کارگردان فیلم «بمب؛ یک عاشقانه» توضیحاتی درباره صحنه های فیلمش به مخاطبان داد.
به گزارش سینماسینما، پیمان معادی، کارگردان فیلم «بمب؛ یک عاشقانه» در صفحه اینستاگرامش نوشت:
«در روند تولید فیلم بمب، مهمترین نکته برام این بود که همه عوامل اصلی فیلم هم پشت دوربین و هم بازیگرها حتما روزها و شبهای موشکباران تهران را تجربه کرده باشن: محمود کلاری، مهرداد میرکیانی، ایرج شهزادی و محسن شاهابراهیمی و از اون سمت لیلا حاتمی، سیامک انصاری، حبیب رضایی و سیامک صفری.
اصرار ما این بود که طراحی صحنه، لباس و المانهای مربوط به اون دوره بیش از حد لازم خودنمایی نکنه و فقط بستری برای روایت قصه ایجاد کنه که از این بابت خوشحالم و ممنون از محسن شاهابراهیمی و سارا خالدی.
و اما، عده کمی از عزیزانم سوال ها و گیرهایی داشتن و البته که محبت داشتهاند و گفتند که فیلم خوب بود فقط حیف که…..
فکر کردم همینجا خیلی کوتاه به بیشترین موارد مچگیریشده توسط این عزیزان پاسخ بدم! 🙂 ۱- بله در اون زمان دکل های مخابراتی وجود داشت. اصولا دکلهای مخابراتی از زمان ورود مخابرات به ایران وجود داشتن با این تفاوت که در اون روزها غیب شدن دکل ها امر معمولی نبود!
۲- بله علمک گاز وجود داشته. اون چراغ گازیهای رو دیوار که در خاموشی زمان بمباران تهران روشن میکردیم با باطری کار نمیکردن و گازی بودن.
۳- بله فیلم «خانه دوست کجاست» کیارستمی عزیز محصول سال شصت و پنجه و در سال شصت و شش اکران شده.
۴- بله گروه Beegees هنوز وجود داشت و این آهنگ بخصوص مال هشت سال قبل از داستان ماست. برخی از جوانان غرب زده و منحط اون روزگار هم تلاش می کردند تا شبیه جان تراولتای فیلم «تب شنبهشب» حرکات موزون جلف انجام بدن.
۵- بله روم به دیوار مدونا هم بود و تا این حد هم بود که که بچه های مدرسه دو تا عکس بزرگ مارادونا میگرفتن و یه عکس کوچک مدونا جاش میدادن.
۶- بله متاسفانه معلم بدون ریش هم وجود داشت!
۷- نخیر؛ نسل خانمهای زیبا و تر و تمیز، بعد از موشکباران و جنگ بوجود نیامد. زمان جنگ هم بودن و کم هم نبودن!
۸- نخیر؛ کتک زدن و خوردن خیلی هم بیشتر از اینکه تو فیلم هست با دلایل دمدستی و الکی تو مدرسهها اتفاق میافتاد. من و سیامک انصاری و علیرضا عصار با هم تو همین مدرسه درس میخوندیم و کتکها خوردیم که قصهش خیلی مفصله!
در آخر هم باید بگم که قطعا فیلم ما مثل بقیه فیلمهای جهان بدون ایراد نیست فقط قصد داشتم تا خیال اون دسته از رفقا رو یه کم راحت کنم.
یکبار دیگه خسته نباشید میگم به گروه پر تلاش صحنه و لباس و تولید «بمب؛ یک عاشقانه» و دم تک تک شما تماشاچیان فیلم هم گرم.»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- در هیاتی به ریاست کارگردان سازنده «انگل»؛ پیمان معادی، داور جشنواره مراکش شد
- رونمایی از کتاب «استادان بزرگ بازیگری و شیوههای آموزش آنها» با ترجمه پیمان معادی؛ پاکدل: مادر سینما، کتاب است/ پیروزفر: آموزش بازیگری فقط انتقال تجربه نیست/ معادی: رونمایی این کتاب جذابتر از لحظات روی فرش قرمز فیلمها بود
- سریالهای جدید پیمان معادی، آیدا پناهنده و حامد عنقا در راه است
- یک یادداشت کوتاه برای مردی بزرگ/ آقای متوسلانی نازنین ۹۰ سالگیتان خجسته
- میزبانی سینماها از آثار جدید/ پریناز ایزدیار، پیمان معادی، پژمان جمشیدی و بهرام افشاری این هفته به سینماها میآیند
- اکران «زن و بچه» به تعویق افتاد
- با اعلام آکادمی علوم و هنرهای سینمایی؛ سازندگانِ «در سایه سرو»، روستایی و معادی عضو آکادمی اسکار میشوند
- سید جمال ساداتیان خبر داد: «زن و بچه» تیرماه در ایران اکران میشود
- نشست خبری «زن و بچه» در جشنواره کن؛ روستایی: این فیلم مستقلترین زنِ سینمای من را روایت میکند
- نگاهی به فیلم «بیسر و صدا»؛ ایده خلاقانه، مسیر اشتباه
- در آستانه آغاز اکران؛ پوستر «بیسروصدا» رونمایی شد/ روایتی بیپرده از یک داستان بیسروصدا
- ای مرگ بیا که زندگی کشت مرا؛ سریال «ازازیل» و آغازی بر یک پایان
- جوایز اصلی فستیوال فیلم هانوی به «بی سر و صدا» رسید
- پیمان معادی بازیگر فیلم جنایی هالیوودی شد
- راهیابی «بی سر و صدا» به جشنواره ویتنامی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





