کتاب «هیچ چیز یادم نمیآید» نوشته نورا افرون به تازگی با ترجمه سهیلا ایمانی از سوی نشر ققنوس منتشر و راهی بازار نشر شده است.
به گزارش سینماسینما، کتاب «هیچ چیز یادم نمیآید» نوشته نورا افرون به تازگی با ترجمه سهیلا ایمانی توسط نشر ققنوس منتشر و راهی بازار نشر شده است. نسخه اصلی این کتاب در سال ۲۰۱۱ توسط انتشارات قوی سیاه چاپ شده است.
نورا افرون نویسنده، روزنامهنگار، تهیهکننده و کارگردان آمریکایی در سال ۱۹۴۱ متولد و در سال ۲۰۱۲ درگذشت. کتاب پیش رو حاوی مطالب و مقالات طنزآمیز این نویسنده است که در آنها از نویسندگی در روزنامه، طلاق، ارثی که انتظارش را میکشیده و… نوشته است.
افرون برای فیلمنامههای «سیلک وود»، «بی خواب در سیاتل» و «وقتی هری سالی را دید…» نامزد جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اصلی شد. او جایزه بفتا را برای فیلمنامه «وقتی هری سری را دید…» در کارنامه دارد. آخرین فیلم این کارگردان نیز با عنوان «جولی و جولیا» نامزد جایزه گلدن گلوب شد.
در کتاب «هیچ چیز یادم نمیآید» نورا افرون، گذشته، حال و آینده را با سردی، سنگدلی و طنز روایت کرده است. او برای فراز و نشیبهای زندگی مدرن افسوس میخورد و با مشخصه خود که روشنی و خرد است، اتفاقاتی را که به خاطر آورده، پیش از ابتلا به آلزایمر، یادآوری کرده است.
عناوین مطالب و نوشتههای این کتاب به این ترتیب است:
هیچ چیز یادم نمیآید، کی هستی؟، روزنامه نگاری: داستانی عاشقانه، افسانه، آروبای من، زندگی من و ارثیه، رفتن به سینما، بیست و سه موردی که بارها و بارها مردم را غافلگیر میکند، فقط میخواهم بگویم: املت سفیده تخم مرغ، فقط میخواهم بگویم: تفلون، فقط میخواهم بگویم: نه پِلِگرینوی دیگری نمیخواهم، فقط میخواهم بگویم: زمین صاف نیست، فقط میخواهم بگویم: سوپ جوجه، توبه، زندگی من و رولت گوشت، معتاد به ع-ش-ق، شش مرحله ایمیل فرستادن، فیلمهای ناموفق، شام کریسمس، حرف لعنتی «ط»، حرف لعنتی «پ»، چیزهایی که دلتنگشان نمیشوم، چیزهایی که دلتنگشان میشوم.
در قسمتی از این کتاب میخوانیم:
فریدمن فقط ستون نویس بزرگ ترین روزنامه دنیا نیست، شغل دیگری هم دارد. سخنران است. امروزه خیلی از افراد، اغلب مردها، سخنران هستند. آنها به گونه ای معیشت خود را میگذرانند اما شغل واقعی شان حضور در همایشهایی مانند این همایش است. بعضی از این شرکت کنندگان بازیگرند و بعضیها فقط روزنامه نگارند. اما برای مدت کوتاهی، همه سر میزگرد با هم برابر میشوند. سخنرانان برنامه را در برابر بینندگان، که افراد معمولی هم جزو آنها هستند، اجرا میکنند. اجرای واقعی آنها برای همدیگر در جاهایی مانند همایش فورسکویر در نیویورک و جشنواره تابستانی مدیرعاملان شرکت هربرت آلن در شهر سان ولی است. سخنرانان وظیفه دارند هرگونه باور همگانی را که در حال حاضر وجود دارد در جای خود قرار بدهند و به آن اعتبار قانونی ببخشند.
در حقیقت، هدف این همایشها اعتبار بخشیدن است. بیخود نیست که در دو همایش آخری که حضور داشتم، وقتی نمایندگان شرکت وال مارت روی صحنه آمدند، حتی یک بار هم از دشواریهای روابط عمومیشرکت سر چیزهای آزاردهنده سوالی نشد. مثل این که چگونه با کارمندهایشان رفتار میکنند. (هرچند بینندگان، در هر دو همایش، بی طرفانه از نمایندگان شرکت وال مارت در مورد سیاست شرکت پرسیدند که چرا از مدیران خود میخواهد در سفرهای کاری با پروازهای عادی سفر کنند و هر دو نفر در یک اتاق اقامت داشته باشند. هر دو دفعه هم نمایندگان وال مارت با گشاده رویی جواب دادند. هر دو بار هم بینندگان با گشاده رویی خندیدند.)
این کتاب با ۱۴۴ صفحه، شمارگان هزار و ۱۰۰ نسخه و قیمت ۹ هزار و ۵۰۰ تومان منتشر شده است.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- رکوردشکنی فیلم «سریع و خشمگین۹» در دو روز
- اکران فیلمهای شاخص سال ۲۰۱۹ جهان در چهارمین جشنواره بینالمللی فیلم سلیمانیه
- ایناریتو از جشنواره سارایوو جایزه گرفت
- اپرایی که وودی آلن به سبک دسیکا و فلینی روی صحنه میبرد
- سایه سنگین قتل جمال خاشقجی بر نخستین جشنواره بینالمللی فیلم عربستان
- همسرِ تونی بلر تهیهکننده شد
- غول ژانر وحشت سینمای اسپانیا درگذشت
- موفقیت «چرنوبیل»، روسیه را مجبور به ساخت سریال کرد
- جزییاتی تازه درباره پنجاه و یکمین فیلم وودی آلن
- برگزاری هفته فیلم اروپایی در هشت شهر ایران
- فروش ۵۰ میلیون دلاری قسمت جدید «گودزیلا»
- پروژه مشترک جدید ایران و اروپا به زودی آغاز میشود
- زمانی که میشد در هالیوود فیلمی خیلی تجربی ساخت!/ نگاهی به فیلم «همشهری کین»
- ساخت «یک افسر و یک پلیس» رومن پولانسکی به پایان رسید
- گاف جدید سریال «بازی تاج و تخت» + عکس
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





