احترام برومند همزمان با سالروز تولد همسرش داوود رشیدی گفت: آقای رشیدی عاشق جشن تولد است.
به گزارش سینماسینما، این هنرمند همزمان با ۲۵ تیر ماه سالروز تولد ۸۳ سالگی داوود رشیدی از علاقه او به جشن تولد و گرفتن کادوی تولد گفت و تاکید کرد: خیلی خوشحالم که آقای رشیدی همیشه در خدمت مردم بوده و برای آنان کار کرده است.
برومند که ۴۸ سال پیش با داوود رشیدی ازدواج کرده است، افزود: آقای رشیدی همیشه جشن تولد و کادو گرفتن را خیلی دوست دارد و خودش هم همیشه در مورد بچهها این تشریفات را رعایت میکند و ما هم هر سال با حضور تعدادی از دوستان و اعضای خانواده برایش مهمانی کوچکی میگیریم.
او ادامه داد: بعضی اوقات هم که ایشان درگیر تئاتر بوده است، در همان سالن تئاتر و بعد از اجرای نمایش برایش جشن گرفتهایم و جالب است که اجرای دو نمایشش«آقای اشمیت کیه؟» و «منهای دو» همزمان با جشن تولدش بود. بنابراین جشن تولدش به برنامه کاریاش هم بستگی دارد اما خاطره انگیزترین تولدش، جشنی بود که مجله بخارا برگزار کرد.
این هنرمند درباره هدیه مورد علاقه رشیدی گفت: ایشان همیشه عاشق کتاب است. پسرمان فرهاد که خارج از کشور زندگی میکند، همیشه برایش نمایشنامههای فرانسوی میفرستد که پدرش آنها را ترجمه کند و نمایشهای اخیرش را هم با همین نمایشنامهها اجرا کرد. البته کادو فقط نمادی است که آدم به دوستش نشان میدهد به یاد اوست و ارزش معنویاش مهم است.
برومند افزود: هرچند آقای رشیدی آدم روشنفکر و خاصی است اما خیلی خوشحالم که همیشه هنرمندی مردمی بوده است و همواره دوست دارد به مردم نزدیک باشد. امیدوارم خانواده ما این شانس و لیاقت را داشته باشیم که همچنان برای مردم کار کنیم و من هم به مردم عزیزی که حال ایشان را میپرسند، سلام میگویم و از آنان تشکر میکنم و میگویم خدا را شکر حالش بد نیست. در کانون گرم خانواده زندگی میکند و همین باعث میشود حالش خیلی بد نشود.
او در پایان با اشاره به حضور گرم فرزندان در کنار خانواده اضافه کرد: فرهاد از هر فرصتی استفاده میکند که پیش ما باشد و حالا هم یکی دو روز بعد از تولد پدرش به ایران میرسد. حضور لیلی و سینا پسرش هم خیلی غنیمت است. هر زمان که پیش ما بیایند، گل از گل آقای رشیدی میشکفد. وقتی سینا کوچک بود، آقای رشیدی بهترین همبازیاش بود و با او همه جور بازی میکرد.
داوود رشیدی زاده ۲۵ تیر ۱۳۱۲ در تهران و بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیوناست. وی دارای نشان درجه یک فرهنگ و هنر است.
از جمله نمایشهایی که اجرا کرده میتوان به «در انتظار گودو»، «ریچارد سوم»، «پیروزی در شیکاگو»، «منهای دو»، «آقای اشمیت کیه؟ » و … اشاره کرد. از جمله فیلمهای سینمایی که در آنها بازی کرده میتوان به آثاری چون «کمال الملک»،«ملاقات با طوطی»،«زمهریر» و … نام برد.
او در مجموعههای تلویزیونی گوناگونی مانند «ولایت عشق»، «هزار دستان»، «آوای فاخته»، «عطر گل یاس» و … نیز بازی کرده است.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- به مناسبت سالروز درگذشت داود رشیدی برگزار میکند؛ نمایش و نقد و بررسی مستند «سیب، اتفاقی است که میافتد»
- کتاب «احترام برومند» منتشر شد
- آیین بزرگداشت احترام برومند برگزار شد/ حواستان به هنرمندانی که نیستند، باشد
- برگزاری یادبود داوود رشیدی در «فیلم و عکس با انرژی»
- فیلمتئاتر «دیکته»؛ داوود رشیدی هیچگاه زیر بار سانسور نرفت/ امید تنها راه نجات ما نیست، باید حرکت کنیم!
- نمایش فیلمتئاتر «دیکته» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
- آیین یادبود بیتا فرهی در خانه هنرمندان ایران برگزار شد/ پاسداشتی برای بانوی خاص سینمای ایران
- ایدهای بکر که در سطح ماند/ نگاهی به فیلم «عروسی مردم»
- بابک برزویه به خانه ابدی رفت/ بدرقه یک عکاس هنرمند و مسئولیتپذیر تا قطعه هنرمندان
- احترام برومند خبر داد؛ چاپ کتابی درباره داود رشیدی
- از ۱۴ اردیبهشت؛ «الد سانگز: عشق روزهای کرونا» در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه میرود
- گرامیداشت یاد علی حاتمی در برنامه سینماتک خانه هنرمندان/ نعمتالله: پا جای پای سنتهای فیلمسازی علی حاتمی گذاشتهایم که پیش میرویم
- احترام برومند: آقای رشیدی بر تئاترهای خیابانی و اجرا در فضای باز تاکید داشتند/ توصیهای مناسب برای روزهای کرونایی اهالی تئاتر
- «عروسی مردم» در انتظار فرصت مناسب برای اکران
- احترام برومند: تعیین حریم، عملیترین راه برای امن کردن فضای اطراف تئاتر شهر است
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





