ونیز/ آیا شاهکاری در راه است؟
- «پیر پسر» در جشنواره لوکا/ فیلمی با بازی لیلا حاتمی و حامد بهداد مسافر ایتالیا شد
- چهار فیلم جدید با ترکیب تازهای از بازیگران روی پرده سینماها
- از «قیام» نتفلیکس تا آثار ایرانی در جشنواره بوسان
- حضور همراه اول در بزرگترین رویداد فناوری عراق
- با تمدید ۳ ساله قرارداد؛ همکاری دیوید فینچر با نتفلیکس در قالب ۴ پروژه ادامه دارد
- دبیر جشنواره موسیقی فجر: خیالتان راحت؛ موسیقی رَپ خطر ندارد!
- نشست تئاتر و آموزش با حضور صابر ابر، الهام کردا و ستاره اسکندری
- بزرگداشت فرامرز قریبیان برگزار میشود
- در حال و هوای جشنواره ونیز/ انتظارها از آلمادوار بالا بود، اما…
- جایزه ویژه جشنواره بلغارستان به «کیک محبوب من» رسید
- جایزه جشنواره ارمنستانی به «بختگان بیبخت» جایزه
- صدور مجوز برای ۴ طرح سریال نمایش خانگی
- آغاز جنگ ستارگان در ونیز از سوی منتقدان
- شاعری که روحش همه نیمایی بود؛ بدرقه محمدعلی بهمنی به خانه ابدی
- مینی سریال گریسلدا؛داستان یک ملکه شرور