سینماسینما، نغمه دانش آشتیانی: بالاخره با گذشت یک ماه از علنی شدن شیوع ویروس کرونا در ایران و تعطیلی سه هفته ای تمامی فعالیت های فرهنگی هنری، اهالی سینما در قالب صنوف سینمایی دست به کار شده و «کارگروه مدیریت ویروس کرونا در تولیدات صنعت فیلم ایران» را تشکیل داده و در بیانیه ای به وظایف این کارگروه اشاره کردند.
هنوز ساعتی از انتشار این خبر نگذشته بود که دانش اقباشاوی سخنگوی همین کارگروه در گفتگویی اعلام کرد: در حال حاضر ۲۷ پروژه در اقصی نقاط ایران در حال فیلمبرداری هستند که سه پروژه به شکل داوطلبانه، فیلمبرداری خود را لغو کردند ولی ۲۴ پروژه به شکل قطعی در حال کار هستند. (ایسنا-۱۸ اسفندماه ۹۸)
آماری که اقباشاوی از پروژه های سینمایی که در حال حاضر مشغول فیلمبرداری در اقصی نقاط کشور هستند به شدت نگرانکننده است و این پرسش را ایجاد می کند که تولید فیلم به چه قیمتی باید ادامه پیدا کند آنهم در شرایطی که تمام نهادهای ذیربط در حال هشدار دادن برای پرهیز از حضور در اجتماعات هستند و حتی موکدا از مردم می خواهند از منزل خود خارج نشوند.
فیلمبرداری این ۲۴ پروژه در حالی در جریان است که در هر پروژه و در سر هر صحنه دهها نفر حضور دارند و همین مساله ریسک شیوع بیماری را بالا می برد. از سوی دیگر این سوال مطرح است که در شرایطی که کشور در استان هایی چون گیلان با بحران بسیار جدی روبه رو است و کمبود وسایل بهداشتی و امکانات ضدعفونی وجود دارد تا حدی که کادر پزشکی در صفحات مجازی خود از مردم خواسته اند که برای آنها لوازم بهداشتی فراهم کنند، آیا این انصاف است که بخشی از این امکانات محدود در اختیار پروژه های سینمایی قرار بگیرد که دست اندرکاران آنها حاضر به تعطیلی کار نشده اند؟
قطعا مساله تامین مجدد سرمایه، هدر رفتن بخشی از سرمایه در صورت توقف پروژه، از دست رفتن زمان مناسب فیلمبرداری، فراهم نشدن فرصت مجدد برای کرایه لوکیشن و مسایلی از این دست فشارهایی است که بر بدنه سینما وارد شده ولی با همه این تفاسیر باز هم آنچه بیشتر ارزش و اهمیت دارد جان افراد است و همچنین نکته ای که بدان اشاره شد؛ عاقلانه و انسانی است که در شرایط بحرانی امکانات بر اساس اولویت ها توزیع و مصرف شوند.
در حالی که همه کسب و کارهای کشور این روزها دچار اختلال و تنش شده اند طبیعی است که تولید در سینما نیز از قاعده مستثنی نباشد و از دست اندرکاران آن چند پروژه ای که به هر دلیل اصرار به ادامه کار دارند انتظار می رود که مسئولانه تر و از زاویه بازتری به موضوع نگاه کنند.
اگر تلویزیون برای سر پا نگه داشتن آنتن ناگزیر است که تولیدات خود را متوقف نکند و البته به آن رسانه نیز به دلیل آوردن تماشاچی ها به محل ضبط برنامه ای چون «دورهمی» انتقادهایی جدی وارد است، ولی سینما دچار چنین محدودیتی نیست و به اندازه یک سال و یا بیشتر هم فیلم در صف انتظار اکران است تا سال آینده پرده سینماها خالی نماند. همچنین در حال حاضر فیلم هایی که اکران خود را در هفته آخر بهمن ماه آغاز کرده بودند عملا اکرانی به خود ندیده اند و آنها انتظار دارند که زمان اکرانشان تمدید شود و به همین قاعده اکران نوروزی نیز می تواند به تعویق بیفتد.
در پایان جا دارد از دست اندرکاران آن سه پروژه سینمایی که به گفته سخنگوی کارگروه مدیریت ویروس کرونا در تولیدات صنعت فیلم ایران، به طور داوطلبانه فیلمبرداری خود را متوقف کرده اند، تشکر کنیم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- افزایش مرگ چهرههای مشهور؛ در چین چه خبر است؟
- لغو یک جشنواره سینمایی به دلیل شیوع دوباره کرونا/ جشنواره شانگهای در سال ۲۰۲۳ برگزار میشود
- کاهش پروتکلهای بهداشتی؛ جشنواره کن بدون ماسک و تست کرونا برگزار میشود
- سالنهای سینما و تئاتر با ۸۵.۷۱ درصد بیشترین رعایت پروتکل ها را داشته اند
- خبرنگارانی که سال ۱۴۰۰ آخرین برگ دفتر زندگانیشان شد
- دبیر شورای صنفی نمایش: منتظر نظر سازمان سینمایی برای اکران در نوروز هستیم
- کرونا، سینما و جشنوارهای با حاشیههای بی پایان
- تست کرونای گروههای «تئاتر فجر» قبل از اجرا/ حذفی که جایگزین ندارد
- رییس کمیته مسابقات سازمان لیگ : مدیریت ورزشگاه در حضور تماشاگران سختتر از مدیریت سینما است!
- گفتوگو با داوود موثقی/ اگر سیاستگذاران ما دغدغه فرهنگ داشتند شدت رکود در سینما در این حد نبود
- فعالیت سینماها به حالت عادی بازمیگردد
- حلول روح دنکیشوت در بهروز افخمی
- جزئیاتی از چهلمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر
- احتمال پایان محدودیتهای کرونایی سینماها قوت گرفت
- سینماهای اتریش تعطیل شدند/ آغاز قرنطینه عمومی از اول آذر
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید
- فرهادی از رفتن به اسکار باز ماند
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد





