«پنجرهای به هنر معاصر ایران» از ۲۴ شهریور تا هشتم مهرماه در مرکز هنرهای تجربی و معاصر ارمنستان در شهر ایروان، با نکوداشت «عباس کیارستمی» در حال برگزاری است.
به گزارش سینماسینما، در بخش مرور برسینمای ایران، نکوداشت «عباس کیارستمی» همراه با نمایش چهار فیلم کوتاه (نان و کوچه، تجربه، همسرایان و دوراه حل برای یک مساله) برگزار شد.
در این مراسم که با استقبال مردم ارمنستان همراه شد، حبیب باوی ساجد، مستندساز و مدیر بخش سینمایی مرور بر هنر معاصر ایران، پس از نمایش آثار عباس کیارستمی به روی صحنه رفت و درباره سینما و شخصیت عباس کیارستمی سخنرانی کرد.
باوی ساجد گفت: ما برای شناختن عباس کیارستمی باید به پنجاه سال قبل بازگردیم. درحقیقت نخستین فعالیت سینمایی کیارستمی، طراحی تیتراژ یکی از فیلم های مهم تاریخ سینمای ایران است. در این طراحی تیتراژ، نگاه و نگرشی از کیارستمی دیده شد که ثابت میکند کیارستمی از همان نخست، نگاه خاص خودش را داشته و بهگونهای نبود که بعدها تابع خواستههای سینمایی و محتوایی سینما شده باشد. در عین حال یادمان باشد کسی که چنین نگاهی به تکنیک و موضوع جهان شمول وانسانی داشته، چقدر باید سختی کشیده باشد برای برای مطرح کردن چنین زبان سینمایی. خیلیها تا حالا مخالف سینمای کیارستمی هستند؛ برای این که معتقدند در راستای تعریف دیکته شده سینما حرکت نکرده است. این مخالفان متوجه نیستند که خلاف جریان حرکت کردن است که سینمای عباس کیارستمی را متمایز کرد. حتی در سال های اخیر که اروپاییها از کیارستمی دعوت کردند با بازیگران شناخته شده سینما فیلم بسازد، بازهم بر همان زبان سینما تأکید داشت که نیم قرن پیش آموخت و کوشش کرد زبان دیگری به سینما بیاموزاند.

کارگردان مستند «الرماد» افزود: خیلیها معتقدند دنبالهرویِ سینمای عباس کیارستمی هستند، اما باید بگویم آنها موفق نشدند به جوهره سینمایی و جهانبینی کیارستمی برسند. حتی کسانی که سالها دستیار او بودند و کسانی که طرح و یا فیلمنامههایش را ساختند هم موفق نشدند مولفههای کیارستمی را تصویر کنند. تنها کسی که استاد تصویر کردن مولفههای کیارستمی است، خود کیارستمی بود. برای همین است که باید گفت او یک نفر بود و دیگر تکرار نمیشود. اگرچه درعین حال سرتاسر جهان سینما، علاقمندان و پیروان فراوان دارد، اما در نهایت آنها نمیتوانند تماشاگر را با راز سینمایی کیارستمی روبرو کنند.
کارگردان مستند «قلمرنج» یادآوری کرد : عباس کیارستمی همچنین به تنهایی تاوان عقب ماندن فرهنگ و هنر و کارهای انجام نشده بسیاری را داد. او در عکس، نگاهی را وارد کرد که پیش از این حتی برخی از عکاسان حرفهای هم چندان توجهی به آن نداشتند. او در شعر به جای بازی با واژه ها، کوشش کرد مختصر و مفید و البته با اتکا به تصویر، خواننده را با دلمشغله خودش روبرو کند. در هنرهای ترکیبی، آرتیستیک گونه عمل نمیکرد که فقط خوشایند جامعه هنری باشد. در طرحهای کتاب و مجله و پوستر هم امضای کیارستمی را میتوانستید بدون ذکر نام بشناسید. در امر آموزش سینما، کلاسهای او چیزی فراتر از کلاسهای معمول بود.
باوی ساجد در پایان اضافه کرد: یکی از نکات مهم سینمای عباس کیارستمی، ارائه تصویری واقعی که بازتاب زندگی واقعی بود و نه واقعیت سوسیالیستی. او از تمامی ارکان و عناصری بهره برد تا تصویری باورپذیر ارائه دهد. نیم قرن پیش در حالی که چندان کسی به صدای واقعی در سینمای ایران اهمیت نمیداد، کیارستمی صدابرداری سر صحنه را ترویج کرد.
پنجرهای به هنر معاصر ایران در بخش عکس، سینما و معماری توسط مرکز هنرهای تجربی و معاصر ارمنستان در شهر ایروان برگزار شده است.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- داوران ایرانی معرفی شدند؛ افتتاح جشنواره جهانی فیلم فجر با فیلمی از عباس کیارستمی
- فوت بازیگر فیلم عباس کیارستمی/ احمد احمدپور درگذشت
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- «خانه دوست کجاست؟» یک فیلم صلح طلب است
- پرونده جنجالی عباس کیارستمی در «طعم عباس»
- «خانه دوست کجاست» در تازهترین قسمت سینماماجرا
- نمایش «طعم گیلاس» در قزاقستان
- در بخش ۱۰ فیلم برتر؛ «کلوزآپ» عباس کیارستمی در جشنواره ایدفا اکران میشود
- کیارستمی در آثار خود بیشتر به دنبال راه حل بود/ فرم برای کیارستمی همیشه اهمیت داشت
- معرفی نامزدهای دریافت گیلاس طلای جشنواره فیلم عباس کیارستمی
- افسون «کلوزآپ»/ یادداشت محمد حقیقت به مناسبت زادروز عباس کیارستمی
- در مراسم نکوداشت «عباس کیارستمی» مطرح شد: کیارستمی آبرودار واژه کار بود/ فیلمسازی کیارستمی در مسیر عکاسی او است
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





