دیک گرگوری استندآپ کمدین پیشگام آمریکایی که در دهه ۶۰ میلادی به شهرت رسید، در ۸۴ سالگی درگذشت.
به گزارش سینماسینما، دیک گرگوری نخستین استندآپ کمدین سیاهپوستی بود که برای تماشاگران سفیدپوست برنامه اجرا میکرد و در دهههای ۶۰ و ۷۰ میلادی پای ثابت بسیاری از تاکشوهای مشهور آمریکا بود.
او که شنبه ۲۸ مرداد در اثر ایست قلبی در ۸۴ سالگی چشم از جهان فروبست، پس از به شهرت رسیدن به فعال حقوق اجتماعی تبدیل شد.
گرگوری برای به چالش کشیدن نژادپرستی و کاستیهای اجتماعی در استندآپکمدیهایش شهره بود. نام او نخست در سال ۱۹۶۱ با اجرای برنامه در شیکاگو بر سر زبانها افتاد. او خود در این باره گفته است: «زمانی که آغاز به کار کردم، کمدینهای سیاهپوست نمیتوانستند در کلوبهای سفیدپوستان برنامه اجرا کنند. اجازه داشتید بخوانید، ساز بزنید اما اجرا استندآپ ممکن نبود.»
سال ۱۹۶۲ برای نخستین بار به برنامه جک پار دعوت شد اما برای حضور در برنامه شرط داشت. شرط گرگوری نشستن کنار مجری برنامه بود که پیش از آن سابقه نداشت.
او فعال اجتماعی و از مخالفان جنگ ویتنام بود. گرگوری سال ۱۹۸۰ برای مذاکره درباره آزادی گروگانهای آمریکایی در ایران به تهران سفر کرد.
ریچارد کلاکستون گرگوری سال ۱۹۳۲ در سن لوییس به دنیا آمد. او که کودکی دشواری داشت برای محافظت از خود برابر دشواریها از شوخطبعی استفاده میکرد و سال ۱۹۶۴ زندگینامه خود را با عنوان «کاکا سیاه» منتشر کرد و در آن به تجربیات خود از نژادپرستی در جامعه آمریکا پرداخت.
جو مورتون بازیگر برنده جایزه امی سال ۲۰۱۶ در نمایش «رهایم کن» در آفبرادوی نقش گرگوری را در صحنه تئاتر بازی کرد.
منبع: خبرآنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تلویزیونی که مهرهسوزی میداند
- تلویزیون و ضرورتِ پایبندی به «نقشه راه» روشن
- گیلبرت گاتفرید کمدین و صداپیشه درگذشت
- اعتراض سازندگان «مرد بازنده» به صدا و سیما
- تخریب حمامی تاریخی توسط سازندگان یک سریال تلویزیونی
- فصل جدید همکاری سینما و تلویزیون با تشکیل کارگروه مشترک
- اشتباهی که موجب انتقاد از «زوجینو» شد
- پخش منتخب آثار زندهیاد پرویز پورحسینی از شبکه نمایش
- مدیریت جدید صداوسیما چه چالشهایی پیشرو دارد/ در جستوجوی شبکه آرامش
- چرا سریال های تلویزیون، رایگان هم مخاطب ندارد؟
- درهای بسته!
- «ماه ماه»؛ ابتکار ماه رمضانی شبکه سلامت
- رابطه سینما و تلویزیون چگونه باشد راضی کننده است؟
- برشهای کوتاه/ ویدئویی از نقشآفرینیهای جیم کری
- بر شاخهای که نشستهاید؛ به دست خود اره میسایید
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
