
اکبری نبوی کارشناس مجری بخش سینمایی «چشم شب روشن»، چهارشنبه ۳۰ فروردین ماه میزبان امین تارخ بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون و مدرس بازیگری بود.
به گزارش سینماسینما وبه نقل از روابط عمومی «چشم شب روشن»، تارخ در ابتدای بحث درباره دلایل علاقه شدید به بازیگری در بین مردم گفت: این ذاتی انسان است که میل به دیده شدن دارد و مربوط به قشر خاص و منطقه مشخصی نیست، بلکه در همه اشخاص وجود دارد. یکی از بهترین و کوتاه ترین راه ها برای رسیدن به این هدف نیز به غلط بازیگر شدن شناسایی می شود. اما چنین استنباطی درست نیست و این تفکر، پسندیده نیست. چرا که بازیگری حرفه سختی است که گاه جانسوز و جانگذار می شود و زمانی که میل به اشتهار در انسان اغنا می شود، سختی ها بیشتر خود را نشان می دهد. چرا که بازیگر ماندن از بازیگر شدن سختت است.
چهره های کمتری در تاریخ بازیگری ماندگار می شوند
او افزود: همچنین مناسبات مالی که پشت این حرفه است به غلط استنباط می شود. بازیگران بسیاری داریم که شایسته و خوب بودند اما به خاطر اینکه این حرفه همیشه نو به نو و تازه به تازه می شود و چهره های ماندگار کمتری در تاریخ بازیگری می مانند، حالا دیگر شناخته شده نیستند.
نیم بیشتری از اعضای انجمن بازیگران مستمری بگیر و گوشه نشین هستند
تارخ با بیان اینکه عمر بازیگری علی الخصوص کوتاه است، یادآور شد: تعداد کمی از مجموعه بازیگران تا آخر عمرشان بازیگر می مانند. چرا که بسیاری از بازیگران بعد از مدتی درخشیدن روی صحنه، پیشنهادات کمتری دریافت می کنند و دچار بازنشستگی زودرس و گوشه نشین می شوند. ما در انجمن بازیگران بیش از ۵۰۰ عضو داریم اما ۳۰۰، ۴۰۰ نفر آنها مستمری بگیر هستند و نمی شود گفت بازیگری شغل پردرآمد و از نظر مالی خاص است. در سینمای دنیا هم همینطور است و افرادی چون وودی آلن که تا این سن به کارشان ادامه بدهند و موفق باشند کم هستند.
استعداد بازیگری در عدن نصیب کسی نمی شود
این مدرس بازیگری با تأکید بر اینکه این هنر و حرفه هم مثل دیگر حرف و هنرها نیازمند آموزش و تجربه است، ادامه داد: بازیگری در عدن نصیب کسی نمی شود. در آمریکا هم آموزش بازیگری به عنوان یک اصل مطرح است، چون آموزشگاه ها و دانشگاه های بسیاری برای این مبحث وجود دارد.
بازیگر فیلمهای «مادر» و «دلشدگان» تصریح کرد: استانیسلاوسکی پایه گذار علم نوین بازیگری است و مقوله ای را به نام احساس و اکت و عمل شناسایی کرد و به معرض آموزش گذاشت. البته که بازیگری ابزارهای بسیار زیاد دیگری هم دارد اما همه چیز برای شکل دادن به یک شخصیت متکی به عمل است.
وی پس از پخش قسمتهایی از سریال «بوعلی سینا» در این باره گفت: زمان سریال ابن سینا، ۳۱ ساله بودم. اولین کار تلویزیونی من قبل از انقلاب و سریالی به نام «شهر من شیراز» بود. بعد هم چند تله تئاتر کار کردیم. بعد از انقلاب هم با سریال «سربداران» کارم را آغاز کردم.
بدن در ایفای نقش بوعلی سینا نقش اساسی داشت چون از ۱۸ تا ۵۸ سالگی او را در برمی گرفت
تارخ با اشاره به مباحثی در حوزه بیان و بدن در بازیگری، بیان کرد: بدن در ایفای نقش بوعلی سینا نقش اساسی داشت چون از ۱۸ تا ۵۸ سالگی او را در برمی گرفت. من برای ایفای نقش ۱۸ سالگی باید ریتم تند و سریعی می داشتم اما در سن ۵۸ سالگی نقش یک پیرمرد خمیده که حرکات آهسته ای دارد بازی می کردم.
بازیگر باید مخاطب را وادار به شنیدن و تماشا کردن کند
بازیگر سریال «معصومیت از دست رفته» با اشاره به گویش شاعرانه این سریال، افزود: بازیگر باید مخاطب را وادار به شنیدن و تماشا کردن کند. طبق آموزه های استانیسلاوسکی، به مرور زمان و با آموزش و تجربه بیشتر، دیگر نقش ملاک نیست، بلکه این بازیگر است که نقش را از فیلتر شخصیت خود عبور می دهد. برای همین است که نقشی چون هملت، توسط هر بازیگر به شیوه ای متفاوت اجرا می شود.
افراد بعد از گرفتن فوق لیسانس بازیگری، تازه به کارگاه آموزش این رشته می آیند!
این مدرس رشته بازیگری درباره وضعیت این حوزه اظهار کرد: به لحاظ کیفیت، به ندرت اتفاقاتی در عرصه بازیگری حرفه ای می افتد که می شود گفت تصادفی است و استعدادهای خاصی که نبوغ ویژه ای دارند می آیند و تبدیل به بازیگر حرفه ای می شوند. وضعیت آموزشی در دانشگاه ها بسیار نامناسب است و من در ۲۳ سالی که کارگاه آموزشی بازیگری دارد با افراد دارای لیسانس و فوق لیسانس این رشته روبرو می شدم که وقتی می گفتم چرا به اینجا آمده ای می گفتند، در دانشگاه مدرک گرفتیم و حالا آمده ایم بازیگری را بیاموزیم! متاسفانه دانشگاه منزلت لازم را ندارد.تارخ تصریح کرد: از پشت میز و نیمکت بازیگر درنمی آید و از کار عملی و کارگاه و یوگا کار کردن و پشت سر گذاشتن عرصه ای که توانهای بالقوه فرد بالفعل دربیایند است که بازیگر شکل می گیرد. دانشگاه ها باید هرچه بیشتر به سمت کار کارگاهی بروند.
بعضی بازیگران می گویند فیلمنامه را بخوانم برای چه؟ پول چقدر می دهید!؟
او در بخش دیگری از سخنانش گفت: در بین بازیگران ما متاسفانه بعضی و بعضی و بعضی از آنها دیده ام و شنیده ام که وقتی می خواهند فیلمنامه را به آنها بدهند تا پیش از کار بخوانند، می گویند فیلمنامه برای چه؟! پول چقدر می دهید؟! بعضی از تهیه کننده ها در این زمینه مقصر هستند. فردی را صرفا به مناسبت زیبایی به سرکار می آورند، در حالی که زیبایی ۵ دقیقه اول فیلم فراموش می شود و مخاطب منتظر استعداد بازیگری در فرد مورد نظر است.
صاحب خانه سینمایی هستیم که مثل کانون بازنشستگان است
تارخ در پایان سخنانش تصریح کرد: ما نیازمند کار فرهنگی و صنفی به صورت توامان هستیم. مثلا جلسات هفتگی یا ماهیانه ای وجود داشته باشد که در آنها درباره اخلاق حرفه ای صحبت شود تا به مرور کسی به خود اجازه ندهد چنین صحبتی کند. اما اکنون ما صاحب خانه سینمایی هستیم که مثل کانون بازنشستگان است و فعالیتهای فرهنگی آنچنانی در آن اتفاق نمی افتد، بنابراین نمی شود چنین توقعی داشت.
«چشم شب روشن» به تهیه کنندگی امیر قمیشی و با اجرای محمد صالح علا، شنبه تا چهارشنبه هر شب ساعت ۲۳ از شبکه چهار سیما روی آنتن می رود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نقش امین تارخ در ارتقای بازیگری سینمای ایران/ موزه سینما نباید از حضور هنرمندان خالی باشد
- گنجینه امین تارخ و مازیار میری رونمایی میشود
- «ترانه تارخ»؛ پرترهای از زندگی امین تارخ/ عسگرپور: وجوه آموزشی تارخ فراتر از مرزهای خودمان بود/ اسعدیان: امین تارخ را زود از دست دادیم
- ناگریز از زندگی زیر تنها سقف امن/ نگاهی به فیلم «اجارهنشینها»
- به یاد هنرمندان درگذشته/ چشمهایی که در سال ۱۴۰۱ بسته شد
- مراسم خاکسپاری امین تارخ / گزارش تصویری
- امین تارخ درگذشت
- عرضه آنلاین فیلم کوتاه «خط ممتد» با بازی الناز شاکردوست
- مراسم تشییع پیکر محمدعلی کشاورز برگزار شد/ همیشه ماندگار
- آسیبشناسی آموزش بازیگری در ایران به روایت تارخ و همت
- مراسم ختم خشایار الوند / گزارش تصویری
- نقد و بررسی سریال “رهایم نکن” / گزارش تصویری
- گلایه امین تارخ از بیتوجهی به پیشکسوتان/ در ایران به محض پیر شدن، تو را دور میاندازند
- نظر امین تارخ درباره وضعیت امروز تلویزیون/ کمی ناامیدم
- نوروز ۹۷ با شبکه چهار سیما/ تحویل سال با صالح علا/ «مشاهیر ایران» را تماشا کنید
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





