دنیای اقتصاد نوشت : امین حیایی ۵۱ ساله شده درحالی که ۳۰ سال از عمرش را در سینما و تئاتر و تلویزیون گذرانده است. دستاورد ۳۰ سال کارهنری اش این است که اکنون یکی از بازیگران محبوب ایران به حساب می آید و حضورش در یک اثر می تواند موفقیت کار را تضمین کند. کارنامه حیایی پر و پیمان است.ده ها فیلم بد در کارنامه اش وجود دارد و ده ها فیلم خوب. زندگی اش برآیند خوب ها و بدهاست.
البته در سال های اخیر تلاش کرده در فیلم هایی بازی کند که ارزش هنری دارند و در این زمینه موفق هم بوده است. حیایی حدود ۷۶ فیلم سینمایی و ۲۵ سریال بازی کرده که برای خودش رکورد قابل توجهی است. سال ها پیش ثریا قاسمی برای یک نمایش کودک که خودش کارگردانی می کرد دنبال بازیگر می گشت و دوستی امین حیایی را به او معرفی کرد.همکاری آنها در آن نمایش راه را برای حیایی جوان باز کرد و او خیلی زود توانست به سینما ورود کند. سرمشق او در سینما جمشید هاشم پور است و می گوید این بازیگر هنوز در این سن و سال فیزیک بدنی نرم و پرانعطافی دارد. درباره ورودش به عرصه هنر گفته است:«هنر خود را مدیون آقای اصغر هاشمی و همایون اسعدیان می دانم اما بعد از سریال «آپارتمان» دیده شدم و مردم من را شناختند. خب در این فیلم موهای من هم بلند بود و آن زمان موی بلند عجیب و جرم بود و دستگیر می کردند! حتی یک بار در درکه من را گرفتند و گفتند چرا موهایت بلند است!»
حیایی غیر از بازیگری تجربه هایی در موسیقی هم داشته است. در کل آدمی است که فراز و نشیب ها را دوست دارد. در جایی درباره زندگی شخصی خودش و نیلوفر خوش خلق همسرش گفته است: «هر دوی ما خردادی هستیم. اصلا یکنواختی را دوست نداریم، مثل الاکلنگیم. وقت هایی که من بالایم، نیلوفر پایین است. وقتی نیلوفر بالاست، من پایینم. گاهی هم هر دو وسط ایستاده ایم. به همین راحتی زندگی مان الاکلنگی است.»
نیلوفر خوش خلق همسر امین حیایی هم گفته است: «خیلی ها تصور می کنند که پیوند من و امین به خاطر سینما بود، اما معرفت و منش و اخلاق امین مرا جذب کرد. امین انسان بسیار باگذشتی است و طی این سال ها، بارها این ویژگی اش را به من ثابت کرده است. ما سال ها روزگار خوشی را کنار هم می گذرانیم و امیدواریم این روند ادامه داشته باشد، چراکه اصولا من و امین چه در زندگی شخصی و چه در زندگی کاری به آینده خوش بین هستیم و دلمان می خواهد زندگی با آرامش را تجربه کنیم.»
حیایی در سال های اخیر اما با بازی در «شعله ور» ساخته حمید نعمت الله چهره متفاوتی از خود به نمایش گذاشت.چهره ای از یک بازیگر پخته با انتخاب های درست. در فیلم های «درخونگاه» و «دارکوب» هم نقش های درخشانی را ایفا کرد و ثابت کرد می خواهد راه دیگری را تجربه کند. از تکراری بودن فرار می کند و زمانی که ببیند نقشش به تکرار افتاده از کارگردان می خواهد عوض کند. در این رابطه گفته است: «تمام تلاشم این است که در هر ژانری بازی کنم.حتی با دستمزد کمتر قبول کردم یکسری کارها را بازی کنم، چون احساس کردم ارزش هنری اش خیلی بالاست و این برای من ارزشمند است. البته اول از همه خواستم کارنامه خودم را با دو کار متفاوت زرین کنم و با کارگردان های بنام و دوست داشتنی و حرفه ای کار کنم و بعد هم نظر منتقدان را به خودم جلب کنم و خوشبختانه این اتفاق افتاد.هر بازیگری دوست دارد کارنامه کاری اش ارزش هنری داشته باشد؛ ولی مردم همه چیز را مشخص می کنند. مردم با نگاه کردن به فیلم ها و توجه به یکسری از آنها، مسیر سینما را مشخص می کنند؛ مثلا زمانی ژانر عاشقانه را می پسندند، زمانی ژانر کمدی و زمانی دیگر ژانر اکشن و جنگی و در هر مرحله ای از سینما یکسری از بازیگران استار شدند.»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی
- «غریزه»؛ عشق پرشور نوجوانی، عبور از ممنوعهها
- «غریزه»؛ شکوهِ سینمای ناب
- امین حیایی در «استخر» جلوی دوربین رفت
- «زیبا صدایم کن»؛ بذرِ امید
- در آستانه اکران؛ تیزر و پوستر «کوکتل مولوتف» رونمایی شد
- «زیبا صدایم کن»؛ ملودرامی احساسی
- من را خسرو پدر زیبا صدایم کنید…
- «زیبا صدایم کن»؛ یک رابطه پدر و دختری لطیف و انسانی
- پس از ۳ سال؛ «برف آخرِ» امین حیایی به سینماها میآید
- دارا حیایی: پدرم تا کی میتواند نقش یک پسر جوان را بازی کند؟
- «کوکتل مولوتف» آماده نمایش شد
- امین حیایی و امیر جعفری با یک کمدی به سینماها میآیند
- فیلمبرداری «کوکتل مولوتف» به پایان رسید
- «رقصنده» با حیایى و جعفرى غافلگیرى جدید گیشه
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال






