مجموعه انیمیشن دیرین دیرین بیشک در سالهای اخیر یکی از هوشمندانهترین، جذابترین و البته انتقادیترین آثار ایرانی بوده که به حقش نیز رسیده و توانسته با مخاطبان انبوهی ارتباطی مستمر و پویا داشته باشد.
به گزارش سینما سینما ،مجموعهای شامل انیمیشنهای کوتاه یکی دو دقیقهای که هر بار یکی از مسائل روز جامعه را دستمایه شوخیهای نیشدارش قرار میدهد و راز موفقیتش نیز همین است. در مورد دیرین دیرین شاید مهمترین نکتهای که میتواند باعث شگفتی شود، این است که ظاهرا از کمترین حمایتی در تلویزیون محروم است. مجموعهای که با هر متر و معیاری چند سر و گردن از بیشتر تولیدات تلویزیون بالاتر میایستد، اما مدتی است که دیگر از صداوسیما پخش نمیشود و بیشتر در شبکههای اجتماعی منتشر شده و در اختیار مخاطبان قرار میگیرد. موضوعی که بالاخره بعد از چند سال تلاش بیوقفه صدای کارگردان مجموعه را درآورده است.علی درخشی، کارگردان دیرین دیرین ضمن اشاره به اینکه «ما در این پروژه کاملا مستقل کار میکنیم و عملا هیچ حمایتی نداریم» میگوید: ای کاش از مدیران صداوسیما بپرسیم که چرا از دیرین دیرین حمایت نکردند؛ در حالی که انیمیشنهای خارجی را میخرند، پخش میکنند، محبوب میکنند و بازار محصولات جانبی این انیمیشنها را در ایران به وجود میآورند و ارز از کشور خارج میکنند. این برنامهساز انیمیشنهای استودیوهای دولتی را آسیبشناسی میکند: انیمیشنهایی که سفارشی هستند و از سمت نهاد یا سازمانی بودجه دریافت میکنند، همانند انیمیشنهایی که در مرکز صبا تولید شدهاند، چون دغدغه مخاطب ندارند و برایشان مهم نیست که مخاطب چه میخواهد آثاری میسازند که از نظر خودشان درست است و تصور میکنند که مردم هم باید همانند آنها فکر کنند. درواقع به جای مخاطب فکر میکنند و تصمیم میگیرند در حالی که لزوما مخاطب همانند آنها فکر نمیکند.اما در چند وقت اخیر این پرسش مطرح بوده که آیا میتوان موفقیتهای دیرین دیرین را به عبورش از خطوط قرمز ربط داد؟ علی درخشی پاسخ منفی به این پرسش میدهد: خط قرمزهای ما نسبت به زمانی که در صداوسیما بودیم، تفاوت چندانی نکرده است. به هر حال نمیتوان کتمان کرد که مخاطب ایرانی روز به روز از تلویزیون بیشتر فاصله میگیرد؛ ما هم از زمانی که محدودیتها کمتر شده بهتر دیده شدهایم.
شهروند
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تهیهکننده «دیرین دیرین» درگذشت
- گفتوگو با محمدرضا علیمردانی به بهانه بازپخش «پایتخت۴»/ محسن تنابنده اصرار داشت «بائو» را بازی کنم
- مجوز انتشار سه برنامه در رسانههای صوت و تصویر فراگیر منتشر شد
- همزمان با برگزاری جشنواره بینالمللی «فیلم ۱۰۰» / مجموعه «دیرین دیرین» بر پای خودمان ایستاده است نه دولت
- تاثیر اتفاقات سال ۸۸ بر «دیرین دیرین»
- یک دیرین دیرین متفاوت و تازه سینمایی/ فیلم
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





