بیتا منصوری تهیه کننده سینما، از افرادی که توان مالی بالا و اشتیاق به حضور ر عرصه فیلمسازی دارند، استقبال می کند.
به گزارش سینما سینما ،او که این روزها فیلم «پاستاریونی» را به عنوان تهیه کننده روی پرده دارد، ورود سرمایه گذاران بخش خصوصی به سینمای ایران را مثبت ارزیابی کرد و گفت: فکر می کنم ورود سرمایه های بخش خصوصی منجر به ساخت فیلم هایی می شود که برخی رانت های دولتی تمایلی به ساخت آنها ندارند. گرچه بعید می دانم در بین سرمایه های بخش خصوصی افرادی که از راه درست به منافع بیزینس رسیده باشند، این ریسک را بپذیرند که یکدفعه روی هشت تا ۱۰ فیلم در یک سال سرمایه گذاری کنند. مگر اینکه یک پول بادآورده داشته باشند و یا شاید بخواهند پولشویی کنند که شک برانگیز می شود و خواه ناخواه کلی علامت سوال را جلوی آن شخص قرار می دهد. در کل اما ورود معقول سرمایه هایی که از حرفه های دیگر راه به سینما پیدا کرده اند، باید بسیار هم مورد استقبال واقع شود.
تهیهکننده فیلم «کاتی و ستاره» درباره اینکه میزان پیشرفت سینمای ایران از ناحیه ورود این سرمایه ها و اینکه چقدر از لحاظ فروش فیلم ها و ارتقای جایگاه هنری به نفع سینما بوده، افزود: این جریان امسال اصلا به نفع سینما نبوده و شدیداً ضرر هم رسانده است. در این شرایط آرام آرام تهیه کنندگان مستقل سینمایی فکر می کنند دیگر نمی توانند ادامه دهند، برای اینکه به مرور با هزینه هایی غیرواقعی مواجه می شوند. از جمله اینکه خود را ناچار می بینند تا به خیلی از بازیگران سینمای ایران چند برابر دستمزد واقعی شان پول پرداخت کنند. وقتی این آمار و ارقام اعلام شد، خواه ناخواه روی دستمزد دیگر بازیگران تأثیر منفی می گذارد. این مسئله آرام آرام کار را برای تهیه کنندگان مستقل سخت می کند. به هر دلیلی خواسته اند سرمایه های راکدشان را به سینما بیاورند، ولی درست وارد نشده اند و یک لطمه اساسی را به سینمای ایران خواهند زد.
تهیه کننده فیلم «رخ دیوانه» درباره اینکه عمدتاً سرمایه گذاران چه مشکلاتی برای سرمایه گذاری در سینما دارند، گفت: مشکلی ندارند و پول هم دارند. آمار و ارقام هم بسیار جذاب است، فلان فیلم ۲۰ میلیارد فروخت، فلان فیلم ۱۵ میلیارد و … . شاید دوستانی که به آنان مشاوره می دهند، نگفته اند ممکن است تقریباً یک سوم این پول برمی گردد.
مجری طرح فیلم «زادبوم» در ادامه افزود: به قول یکی از دوستان، متأسفانه کسی که دستش در جیبش است و می تواند سرمایه گذاری کند به نوعی با خود می گوید «ما تعیین می کنیم مردم چه ببینند؟!». خب این نگرش یک مقدار آدم را اذیت می کند. ما خیلی فیلم های خوش ساختی داریم که متاسفانه با نگاه به فیلمهای خارجی و خشونت جاری در آنها ساخته شده اند که شخصا دوستشان ندارم. فکر هم می کنم مردم ما به اندازه کافی آزرده هستند و اگر پای تلویزیون فیلمی ناخوشایند ببینند، در نهایت خاموشش می کنند، اما اگر قرار باشد در آلودگی هوا و هزار مشکل دیگر به سینما بروند و فیلمی را تماشا کنند تا راضی از سالن بیرون بیایند، اگر به آنان کلک بزنم و در تیزر و تبلیغات فیلم را به شکل دیگری جلوه دهیم تا مردم را به هر نحوی به سینما بکشانیم، ولی ناراضی بیرون بیایند، این خیانت است. آن هم مردمی که هنوز با این وضع معیشتی بد، سینما را در سفره خودشان نگه داشته اند. فکر می کنم بعضی از دوستان یک مقدار غیراخلاقی با این مردم شریف برخورد می کنند.
او در پایان گفت: معمولاً نتایج آخرین فیلمهای هر کسی باعث می شود، کار بعدی برایش پیش بیاید. به هر حال ممکن است من کارگردان سالیان گذشته فیلم های خوبی در کارنامه ام داشته باشم، اما به هر دلیلی اگر فیلم های موخرم رو به افول رفته، پس دیگر نباید خیلی انتظار داشته باشم همه آمادگی این را داشته باشند مثل سال های قبل فیلمنامه ام را به سرعت بپذیرند و با من دوستانه برخورد کنند. از سویی به هر حال سینمای ما از یک تقسیم بندی برخوردار است که تقریباً همه جزیاتش رامی دانند. از جمله اینکه فیلم های دفاع مقدس کمتر توسط سرمایه گذار شخصی تولید می شود، چون می دانند در نهایت و حتی با بهترین کیفیت ساخت شاید به ذائقه سینماروها نزدیک نباشد. فیلم های ژانر کودک که کودک و خانواده می گوییم آن هم متأسفانه به دلیل اینکه دفاتر پخش خیلی راغب به پخش شان نیستند، خیلی سرمایه گذار شخصی را به خود جلب نمی کنند. این نوع فیلم ها عموما مورد توجه نهادهایی مثل بنیاد سینمایی فارابی است که در ساختشان مشارکت می کند تا حداقل چند فیلم داشته باشد که با آنها جشنواره کودک را برگزار کنند و خب تکلیف این ژانر هم معلوم است. الان بیش از ۹۰ درصد سرمایه گذاران بخش خصوصی علاقه مند به تولید فیلم های اجتماعی و بیشتر کمدی هستند. به هر حال آنان هم متوجه ذائقه سینماروها شده اند. ضمن اینکه بخش خصوصی در قبال ساخت فیلم های اجتماعی که حرفی برای گفتن دارند، تنها در صورتی رضایت می دهد که از چهره های شناخته شده استفاده شود و برگشت سرمایه تضمین شود.
بانی فیلم
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نمایش و بررسی «جیببر» در سینماتوگراف اهواز؛ رستگاری یک دزد!
- درنگی در فرم، فرهنگ و زیباییشناسیِ سینمای ایرانی/ در باغِ شیداییِ علی حاتمی
- جشنواره لوکارنو ۲۰۲۶ در ایستگاه پایانی؛ پلنگ طلایی به فیلم فلورین شربان رسید
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- «رُز» نماینده اتریش در اسکار شد
- مارک رایدل درگذشت
- بدرقه پهلوان آواز ایران به خانه ابدی؛ «ایرج» عاشق ایران بود
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- نود و نهمین دوره جوایز اسکار؛ پنج کشور نمایندگان خود را به آکادمی معرفی کردند
- ایرج درگذشت
- برای شرکت در پنجاه و یکمین جشنواره تورنتو؛ «یک روز شیرین» راهی کانادا شد
- جادوی تدوین در «اودیسه» نولان
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- نمایش نسخه مرمتشده «دلشدگان» در موزه سینمای ایران
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ نمایش فیلم بهمن قبادی همراه با ۳ اثر ایرانی دیگر در کانادا
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- «استاکر»؛ آستانهای بیپایان برای مواجهه با خویشتن
- «یخ بستگی»؛ برف روی کاجها
- نشست خبری رئیس سازمان سینمایی / گزارش تصویری
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم مهرداد اسکویی بهترین مستند جشنواره دوربان شد
- نمایش فیلم «پاتر پانچالی» در سینماتوگراف اهواز؛ تو با یک فیلم بومی روبرو هستی
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- شاعرانگیِ فروغ؛ از تجربهی زیسته تا معماری تصویر
- مراسم افتتاحیه بیست و یکمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران / گزارش تصویری
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ مستند افسانه سالاری به کانادا میرود
- مورگان فریمن: اگر دستمزد خوب باشد، از ضعفهای فیلمنامه میگذرم





