نشست خبری اولین فیلم سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر با درخواست ساسان سالور تهیه کننده با یک دقیقه سکوت به احترام جانباختگان سانحه هواپیمای اوکراینی آغاز شد.
به گزارش سینماسینما، «سه کام حبس» به کارگردانی، نویسندگی سامان سالور و بازی پریناز ایزدیار و محسن تنابنده زنگ آغاز نشستهای خبری سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر را به صدا درآورد.
این نشست خبری با سوالی درباره موضوع احتمالا تکراری فیلم همراه بود. سامان سالور کارگردان سه کام حبس در پاسخ به این سوال که چرا این تعداد فیلم با سوژه اعتیاد ساخته میشود گفت: «خیلی از فیلمهای اجتماعی با موضوعات مختلفی در سینمای ایران ساخته شده است. روی این ایده و فیلمنامه سه سال کار کردیم و تلاش کردیم تا ساخته شود. تلاشمان این بود که جنبه دیگری از اعتیاد را نشان بدهیم.»
محسن تنابنده تکراری نیست
او در بخش دیگری از این نشست در پاسخ به سوالی درباره تکراری بودن بازی محسن تنابنده و نزدیکی فیلم به سوژه فیلم لامپ صد گفت: «بازی تنابنده به هیچ عنوان تکراری و تکرار کاراکتر فیلم لامپ صد نبود و فکر میکنم یکی از ویژگی های بارز فیلم همراهی و رفاقتی بود که محسن تنابنده با خودش آورد باعث شد امروز که میبینم از فیلمنامه اولیه خیلی بهتر است.»
سامان سالور ادامه داد: «موضوع اعتیاد با فراگیری که دارد موضوع بسیار مهمی در بافت و ساختار خانواده امروز است. امیدوارم این فیلم ها تلنگری باشد و اگر حتی یک نفر با دیدن این فیلم تصمیم بگیرد این کار را نکند فیلم رسالت خودش را انجام داده.»
در این نشست خبری پریناز ایزدیار در پاسخ به پرسشی درباره ویژگیهای نقش خود گفت: «اولین ویژگی این بود که فیلمساز و همسرش از دوستان من هستند. کاراکتر خوبی بود و خوشحالم که این نقش را و گوشه ای از این فیلم را پذیرفتم.»

سامان سالور در پاسخ به پرسشی درباره نقش کمرنگ پلیس در فیلم گفت: «واقعیت این است که قصه این فیلمنامه قصه پلیس نبود و احتیاجی نبود که در تار و پود و فیلم نمایان باشد و ما خودمان تصمیم گرفتیم که سکانس حضور پلیس خارج از خانه نرود و به موضوع حضور پلیس زیاد پرداخته نشود و در این فیلم قصه آدم هایی که درگیر ماجرا می شوند برای ما مهم تر است حضور و درگیری های پلیس است.»
کارگردان «سه کام حبس» درباره نظرات در فضای جشنواره و فضای مجازی درباره فیلم گفت: «خوشبختانه فیلم ما روز اول، فیلم اول و سانس اول جشنواره پخش شد و امیدوارم مردم و داوران که رکن اصلی جشنواره هستند از آن تاثیر بگیرند. اظهار نظرها از جانب مردم و داوران درباره فیلم بسیار خوش بینانه بود و تعدادی از دوستان داور این فیلم را یک فیلم خوب اجتماعی دانستند که با ریتم مناسب، تاثیر گذار و مفیدی ساخته شده است.»
سامان سالور در پاسخ به سوال دیگری درباره اینکه پایان فیلم نخنما شده گفت: «این نظر شماست گاهی ما متهم شدیم که چرا کور سوی امیدی باقی نگذاشتید. شاید حق بدهیم به مجتبی برای اینکه این روزها خیلی ها دوست دارند بلندپروازی کنند و خیلی دوست دارند برای خانواده شان کاری انجام بدهند. نظر خود من این بود که پلانهای آخر شروع زندگی جدید باشد.اینکه نخنما هست یا نیست به نظر من سینما نباید همه راهها و کورسوهای امید را ببندد و من به عنوان نویسنده دوست دارم حداقل در سینما کورسوهای امید بگذارم.»
کارگردان سه کام حبس در ادامه در پاسخ به سوال یک خبرنگار گفت: «اینگونه فیلمها که حساسیتهایی هم برمی انگیزد هم با نیروی انتظامی هم نهادهایی که به اعتیاد مربوط می شوند سخت است. اما چون تهیه کننده و سرمایه گذار مستقل داشتیم و ریالی کمک نگرفتیم برای همین هیچ تغییری در فیلمنامه نداشتیم.»
او در ادامه درباره نقش محسن تنابنده در نگارش فیلمنامه گفت: «آقای تنابنده جدا از رفاقتهایی که داریم بازیگری است که با خودش ایده میآورد و انقدر ایدههایش جذاب است که دل شما را میبرد. پایان فیلم به نوعی با گپ و گفت با آقای تنابنده و خانم ایزدیار شکل گرفت. پایان اولیه چیز دیگری بود. از محسن تنابنده در تیتراژ تشکر کردیم به خاطر اینکه فیلمنامه را می شناسد و ایدههای خوبی دارد.»
سالور در بخش دیگری از این نشست در پاسخ به سوالی درباره اینکه سرمایه گذار با توجه به اینکه غالبا فیلمهای اجتماعی در سینمای ایران شکست میخورند چرا سرمایهگذاری کرده گفت: «آقای امین پور اولین دغدغه اش در سرمایه گذاری این کار بحث مالی و برگشت سرمایه نبود. وقتی ما با ایشان صحبت کردیم قرار بود چند فیلم در حمایت از سوژه های اجتماعی سرمایه گذاری کند.»
اولین تجربه همکاری محسن تنابنده و پریناز ایزدیار
محسن تنابنده در این باره گفت: «در فیلمنامه و اجرای آن همانقدر که من کنار فیلمنامه بودم خانم ایزدیار هم حضور داشت و از آن جایی که تجربه همکاری اولمان بود نیاز به تمرین های زیادی داشتیم و تمرین های قبل از کار کردن به ما کمک کرد که به هم نزدیک شویم و این نزدیکی امروز در فیلم نمایان بود.»
پریناز ایزدیار هم در این باره گفت: «تجربه با آقای تنابنده خیلی خوب و بی نظیر بود و من خیلی از ایشان یاد گرفتم و نکته مهم تر اینکه به بازیگر روبه رویشان توجه می کنند.»

ایزدیار درباره تکراری بودن کاراکتر نسیم توضیح داد: «من سعی میکنم در بازیام اغراق نشود و چیزی بیرون نزند. برای همین شاید فکر میکنید نزدیک به فیلم های دیگر باشد. اما خود کاراکتر نسبت به فیلمهای قبلی من متفاوت است و من سعی کردم در اجرا هم متفاوت باشد.»
از سامان سالور درباره حفره های موجود در فیلمنامه پرسیدند؟ مثل اینکه یک ماشین ۳ روز گوشه خیابان باشد و هیچ گزارشی داده نشود!
او در این باره گفت: «ما نمونه های مشابه زیادی داشتیم که گاهی انسان هایی که مسئول ماجرا بودند به سادگی از کنار ماجرا گذشتند و آن را پشت گوش انداختند ضمن اینکه خود مجتبی (محسن تنابنده) هم جای ماشین را زمانی که می گوید یک جای خلوت است و چیز عجیبی نیست اگر طی سه روز گزارشی نشود و به نظرم این حفره در فیلمنامه نیست.»
منبع: خبرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یا در اوج یا سوار بر موج/ بررسی حواشی نقدهای “روز صفر”
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- مروری بر سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر/ تنوع در ژانر؛ ضعف در فیلمنامه
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نمایه/ جشنواره و حاشیه و دامها!
- نگاهی به بهترین های جشنواره/ پیروزی جوانها بر پیشکسوتها!
- من از «از دست دادن» میآیم وطنم/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- یورش سنگین برنامه هفت علیه جشنواره فیلم فجر + ویدئو
- آن سه کام حبس لعنتی/ نگاهی به فیلم سه کام حبس
- نگاهی به فیلم عنکبوت/ همه چیز در سطح
- گفتوگو با مجید مجیدی/ نباید فضا را خشن کنیم
- ای کاش قضاوتی در کار بود/ یادداشتی درباره «قصیده گاو سفید»
- گرمتر بتاب/ یادداشتی درباره «خورشید» مجید مجیدی
- چرا این همه خشم؟! به بهانه میزهای مستطیل شکل جشنواره فجر
- بیمها و امیدها
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد





