مجموعه انیمیشن دیرین دیرین بیشک در سالهای اخیر یکی از هوشمندانهترین، جذابترین و البته انتقادیترین آثار ایرانی بوده که به حقش نیز رسیده و توانسته با مخاطبان انبوهی ارتباطی مستمر و پویا داشته باشد.
به گزارش سینما سینما ،مجموعهای شامل انیمیشنهای کوتاه یکی دو دقیقهای که هر بار یکی از مسائل روز جامعه را دستمایه شوخیهای نیشدارش قرار میدهد و راز موفقیتش نیز همین است. در مورد دیرین دیرین شاید مهمترین نکتهای که میتواند باعث شگفتی شود، این است که ظاهرا از کمترین حمایتی در تلویزیون محروم است. مجموعهای که با هر متر و معیاری چند سر و گردن از بیشتر تولیدات تلویزیون بالاتر میایستد، اما مدتی است که دیگر از صداوسیما پخش نمیشود و بیشتر در شبکههای اجتماعی منتشر شده و در اختیار مخاطبان قرار میگیرد. موضوعی که بالاخره بعد از چند سال تلاش بیوقفه صدای کارگردان مجموعه را درآورده است.علی درخشی، کارگردان دیرین دیرین ضمن اشاره به اینکه «ما در این پروژه کاملا مستقل کار میکنیم و عملا هیچ حمایتی نداریم» میگوید: ای کاش از مدیران صداوسیما بپرسیم که چرا از دیرین دیرین حمایت نکردند؛ در حالی که انیمیشنهای خارجی را میخرند، پخش میکنند، محبوب میکنند و بازار محصولات جانبی این انیمیشنها را در ایران به وجود میآورند و ارز از کشور خارج میکنند. این برنامهساز انیمیشنهای استودیوهای دولتی را آسیبشناسی میکند: انیمیشنهایی که سفارشی هستند و از سمت نهاد یا سازمانی بودجه دریافت میکنند، همانند انیمیشنهایی که در مرکز صبا تولید شدهاند، چون دغدغه مخاطب ندارند و برایشان مهم نیست که مخاطب چه میخواهد آثاری میسازند که از نظر خودشان درست است و تصور میکنند که مردم هم باید همانند آنها فکر کنند. درواقع به جای مخاطب فکر میکنند و تصمیم میگیرند در حالی که لزوما مخاطب همانند آنها فکر نمیکند.اما در چند وقت اخیر این پرسش مطرح بوده که آیا میتوان موفقیتهای دیرین دیرین را به عبورش از خطوط قرمز ربط داد؟ علی درخشی پاسخ منفی به این پرسش میدهد: خط قرمزهای ما نسبت به زمانی که در صداوسیما بودیم، تفاوت چندانی نکرده است. به هر حال نمیتوان کتمان کرد که مخاطب ایرانی روز به روز از تلویزیون بیشتر فاصله میگیرد؛ ما هم از زمانی که محدودیتها کمتر شده بهتر دیده شدهایم.
شهروند
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تهیهکننده «دیرین دیرین» درگذشت
- گفتوگو با محمدرضا علیمردانی به بهانه بازپخش «پایتخت۴»/ محسن تنابنده اصرار داشت «بائو» را بازی کنم
- مجوز انتشار سه برنامه در رسانههای صوت و تصویر فراگیر منتشر شد
- همزمان با برگزاری جشنواره بینالمللی «فیلم ۱۰۰» / مجموعه «دیرین دیرین» بر پای خودمان ایستاده است نه دولت
- تاثیر اتفاقات سال ۸۸ بر «دیرین دیرین»
- یک دیرین دیرین متفاوت و تازه سینمایی/ فیلم
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- «کارگردانی تئاتر عروسکی در عصر چندرسانهای» منتشر شد
- خانه سینما برگزار میکند؛ «۷ سال سینمای ایران»
- نمایش «راشومون»؛ وقتی حقیقت عریان میشود
- بهترین سریالهای ایران بر مبنای مفهوم ابرکاراکتر
- انتشار فراخوان نخستین جشنواره سراسری تئاتر «دارا رُخ»
- معرفی نامزدهای شانزدهمین جوایز ایسفا
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- مراسم تجلیل از ستارگان لابراتوارها / گزارش تصویری
- کمدین معروف بازیگر تئاتر تارانتینو شد
- نگاهی به نمایش «بستور؛ سپهسالار کوچک»؛ برای ساختن هویت ملی به اساطیرمان نیاز داریم
- «ریورس»؛ روایتی از جبر و اختیار در جهان امروز
- نمایش اپرای «عشق»؛ گذشتن از پیمان، دل بستن به پیمانه
- یک فیلم ایرانی نماینده انگلیس در اسکار ۲۰۲۷
- اجرای نمایش همایون غنیزاده متوقف شد
- رونمایی از اولین پوستر «بیدار» سه روز مانده تا اکران
- بهزاد عبدی روایتی از سرنوشت امیرکبیر را روی صحنه میبرد
- فیلم کنسرت اینتراستلار / گزارش تصویری
- برگزیدگان دومین فستیوال واک معرفی شدند
- اکران مستند «کابوک» در پردیس سینمایی چارسو
- «شبهای پرتره» با عکاسی از علیرضا مشایخی آغاز میشود
- بهار قاسمی با «دُخشید» ۲ جایزه جهانی گرفت
- «به نوبت» در راه آمریکا و کلمبیا/ «آمرغ» به مسکو میرود





