اصغر فرهادی درنشست خبری فیلم «همه میدانند» در جشنواره کن گفت همچنان اولویت من ساخت فیلم در ایران است و امیدوارم فیلم جدیدم در ایران نیز اکران شود.
به گزارش سینماسینما، اصغر فرهادی که به همراه «پنه لوپه کروز»، «خاویر باردم»، «ریکاردو دارین» و تهیهکننده این فیلم «الکساندر مالهگای» و «آلوارو لونگاریو» در این نشست خبری حضور یافته بود درباره ابعاد مختلف این فیلم صحبت کرد.
وی درباره ساخت فیلم در یک فرهنگ و زبان دیگر و رسیدن به ایدههای ساخت و ساختاربندی آنها با توجه به این که تاکنون یک فیلم در فرانسه و یک فیلم در اسپانیا ساخته گفت: واقعا کار کردن در یک فرهنگ و زبان دیگر کار دشواری است اما یک راه وسطی هم وجود دارد، من درباره مشترکات میان فرهنگها کار کردم و اگر قرار بود درباره موضوعات لوکال (داخلی) آنها فیلم بسازم نمیتوانستم. به این اعتقاد دارم و بارها این را گفتهام یکی از دلایلی که در فرهنگهای دیگر کار کردهام و در آینده نیز ممکن است کار کنم این است که احساس میکنم آنقدری که رسانهها این تصور را ایجاد کرده اند که آدمها در گوشه کنار جهان با هم متفاوت هستند واقعیت ندارد، ما به لحاظ احساسی در همه جای دنیا بیشتر شبیه هم هستیم، عشق، نفرت و خشم همه اینها حسهایی هستند که در همه جای دنیا شبیه هم هستند اما شکل بیان این احساسات در فرهنگهای مختلف متفاوت است و ما باید بدانیم که چقدر شبیه هم هستیم. این هم برای افراد سایر فرهنگها که تصوراتی درباره مردم کشورم دارند مفید هست و هم برای کسانی که در کشورم زندگی میکنند و تصور میکنند افراد سایر نقاط جهان خیلی متفاوت از خودشان هستند.
وی در ادامه توضیح داد: در فرنسه اول فیلمنامه را نوشتم و بعد به دنیال بازیگر گشتم اما در مورد فیلم «همه میدانند» از ابتدا میدانستم که قرار است بازیگران آن «خاویر باردم» و «پنه لوپه کروز» باشند. «باردم» را چند سال پیش در لسآنجلس دیده بودم و «کروز» را نیز چند سال بعد در مادرید ملاقات کردم. در واقع من میخواستم این فیلم را زودتر بسازم اما مجبور شدم برای چند هفته به ایران بازگردم و در انجا احساس کردم که باید فیلمی در کشورم بسازم و فیلم «فروشنده» را ساختم. سپس به پروژه این فیلم در اسپانیا بازگشتم و «خاویر» و «پنه لوپه» خیلی بیشتر از آنچه معمولا بازیگران انجام میدهند در فرآیند ساخت این فیلم به من کمک کردند و این تجربه بسیار خوبی بود.
فرهادی در پاسخ به سوالی درباره پایان بندی متفاوت فیلم «همه میدانند» در مقایسه با سایر آثار مشابه خود توضیح داد: بیشتر فیلمهایی که مینویسم دارای پایان باز است. خودم خیلی موافق این اصطلاح نیستم. دوست دارم وقتی قصه تمام میشود یک قصه جدید در ذهن تماشاگر شکل بگیرد که این آدمها چه سرنوشتی خواهند داشت و بیننده نگران سرنوشت آنها باشد. هر موقع که نوشتم و از سن ۱۳ سالگی هر چه که نوشتم این گونه بوده و بسیاری فکر میکنند برای نوشتن قصهها در ذهنم خیلی حساب کتاب میکنم اما باید بگویم که در مرحله اول همه چیز از قلب و دورنم میآید و وقتی به پایان داستان نزدیک میشوم به خودی خود اینگونه میشود و تعمدی در کار نیست. اما از این بابت خوشحالم چون این نوع پایانبندی این امکان را فراهم میکند که ما آدمها را در پایان قصه فراموش نکنیم و فکر کنیم قصه بعدی چه خواهد بود.
درباره این که این فیلم چقدر ایرانی است نیز باید بگویم این فیلم در ظاهر کاملا اسپانیایی است و خوشحالم که اسپانیاییهایی که دیشب فیلم را دیدند این وجه از فیلم را کاملا تشخیص دادند. اما یک روح ایرانی و شرقی نیز در فیلم وجود دارد. در هنر کلاسیک ایرانی، هنرمندان تلاش میکردند سازنده اثر دیده نشود و این چیزی است که آقای کیارستمی نیز در فیلمهایش انجام میداد و دوست داشت کارگردان در فیلم دیده نشود و این یک ایثارگری است. ما در معماری و در هنرمان در مقطعی این را دارشتیم. تمام تلاش من این بود که در این فیلم به نظر بیاید کارگردان نیست. حذف کامل خالق اثر چیزی است که در واقع روح شرقی این فیلم است.
«پنه لوپه کروز» بازیگر نقش اصلی این فیلم نیز با اشاره به این که برای بازی در این فیلم دستمزدی برابر با همسرش «خاویر باردم» گرفته با تمجید از اصغر فرهادی گفت: او به همه جزئیات دقت فراوانی دارد و همه اشتباهات ما را تشخیص میداد. کم میخوابید و تمام دیالوگهای ما را خط به خط حفظ بود و همه آنها را به ما یادآوری میکرد. شما هرگز نمیتوانید سر او کلاه بزارید! فرهادی دیدی باز برای بحث و گفتگو دارد و به کوچکترین مسائل نیز دقت میکند.
«خاویر باردم» دیگر بازیگر این فیلم نیز گفت فرهادی یکی از اسپانیاییترین فیلمها را ساخته است، حتی بیشتر از فیلمهای کارگردان اسپانیایی. او خود را وقف فیلم میکند و به جزئیات توجه زیادی دارد.
فرهادی در این نشست خبری عنوان کرد همچنان اولویت من ساخت فیلم در ایران است و فیلمهایم را نیز تا جایی که بشود سعی میکنم در ایران نمایش دهم. درباره این فیلم هم نمیدانم چه اتفاقی میافتاد و فیلم دوباره تدوین میشود یا خیر. من کار خودم را میکنم و اگر امکان نمایش آن فراهم شود بسیار خوشحال میشوم. در یکی دو روز گذشته پیامهای محبت آمیز زیادی از ایران دریافت کردم و مردم از نمایش فیلم در افتتاحیه کن خوشحال بودند. میل قلبی من نمایش فیلم در ایران است.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- سیودومین جشنواره فیلم سارایوو؛ نشان افتخاری به اصغر فرهادی اهدا شد
- بازگشت به زبان مادری؛ فیلمنامه بعدی فرهادی به زبان فارسی خواهد بود
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- اصغر فرهادی در پرتغال مسترکلاس کارگردانی برگزار میکند
- ورایتی گزارش داد؛ فروش گسترده فیلم اصغر فرهادی در بازارهای جهانی
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- کن ۲۰۲۶، از پرده تا پیادهرو
- فیلم فرهادی را نپسندیدند؛ فیلم پاولیکوفسکی در صدر جدول منتقدان مجله اسکرین کن ۲۰۲۶
- «داستانهای موازی»؛ فیلمی پرتعلیق، هوشمندانه و استادانه
- جشنواره کن ۲۰۲۶؛ نظرات ضد و نقیض منتقدان درباره «داستانهای موازیِ» فرهادی
- نشست خبری «داستانهای موازی» در کن؛ فرهادی: معنای همدردی با قربانیان جنگ، نادیده گرفتن کشتهشدگان اعتراضات نیست
- «داستانهای موازی»؛ عبور فرهادی از خطوط قرمزش
- خبرهایی از «داستانهای موازی»؛ اکران فیلم فرهادی همزمان با کن/ رقابت در جشنواره سیدنی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





