سینماسینما، بهرنگ ملکمحمدی
سینمای جنگ با تمام متر، معیار و تعاریفی که از آن در ایران داریم، سالهاست درگیر یک سوءتفاهم بزرگ شده است. اینکه اساسا مرز میان فیلم جنگی و ضد جنگ چیست و آیا انتقاد از برخی نگاهها و حتی مدیریت در آن دوران توهین به شهدا و قهرمانان هشت سال دفاع مقدس است و حاصل اثری ضد جنگ است؟ در دورهای حتی داستان فراتر از این میرود و به آدمهایی که از نزدیک فضای آن روزها را ندیدهاند، اجازه فیلم ساختن در این حوزه هم داده نمیشود و اینها حاصلی جز از بین رفتن بسیاری از فرصتها برای ساخت فیلم درباره پرافتخارترین دوره تاریخ ایران ندارد. گونهای که با وجود چندین سازمان و ارگان که خود را متولی انحصاری ساخت این فیلمها میدانند، پیچیدهتر هم میشود و به نظر بودنشان حاصلی جز افزودن بر بوروکراسی در راه ساخت فیلمهای دفاع مقدس ندارد.
ملاصالح قاری و شهید علی هاشمی دو نمونه فوقالعاده از آدمهایی هستند که سالها با اشتباه و تنگنظری عدهای به عنوان کاراکترهای منفی و حتی وطنفروش شناخته میشوند، اما درنهایت آن چیزی که تاریخ و گذشت زمان نمایان میکند، دلاوری و رشادتی است که آنها در دوران جنگ تحمیلی داشتهاند. اتفاقات بسیاری از این دست در آن دوران وجود دارد که میتواند سوژه فوقالعادهای برای فیلمسازانی باشد که به این حوزه علاقهمند هستند. فضایی که با یک اشتباه تاریخی و بر مبنای منفعتطلبی عدهای در سینمای ایران، پرخرج، گران و غیرتجربهگرا تصور میشود و این بهانهای است برای انحصار فیلمسازی در اینباره و مهمتر از آن آدمهایی که در آن دوران حضور داشتهاند.
گروه سینمایی هنر و تجربه و سینمای تجربهگرا دقیقا در مقابل این تفکر انحصارطلب در حوزه سینمای دفاع مقدس قرار میگیرد و بهسان یک خون و نفس تازه میتواند با اکران فیلمهای تجربی و ارزان به سراغ اتفاقات و آدمهایی برود که در این سالها به آنها پرداخته نشده و حتی پنهان مانده است. حالا با گذشت بیش از سه دهه از پایان جنگ تحمیلی میتوان سرفصل تازهای در بررسی دقیق و به دور از شتابزدگی به مقطعی از تاریخ ایران گشود که هنوز حرفهای بسیاری درباره آن گفته نشده و بر خلاف تصویر جعلی ساختهشده از سوی جریان تجاری سینما، مخاطب عام هم بهشدت به آن علاقهمند است.
هشت سال دفاع در برابر متجاوزی که تصور میکرد سه روزه به تهران میرسد، قصههای بسیاری در نهاد خود دارد و روایت این قصهها محصور به آدم یا جریان خاصی نیست. حالا بیش از پیش باید به جوانها اجازه داد این سالها را درک و به آن افتخار کنند و مهمترین و موثرترین روش بیشک سینماست؛ سینمایی که تجربهگراست…
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای جنگ در آینده فرضی
- الهام حسینزاده: «هنر و تجربه» به تمرکز پایگاهی، نمایشی و تبلیغاتی نیاز دارد
- کاوه مظاهری: نظم و تمرکز در اکران «هنر و تجربه» ضروری است
- هنروتجربه، شاهرگ حیاتی ورود به سینمای جهان
- پاسداشت تلاش قهرمانان/ مروری بر سینمای جنگ به مناسبت روز ارتش
- اطلاعیه موسسه هنروتجربه در واکنش به تصمیم سازمان سینمایی/ قدردانی از سینماگران، امید به آینده
- افتتاح دومین دوره «نگاهی بر سینمای چین» با نمایش فیلم ژانگ ییمو
- اعلام اسامی فیلمهای حاضر در دومین دوره «نگاهی بر سینمای چین»
- به همت موسسه هنروتجربه و سفارت چین در ایران؛ دومین دوره «نگاهی بر سینمای چین» برگزار میشود
- «بوتاکس» در گروه هنروتجربه اکران میشود
- اکران آنلاین دو فیلم از ۱۲ خرداد
- واکنش «هنروتجربه» به بیانیه داوران جشنواره فیلم فجر؛ نام سیمرغ «هنروتجربه» تغییر کند
- همان همیشگی/ نگاهی به فیلم «آنا»
- فیلمی متفاوت نه البته بینقص/ نگاهی به فیلم «گزارش یک قتل»
- گروتسک، مرزها، محدودهها و همپوشانیها/ معرفی کتاب گروتسک فیلیپ تامسن
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
