سینماسینما، شهرزاد سلحشور
سال ۱۹۸۷ آنا کارینا و ژان لوک گدار یکدیگر را در پلاتوی «آبتنیهای نیمهشب» تیری آردیسون ملاقات کردند. ۲۰ سال بود که یکدیگر را ندیده بودند. نشسته کنار هم، آنجا حضور پیدا کرده بودند تا قطعا درباره سینما صحبت کنند، همچنین تداعی خاطرات زوجی که سالها پیش با هم تشکیل داده بودند. مجری برنامه از آنها پرسید: «از ملاقات یکدیگر خوشحال هستید؟» بازیگر زن درحالیکه بهوضوح عصبی بود، اعتراف کرد: «شخصا بله، ولی کمی هم غافلگیر شدم، چون انتظارش را نداشتم.» سینماگر سوییسی نیز به نوبه خود تایید کرد که آنها به طور کامل قطع رابطه کردهاند. «زمانی که رنجهای گذشته فراموش شوند، فراموش شدهاند… ولی اثرشان همیشه باقی است.»
بازیگر زن و کارگردان در هفت فیلم و نصفی با هم همکاری کرده بودند. چرا نصفی؟ چون یک نمایش کوچک هم بود؛ این را زن که به «نامزد موج نو» شهرت داشت، به خاطر آورد. همچنانکه تیری اردیسون سوالاتش را ادامه میداد، آنا کارینا کمکم احساساتی شد. درحالیکه نزدیک بود گریهاش بگیرد، پلاتو را ترک کرد. چند دقیقه بعد قبل از برگشتن، چنان بود که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است.
آنا کارینا با نام اصلی هان کارین بِیِر ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۰ در سولبرگ (دانمارک) به دنیا آمد. سال ۱۹۵۷ در ۱۷ سالگی کشور مادریاش را به قصد اقامت در پاریس ترک کرد. دختر جوان با ۱۰هزار فرانک در جیب و بدون اینکه حتی یک کلمه فرانسه بلد باشد، قصد داشت مانکن شود و خود را وارد دنیای مد کند. خیلی زود، در خیابان به کوکو شنل برخورد، سپس در آگهی تبلیغاتی شرکت مُن سَوُن (برای تبلیغ صابون) بازی کرد. دختری شهری و بانزاکت که توجه ژان لوک گدار را که در آن زمان روزنامهنگار کایه دو سینما بود، به خود جلب کرد. سینماگر نقش کوچکی در «ازنفسافتاده» با همکاری ژان سبرگ و ژان پل بلموندو به او پیشنهاد کرد. ولی دخترک دانمارکی آن را رد کرد؛ با صحنهای که باید برهنه میشد، مشکل داشت. بااینحال، تولد آنا کارینا مقابل دوربین چند ماه بعد در «سرباز کوچک» اتفاق افتاد.
حین فیلمبرداری ماجرای عاشقانهای میان آنا کارینا و ژان لوک گدار جوانه زد. آنها در ۱۹۶۱ ازدواج کردند. «ژان لوک اولش به من پیشنهاد ازدواج داد، چون باردار بودم.» این را سپتامبر ۲۰۱۸ در مصاحبهای با نشریه لیبراسیون برملا کرد. «خب، شاید هم چون دوستم داشت.» آنا کودک را درست پیش از تولد از دست داد و به دلیل مشکلاتی که بعد از آن به وجود آمد، دیگر هرگز نتوانست مادر شود؛ درامی که برای همیشه زندگیاش را تحت تاثیر قرار داد. «این داستان همیشه برایم بسیار تکاندهنده است.»
آنا کارینا؛ نامزد موج نو
آنا کارینا به مدت ۱۰ سال بازیگری را لحظهای رها نکرد و جای خود را به عنوان منبع الهام گدار محکم کرد. او با ژاک ریوت (زن مذهبی/ ۱۹۶۶) همکاری کرد، ولی نه شابرول و نه تروفو هیچکدام فیلمی با حضور او نساختند. بعدها گفت: «من همسر ژان لوک بودم. بدون شک این موضوع آنها را کمی میترساند.»
این زوج در زندگی مشترکشان همانقدر که به یکدیگر علاقه داشتند، یکدیگر را آزار دادند. مارس ۲۰۱۸ با حضور در مراسمی به مناسبت نمایش نسخه ترمیمشده اولین فیلمی که کارگردانی کرده بود، «زندگی مشترک» (۱۹۷۳)، به آژانس خبری فرانسه (AFP) گفته بود: «خیلی همدیگر را دوست داشتیم. ولی زندگی کردن با او بسیار پیچیده بود. ژان لوک شخصی بود که میتوانست بگوید میروم سیگار بخرم، و سه هفته بعد برگردد. آن زمان نه تلفن هوشمندی در کار بود نه پیغامگیر.» بالاخره این زوج سال ۱۹۶۷ از هم جدا شدند، ولی به همکاری حرفهایشان ادامه دادند. آنا کارینا با ازدواج با کارگردان پیر فَبر زندگی مشترک را از سر گرفت. آنها ۱۹۷۴ از هم جدا شدند. او دیگر بار با کارگردان تئاتر دنیل دووال ازدواج کرد که این ازدواج نیز سرانجامی نداشت. و درنهایت سال ۱۹۸۲ زندگی مشترکش با دنیس بری را آغاز کرد که تا پایان عمر همراه او بود.
تقریبا ۲۰ سال پیش ژان لوک گدار خاموش تصمیم گرفت نامهای برای او ارسال کند که شش صفحه بود. این آخرین باری بود که آنا کارینا خبری از ژان لوک دریافت کرد. سال ۲۰۱۸ در همان گفتوگویی که با لیبراسیون داشت، اینطور توضیح داده بود: «میگوید من داستانی قدیمی و کهنه هستم، ولی برای من، ژان لوک همیشه در قلبم است، و تا پایان عمرم همانجا میماند.»
برگرفته از سایت: http://madame.lefigaro.fr، ۱۵ دسامبر ۲۰۱۹
به قلم سگولن فورگار(SégolèneForgar)، روزنامهنگار و منتقد فرانسوی
۱-Bains de minuit: برنامهای تلویزیونی که مجری آن تیری اردیسون میزبان افراد صاحبنام در حوزههای موسیقی، سینما، تئاتر و سیاست است.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- درباره سرژ رضوانی هنرمند ۹۶ ساله/ انتشار مشهورترین ساختههای آهنگساز ایرانی فیلمهای تروفو و گدار
- سینماسینما/ ستایش ناتوانی/ گفتوگو با میترا فراهانی درباره آخرین فیلم(های) گدار
- چهرههایی که سال ۲۰۲۲ جهان هنر را ترک کردند
- نازپروردهی انقلابی/ دربارهی ژان لوک گدار و آثارش
- قمارباز بزرگ سینما
- سینما در سوگ اسطوره شگفتیساز/ گدار؛ یاغی سینمایی
- فوت یکی از بنیانگذاران موج نوی سینمای فرانسه/ ژان لوک گدار درگذشت
- «تا جمعه، رابینسون»؛ رودررویی مجازی دو سینماگر بزرگ از دو موج نو
- سینماسینما/ جشن تولد سینهفیلها برای گدار/ گلستان و گدار روبروی هم در «تا جمعه، روبینسون»
- یادبود کیارستمی در نشریات خارجی/ نشریه انگلیسی: کیارستمی مردم را نسبت به آینده سینما امیدوار کرد
- بزرگان درباره کیارستمی چه گفتند
- روایتی بدیع از عصیان
- وقتی فرشتهای پیش از این به خواب رفته، چشم باز کند و در شیپور صوراسرافیل گونهاش بدمد
- گدار: به سینما بدرود خواهم گفت
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- رمز و رازهای سر به مهر/ نگاهی به فیلم «گورکن»
آخرین ها
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است





