جواد محرمی در روزنامه جوان نوشت :سالها پیش علیرضا رضاداد، مدیر سینمایی وقت دولت موسوم به تدبیر و امید که پس از یک دوره پرچالش و جنجالی بر مسند نشسته بود، در پاسخ به سؤال یک خبرنگار که تفاوت شما با قبلیها دقیقاً چیست، گفته بود: «تفاوتمان این است که ما لبخند میزنیم.»
تفسیر این لبخند زدن بیشتر در جنس مدیریت بیحساب و کتاب و به نوعی آنارشیسم فرهنگی اصلاحطلبانه قابل فهم بود. انفعال در مدیریت سینما به این سیاست ختم میشد که تا حد امکان اصطکاک با بدنه سینما کاهش یابد. به معنای دیگر مدیر سینمایی اصلاحطلب وقتی به تجربه مشاهده میکرد توان و درک و برنامهای برای ارتقای کیفیت سینما ندارد، پا روی پا میانداخت و صرفاً لبخند میزد. مدیریت اصولگرایانه، اما فکر میکند میداند راهحل برونرفت از وضعیت بغرنج سینما چیست، حقیقت ماجرا این است که صرفاً میداند چه فیلمهایی نباید ساخته شود، اما در یک اشتراک مدیریتی با اصلاحطلبها هرگز نمیداند برای ساختن فیلم خوب باید دقیقاً چه راهی برود. این ناتوانی در مدیریت فرهنگی در یک سو به سیاست لبخند ختم میشود و در سوی دیگر به سیاست سلبی پیوند میخورد. ما دقیقاً میدانیم چه فیلمهایی نباید ساخته شود، اما معلوم نیست دقیقاً بدانیم برای تحول و تغییر نگرش بنیادی در سینمای ایران هم برنامهای داریم یا نه که اگر داشتیم، صرفاً به شعار دادن بسنده نمیکردیم. واقعیت ماجرا این است که سیاست فعال در فرهنگ تولیدمحور است و به طور عادی عرضه و تقاضا در آن جایگاهی اساسی دارد. سیاستی که در آن تولید شکل بگیرد، اما تقاضایی برای آن نباشد، محکوم به شکست است. فرجام سیاستی که برای مخاطب دست به ذائقهسازی نزند و صرفاً به دنبال ذائقهها بدود نیز شکست قطعی است. اگر سینمای ایران دچار انحطاط است که است، راهحل درمانش صرفاً سد ساختن نیست. شوراهای پروانه ساخت و اکران ظرفیت محدودی برای بالا بردن کیفیت سینما دارند. سازمان سینمایی اگر ریشهایتر و عمیقتر به بحث تولید محتوا در سینمای ایران ورود نکند و صرفاً به شوراهای نظارتیاش دلخوش باشد، دیری نمیپاید که تن به انفعال خواهد داد و با موجی از لجبازیهای سینمایی و تولید آثار روبهرو خواهد شد که خود به نوعی نارضایتی و عدمدرک متقابل دامن خواهد زد، درک اینکه نیازها و اولویتهای سینمای ایران در حال حاضر چیست و چه گامهایی میتواند به طرزی هوشمندانه به ایجاد تغییر و تحول منجر شود، معادلهای است که حل آن به شناخت دقیق و موشکافانه از وضعیت پیچیده فرهنگ و به تبع آن سینما نیاز دارد. اینکه مدیریت اصولگرایان در دوره جدید در سینما تا چه اندازه با این اقتضائات نسبت دارد، تأملی جدی میطلبد. به نظر میرسد مدیریت سینما فعلاً در این وضعیت متوقف مانده است که چه فیلمهایی نباید ساخته شوند و برای رسیدن به شرایطی که بداند راههای رسیدن به سینمای وزین و فاخر چیست، فاصلهای بعید دارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- حقیقتِ حذف/ وقتی حذف، جای گفتوگو را در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی میگیرد
- آغاز شمارش معکوس برای میزبانی فارس از جشنواره جهانی فیلم فجر
- خلف وعده سازمان سینمایی/ خانه سینما از حضور در کمیته انتخاب نماینده ایران برای اسکار کنارهگیری کرد
- بماند به یادگار از دولت وفاق!/ نامه سرگشاده یک مستندساز به رئیس سازمان سینمایی
- خروج کانون کارگردانان سینما از شورای صنفی نمایش/ برای رائد فریدزاده متاسفیم
- بیانیه سازمان سینمایی در پی حمله به صداوسیما
- برگزاری فعالیتهای هنری تا اطلاع ثانوی لغو شد
- حرفهای تازه رییس اسبق سازمان سینمایی؛ ایوبی: پشتم را خالی کردند/ دولت باید پایش را عقب بکشد
- موتمن: سردر سینماهای کشور شبیه تئاتر بولینگ عبدو شده است/ فارابی را تعطیل کنید
- مسعود نجفی مدیر روابط عمومی سازمان سینمایی شد
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- سقوط آزاد جشنواره فیلم کوتاه تهران به چاه بیاعتباری
- سینمای استراتژیک به استراتژی سینما تبدیل شود
- ابراز شگفتی هیأت رئیسه خانه سینما از انگیزههای تنظیم کنندگان سند ملی سینما
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





