منیژه حکمت – تبلیغات فیلمهای ایرانی در شبکههای ماهوارهای و تأثیر غیر قابل انکاری که این تبلیغات در فروش فیلمهای ایرانی دارد، باید مورد آسیبشناسی و ریشهیابی قرار گیرد. چه اتفاقی افتاده است که طی سالهای اخیر، تبلیغات کمحجم فیلمهای ایرانی در تلویزیون ایران کماثرتر شدهاند؟ و در مقابل، تبلیغات همین فیلمها در شبکههای ماهوارهای باعث افزایش فروش فیلمهای ایرانی شدهاند!؟
در این شرایط کسانی که باید پاسخگو باشند، سینماگران و تهیهکنندگان سینمای ایران نیستند؛ نباید مورد پرسش یا مؤاخذه قرار بگیرند، بلکه مدیران و مسئولان تلویزیونی ایران هستند که باید روشن و شفاف در برابر این پرسشها قرار گیرند و پاسخ بدهتد. مدیران تلویزیون ایران باید به یک بازاندیشی و بازنگری در مورد مخاطبان خود دست بزنند. به نظرم با چنین وضعی دیگر نمیتوان دیپلماتیک با این اتفاق مواجه شد؛ بلکه باید روشن و شفاف به این مسئله پرداخت.
مدیران تلویزیون ایران باید بپذیرند در شرایطی قرار داریم که اگر به نیاز مخاطبان پاسخ نگوییم، مخاطبان در این عصر انقلاب رسانهها این امکان را دارند که ما را با آنچه مورد نیازشان است جایگزین کنند و خوراک رسانهای خود را از همین جایگزینها تأمین کنند. مدیران تلویزیونی باید برای سلیقه سه نسلی که پس از انقلاب اسلامی آمدهانداحترام قائل باشند و سؤالها و نیازهای آنان را پاسخگو باشندو نمیتوانند بدون توجه به سلیقه و خواست های مخاطبان حرکت کنند.
وقتی تلویزیون ایران به جای آنونس فیلمها، تنها یک تیزر چند ثانیهای از فیلمهای ایرانی پخش میکند، وقتی نام بازیگران سینمای ایران همچون باران کوثری یا پگاه آهنگرانی از همان تیزرها حذف میشود، وقتی به علت تعداد کم آنونس و تیزر فیلمهای سینمایی، فروش فیلمها کاهش مییابد، آیا چارهای برای تهیهکننده فیلم بخش خصوصی میماند که سرمایه صرفشده برای تولید یک فیلم را بازگرداند؟ از سوی دیگر، بسیاری از هزینههای رسانهای، صرف امور و برنامههایی میشود که اثرگذاری برای مخاطبان ندارد و آنها به همان جایگزینها روی میآورند. وقتی بخش خصوصی در تولید یک فیلم سرمایهگذاری میکند و قصد تداوم کار در حوزه سینما را دارد، باید با فروش فیلم(محصول)اش سرمایهاش بازگردد؛ و این قانون اقتصاد است. ضمن اینکه ما دیگر در دهه ۶۰ زندگی نمیکنیم که دولت بخواهد بیا بتواند در حوزه سینما سرمایهگذاری گستردهای کند و برایش مهم نباشد که سرمایهاش در حوزه سینما باز نمیگردد. باید بپذیریم که دوران عوض شده است و باید بر مبنای مقتضیات دوران خاضر در رسانهها برنامهریزی کنیم و مدیریت فرهنگی انجام دهیم.
منظور من این نیست که تمامی جامعه ۸۰ میلیونی ایران تنها به رسانههای «دیگری» و ماهوارههای خارجی نظر دارند، شبکه هایی که متأسفانه جایگاه فرهنگی بالایی ندارند و تأثیرات نامطلوب فرهنگی نیز دارند؛ بلکه بحثم سر این است که سلایق متنوعی در داخل کشور وجود دارد که مسئولان و مدیران رسانه ملی (تلویزیون) چندان توجهی به این سلایق و خواستها ندارند.
امیدوارم مسئولان تلویزیونی کشورمان از ضرورتها و نیازهای مخاطبان آگاه باشند و در جهتی پیش برویم که تماشاگران ایرانی برای اطلاع از اکران فیلمهای ایرانی به شبکههای ماهوارهای خارج از کشور رجوع نکنند.
منبع: سینما
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- کن و «تمرینهایی برای یک انقلاب»
- منیژه حکمت از جشنواره داکا جایزه گرفت
- حضور «ملخ» در بخش رقابتی جشنواره ونکوور
- تلویزیونی که مهرهسوزی میداند
- تلویزیون و ضرورتِ پایبندی به «نقشه راه» روشن
- اعتراض سازندگان «مرد بازنده» به صدا و سیما
- سینماگران هشدار دادند: بیکاری؛ بحران سینما در سال ۱۴۰۱/ آیا مدیران جدید میخواهند سینما را از ابتدا اختراع کنند؟!
- بلوغ بازیگری برآمده از یک خانواده سینمایی/ درباره بازی پگاه آهنگرانی
- در بند اما سبز/ نگاهی به فیلم «بندربند»
- تخریب حمامی تاریخی توسط سازندگان یک سریال تلویزیونی
- اولین حضور بینالمللی «ملخ» در یک جشنواره آمریکایی
- فصل جدید همکاری سینما و تلویزیون با تشکیل کارگروه مشترک
- اشتباهی که موجب انتقاد از «زوجینو» شد
- پخش منتخب آثار زندهیاد پرویز پورحسینی از شبکه نمایش
- گفتوگوی اختصاصی سینماسینما با منیژه حکمت کارگردان فیلم «بندربند»/ یاور من مردم هستند
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جورج کلونی شیر طلایی ونیز ۲۰۲۶ را میگیرد
- «داستان اسباببازی ۵» بهترین ژوئن گیشه آمریکای شمالی از سال ۲۰۱۹ را رقم زد
- اولین واکنشها به «اودیسه»ی نولان/ تحسینآمیز و شگفتآور
- گدار و هنر ویرانگر تصویر
- از «هامون»، «تایتانیک» و «پیرپسر» تا «بدنام»
- شهرنوش پارسیپور؛ نویسندهای در مرز ادبیات، جامعه و کنشگری
- منوچهر فرید درگذشت
- شهرنوش پارسیپور درگذشت
- «تراست می!!!» در آمریکا روی صحنه میرود
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- ادامه موفقیت «نبرد دوگل»
- «دن کیشوتِ» اورسن ولز به پایان میرسد
- فرزاد جمشیدی درگذشت
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- جایزه معتبر جشنواره مونتکارلو به «یونیفرم» رسید
- «وظیفه»؛ آینهای روانکاوانه بر بحرانهای انسان معاصر
- «مایکل»، «اوپنهایمر» را پشت سر گذاشت
- «نبرد دوگل؛ نامت را مینویسم» و الگوی ساخت فیلمی درباره مصدق
- اجرای نمایش «نیمه تاریک ماه» آغاز شد/ سومین دور اجرای نمایش کودک «میخوام به دنیا بیام»
- «تلومر»؛ روایتی از فرسایش و بازآفرینی در دل بیزمانی
- فیلم کوتاه «نفر ۱۶۹» آماده نمایش شد/ فیلمبرداری «نفس کشیدن زیر آب» به پایان رسید
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ ۱۱ سینماگر ایرانی عضو آکادمی اسکار میشوند
- پس از دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ نادر ساعیور عضویت در آکادمی اسکار را نپذیرفت
- نقدی بر فیلم «دراما»/ کالبدشکافی یک فروپاشی: معماریِ تروما و روانرنجوری مدرن
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- داوری آزاده بیزارگیتی در جشنواره ایتالیایی
- محمود کلاری رییس هییت داورانِ جشنواره زردآلوی طلایی شد
- ابتکار کیت بلانشت برای حمایت از هنرمندان مقابل هوش مصنوعی
