بررسی ارتباط فیلم آژانس شیشه ای در دوران اصلاحات و فیلم بادیگارد در دوران اعتدال می تواند مقایسه جالبی باشد اما بحث در مورد ریشه این فیلم ها می تواند فراتر از این مقایسه شود.
ابراهیم حاتمی کیا نشان داده که فردی ارزشی است که نمونه های قابل توجه ایثار و شهادت را دیده و ثبت کرده است. او در سال های گذشته به اشکال گوناگون تلاش کرده تا به بیان دغدغه های قهرمانان آن دوران بپردازد و آنچه آن ها در متن تحولات سال های بعد از دوران ایثار و شهادت تجربه کرده اند را به تصویر بکشد. او عملا با هنر فیلمسازی خودش به ثبت و تداوم این تجربه ها کمک می کند. این دغدغه در همه آثار حاتمی کیا موج می زند به همین دلیل باید آثار و دغدغه او را فراتر از قیاس دو مقطع زمانی ساخت آژانس شیشه ای و بادیگارد در دهه ۷۰ و ۹۰ دانست.
ابراهیم حاتمی کیا را فیلمساز موفقی می دانم که دغدغه های نابی دارد و میان این دغدغه ها و واقعیت های جامعه ایجاد رابطه می کند. هنر متعهد و هنری که فقط برای هنر نیست، همین مفهوم را دارد. فیلمسازی مانند حاتمی کیا با ارزش ها و باورهایش زندگی کرده و از زمانه خودش نیز عقب نمانده است تا بتواند متناسب با تحولات اجتماعی و پررنگ یا کمرنگ شدن آثار یک دوران حیات جامعه، به بیان تحولات بپردازد.
حاتمی کیا در فیلم بادیگارد سعی می کند از درون به دغدغه های فردی که با این ارزش ها زندگی کرده و با این ارزش ها زندگی اش را شکل داده بپردازد و او را با مخاطب آشنا کند. حاج حیدر ذبیحی در بادیگارد نمادی از بازماندگان عصر حاکمیت ارزش ها در جامعه است. به خصوص دورانی که در جریان دفاع از کشور، اسطوره های بی مثالی آفریده شدند. ابراهیم حاتمی کیا به دلیل اینکه در متن آن جریان ها زندگی کرده و به ثبت آن وقایع در دوران دفاع پرداخته است، تلاش می کند تا دغدغه ها و نگرانی های بازماندگان دوران ایثار و شهادت را با زبان روز و مطابق با واقعیت متن جامعه مطرح کند. این موضوع زمانی ارزش خود را بیشتر نشان می دهد که جامعه از آن دوران و ویژگی های آن زمان دور شده است و آن ارزش ها و باورها در متن تحولات عمیق جامعه در حال فراموشی است. فیلمساز می کوشد با بیان این دغدغه ها و به تصویر کشیدن تعارض ها، باورهای آن نسل را که در وانفسای تحولات سریع جامعه نشان بدهد. او در فیلم بادیگارد این ماموریت را به خوبی به سرانجام رسانده و موفق بوده است. در دورانی که بهره گیری سیاسی از ارزش ها و باورهای دوران ایثار و شهادت در کنش ها و رقابت ها، برجسته شده است، حاتمی کیا می کوشد تا به انتقال ارزش ها، فراتر از معادلات سیاسی، رقابت ها و کنش های موجود بپردازد. باید تاکید کرد که این کار را با استفاده از تکنیک های مناسب انجام داده تا به خوبی تصویر تحول اجتماعی و شخصیت ارزشمدار داستان را به تصویر بکشد.
تماشای فیلم بادیگارد برای کسانی که با آن ایام بیگانه هستند و تصویر درستی از نفوذ ارزش ها بر خلاف تحولات امروز ندارند، بسیار مفید خواهد بود. جوانان می توانند، فراتر از فضای سیاست زده این روزها، با واقعیت های یک نسل که توانست با انرژیِ اعتقاد، باور راسخ و شهادت، الگوهای بی نظیری از مقاومت و مبارزه را در تاریخ تحولات بشری به جای بگذارد، آشنا شوند. در حال حاضر به دلایل سیاسی این ایثارگری ها از اذهان فراموش شده است. نه تنها نسل جدید، بلکه افرادی که به همان دوران تعلق دارند نیز باید فراتر از ملاحظات و بهره برداری های سیاسی و به منظور بازیابی ارزش هایی که نباید بازیچه سیاست قرار بگیرند، نگاهی به این دوره و یادگاران آن داشته باشند.
منبع: مهرنامه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- حاتم بخشیهایی که ابراهیم را از سینمای ایران گرفت
- آیا فیلم حاتمیکیا به جشنواره فجر میرسد؟
- روایتی نوین از ابراهیم حاتمیکیا؛ پروژه «موسی کلیمالله» چگونه به ابراهیم حاتمیکیا رسید؟
- صداوسیما به از کرخه تا راین هم رحم نکرد!
- حاتمیکیا چرا ساخت سریال «موسی(ع)» را پذیرفت؟
- فاشیسم، آرمانگرایی و پایگاه امنِ ایدئولوژی
- یادداشت حاتمی کیا در پی درگذشت نادر طالب زاده
- چرخشهای ناگهانی/ کوتاه درباره فیلم «شب طلایی»
- قصهی خانه مادربزرگ/نگاهی به فیلم «شب طلایی»
- یک ریسک بزرگ/ نگاهی به فیلم «شب طلایی»
- تکرار کلیشهها/ نگاهی به فیلم «شب طلایی»
- رونمایی از لوگو و تیزر فیلم سینمایی «شب طلایی»
- نمایش ۱۰ فیلم مرمت شده از گنجینه سینمای ایران در چهلمین جشنواره فیلم فجر
- نام فیلم پسرحاتمیکیا تغییر کرد
- تعبیر یک رویا/ نگاهی به «خواب ابراهیم»
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- تحلیل ششلایهای فضا در «در حال و هوای عشق»/ فضا بهمثابه آخرین نگهبانِ راز
- «بیداد»؛ ضربه هفتاد و پنجم
- فوت بازیگر «نشویل» و «جیغ»؛ هیدن پنتییر درگذشت
- نمایش و بررسی «جیببر» در سینماتوگراف اهواز؛ رستگاری یک دزد!
- درنگی در فرم، فرهنگ و زیباییشناسیِ سینمای ایرانی/ در باغِ شیداییِ علی حاتمی
- جشنواره لوکارنو ۲۰۲۶ در ایستگاه پایانی؛ پلنگ طلایی به فیلم فلورین شربان رسید
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- «رُز» نماینده اتریش در اسکار شد
- مارک رایدل درگذشت
- بدرقه پهلوان آواز ایران به خانه ابدی؛ «ایرج» عاشق ایران بود
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- نود و نهمین دوره جوایز اسکار؛ پنج کشور نمایندگان خود را به آکادمی معرفی کردند
- ایرج درگذشت
- برای شرکت در پنجاه و یکمین جشنواره تورنتو؛ «یک روز شیرین» راهی کانادا شد
- جادوی تدوین در «اودیسه» نولان
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- نمایش نسخه مرمتشده «دلشدگان» در موزه سینمای ایران
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ نمایش فیلم بهمن قبادی همراه با ۳ اثر ایرانی دیگر در کانادا
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- «استاکر»؛ آستانهای بیپایان برای مواجهه با خویشتن
- «یخ بستگی»؛ برف روی کاجها
- نشست خبری رئیس سازمان سینمایی / گزارش تصویری
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم مهرداد اسکویی بهترین مستند جشنواره دوربان شد
- نمایش فیلم «پاتر پانچالی» در سینماتوگراف اهواز؛ تو با یک فیلم بومی روبرو هستی
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- شاعرانگیِ فروغ؛ از تجربهی زیسته تا معماری تصویر





