مجموعه انیمیشن دیرین دیرین بیشک در سالهای اخیر یکی از هوشمندانهترین، جذابترین و البته انتقادیترین آثار ایرانی بوده که به حقش نیز رسیده و توانسته با مخاطبان انبوهی ارتباطی مستمر و پویا داشته باشد.
به گزارش سینما سینما ،مجموعهای شامل انیمیشنهای کوتاه یکی دو دقیقهای که هر بار یکی از مسائل روز جامعه را دستمایه شوخیهای نیشدارش قرار میدهد و راز موفقیتش نیز همین است. در مورد دیرین دیرین شاید مهمترین نکتهای که میتواند باعث شگفتی شود، این است که ظاهرا از کمترین حمایتی در تلویزیون محروم است. مجموعهای که با هر متر و معیاری چند سر و گردن از بیشتر تولیدات تلویزیون بالاتر میایستد، اما مدتی است که دیگر از صداوسیما پخش نمیشود و بیشتر در شبکههای اجتماعی منتشر شده و در اختیار مخاطبان قرار میگیرد. موضوعی که بالاخره بعد از چند سال تلاش بیوقفه صدای کارگردان مجموعه را درآورده است.علی درخشی، کارگردان دیرین دیرین ضمن اشاره به اینکه «ما در این پروژه کاملا مستقل کار میکنیم و عملا هیچ حمایتی نداریم» میگوید: ای کاش از مدیران صداوسیما بپرسیم که چرا از دیرین دیرین حمایت نکردند؛ در حالی که انیمیشنهای خارجی را میخرند، پخش میکنند، محبوب میکنند و بازار محصولات جانبی این انیمیشنها را در ایران به وجود میآورند و ارز از کشور خارج میکنند. این برنامهساز انیمیشنهای استودیوهای دولتی را آسیبشناسی میکند: انیمیشنهایی که سفارشی هستند و از سمت نهاد یا سازمانی بودجه دریافت میکنند، همانند انیمیشنهایی که در مرکز صبا تولید شدهاند، چون دغدغه مخاطب ندارند و برایشان مهم نیست که مخاطب چه میخواهد آثاری میسازند که از نظر خودشان درست است و تصور میکنند که مردم هم باید همانند آنها فکر کنند. درواقع به جای مخاطب فکر میکنند و تصمیم میگیرند در حالی که لزوما مخاطب همانند آنها فکر نمیکند.اما در چند وقت اخیر این پرسش مطرح بوده که آیا میتوان موفقیتهای دیرین دیرین را به عبورش از خطوط قرمز ربط داد؟ علی درخشی پاسخ منفی به این پرسش میدهد: خط قرمزهای ما نسبت به زمانی که در صداوسیما بودیم، تفاوت چندانی نکرده است. به هر حال نمیتوان کتمان کرد که مخاطب ایرانی روز به روز از تلویزیون بیشتر فاصله میگیرد؛ ما هم از زمانی که محدودیتها کمتر شده بهتر دیده شدهایم.
شهروند
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تهیهکننده «دیرین دیرین» درگذشت
- گفتوگو با محمدرضا علیمردانی به بهانه بازپخش «پایتخت۴»/ محسن تنابنده اصرار داشت «بائو» را بازی کنم
- مجوز انتشار سه برنامه در رسانههای صوت و تصویر فراگیر منتشر شد
- همزمان با برگزاری جشنواره بینالمللی «فیلم ۱۰۰» / مجموعه «دیرین دیرین» بر پای خودمان ایستاده است نه دولت
- تاثیر اتفاقات سال ۸۸ بر «دیرین دیرین»
- یک دیرین دیرین متفاوت و تازه سینمایی/ فیلم
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- برنده شیرطلای ونیز در راه آکادمی داوری/ «زن ناشناس» نماینده دانمارک در اسکار۲۰۲۷ شد
- «کوچ اجباری» از پرتغال جایزه گرفت
- دو مستند کمتر دیدهشده از «مرتضی شاملی» در موزه سینما
- نمایش و تحلیل مستند «گلدونه، مشرحیم، صغرا و دیگران» در سینماتک خانهی هنرمندان ایران
- «صد سال به این سالها»؛ یک تایملپس سینمایی از زندگی «ایران»
- توضیحات گروه اجرایی «تهران پاریس تهران / پل» درباره حاشیهها
- دادستانی تهران علیه عوامل یک تئاتر اعلام جرم کرد
- «عاشقان تنها میخوابند» در جشنواره سن سباستیان درخشید
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- ایتالیا با «مارپیچ» وارد رقابت اسکار ۲۰۲۷ شد
- «نقطه ضعف» در موزه سینما
- برپایی مراسم چهلم ایرج در زادگاهش / گزارش تصویری
- بدنمندی زن در سینما
- «داستانهای موازی» برندهی بهترین فیلمنامه از فستیوال جادهی ابریشم چین
- به کارگردانی دیوید آیر؛ «قلب هیولا» با بازی برد پیت اکران میشود
- «داستانهای موازی»؛ تغییر پارادایم در زبان سینمایی اصغر فرهادی
- در حسرت حرمت و شان بازیگری
- «داستانهای موازی»؛ چشمچرانیِ وراثتی
- جشنواره رم از سوزان ساراندون تجلیل میکند
- «بی/نا بینا» از ۱۳ مهر در عمارت هما روی صحنه میرود
- «بچه عودلاجان»؛ پدر به روایت فرزندان
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد





