به گزارش سینماسینما؛ سینمای ایران هالیوود نیست که تابع قواعد بی رحم یک صنعت جذاب باشد؛ سینمایی نیست که در آن صاحبان سرمایه بتوانند براساس آنچه مردم در کارخانهی سرگرمی سازی میخواهند سرنوشت بازیگری را جابه جا کنند. اما با وجود نبودن این قواعد بیرحم که ریشه در صنعت بی رحمی دارد، حرفه ی بازیگری در سینمای ایران حرفهی بیرحمی است. همان سرمایه داری کوچک رژیم گذشته که با سرگرمی نازلی پیوند داشت و اگر در آن سیستم بازیگری از خودش محافظت نمیکرد، یک دفعه خانه نشین میشد؛ معنی محافظت در اینجا بر میگشت به خود بازیگر که چطور کار کند و چطور زندگی کند. مثلا هنرپیشهای که سالها ستارهی تئاتر کشور بود به دلیل همین که از خودش در زندگی حفاظت نکرد، یک دفعه گم شد و زمانی که دوباره پیدایش شد، دیگر مجبور شد نقش دوم و سوم در سینمای فارسی بازی کند که سرانجام این بازیگر شد مادر علی بیغم و بعد، مرگ در انزوا. البته تغییر شرایط سیاسی و فرهنگی که با انقلاب پیش آمد، خیلی ها را در سینمای فارسی خانه نشین کرد که این موضوع از بحث ما خارج است. البته امروز شرایط سینمای ایران با گذشته خیلی فرق کرده، حتی شرایط امروز با دیروز متفاوت است. امروز ستارگان جایشان را به بازیگران خوب دادهاند و سینما به ستاره وابسته نیست و سرمایهداران جایگاه بازیگر را تعیین نمیکنند. الان بیشتر خود بازیگر است که می تواند جایگاه خودش را حفظ کند. بازیگرانی که از ابتدای ورودشان به سینما حضور خوبی داشتهاند و شانس آوردند که نقش خوبی به دست بیاورند و استعداد آن را داشتهاند که این نقش خوب را به حضوری ماندگار تبدیل کنند، ماندگاریشان درسینما سختتر بوده است. ماندگاری این بازیگران در وهلهی اول مربوط به انتخابهایی است که این بازیگران بعد از آن حضور خوب میکنند، انتخابهایی که در تشخیص درست نقش و کارگردان و مجموعهای که قرار است این نقش را بپرورانند، دارد. علاوه بر این انتخابهای درست، زندگی سالم بازیگر هم به ماندگاریش کمک میکندگرچه زندگی شخصی بازیگر یک امر درونی است. ولی این امر درونی به شدت روی زندگی حرفه ای بازیگر تأثیر میگذارد. ترانه علیدوستی با حضوری خوب شروع کرد و با انتخابهایی درست ادامه داد و نگذاشت زندگی خصوصیتش تبدیل به حاشیهای درکنار کارش شود و آن سلامتی را در زندگی پیش گرفت که حرفهاش آسیب نبیند، البته نمی توان استعداد ذاتی، هوش و توانایی او را در ایفای نقشهای مختلف نادیده گرفت. او در حال حاضر جایگاه مناسب و خوبی در سینما دارد اما هنوز حفظ این جایگاه سخت است.
منبع: همشهری جوان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- واکاوی مستند «ترانه» در آینه روان، فلسفه و جامعه؛ از پیله تروما تا پرواز فردیت
- نقدی بر مستند گفتوگومحور از پگاه آهنگرانی؛ پرترهای در فضای بسته
- درباره بازیگران زن مولف سینمای ایران/ ترانه علیدوستی؛ آخرین بازیگر زن مولف
- ویژگیهای تفکری که سینما را از بنبست و سکون نجات داد
- سخنگوی قوه قضاییه در نشست خبری مطرح کرد؛ ترانه علیدوستی ممنوع از پرواز نیست
- یادداشت فریدون جیرانی درباره وضعیت سینمای اجتماعی؛ باور تغییر باورها
- فریدون جیرانی رئیس کانون کارگردانان شد
- در نشست «بررسی سینمای اجتماعی» مطرح شد؛ سینمای اجتماعی زاییده تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه است
- «بودن یا نبودن» و تبدیل خشونت به امید/ عیاری نمونهای از عیار شرافت در سینمای ایران است
- در نشست نقد و بررسی «آبادانیها» مطرح شد؛ نقش عیاری در زبان سینمایی و تحول آن بسیار موثر است/ «آبادانیها» عدالت اجتماعی را وارد سینما کرد
- نسخه مرمت شده «آبادانیها» در موزه سینما
- پیام کانون کارگردانان به مناسبت اولین سالگرد درگذشت کیومرث پور احمد
- گزارش مراسم رونمائی از کتاب «دندان گرگ»/ یک داستان حماسی شهری
- رهایی در اوهام/ نگاهی به فیلم «تفریق»
- «تفریق»؛ به علاوه باران
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- پایان ناامیدکننده سریال مهیار عیار
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- فیلمی که می توانست تاثیرگذار باشد/نگاهی به فیلم جن زیبا
آخرین ها
- در سایه سوءظن و سکوت؛ «مأمور مخفی» و چهره پنهان برزیل
- برلینالهی هفتاد و ششم در ایستگاه پایانی/ خرس طلایی ۲۰۲۶ به «حروف زرد» رسید
- واکنش کانون کارگردانان سینمای ایران به اظهارات مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی
- نفتها و آبها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶





