مانی حقیقی در بخشهایی از مصاحبه اش حرفهای جالبی درباره اظهارات چندی پیش خود درباره خبرنگاران زده است .
به گزارش سینما سینما، بخشهایی از این مصاحبه به شرح زیر است :
برسیم به حاشیههایی درباره شما. چرا در اظهارنظری در فیسبوک، خبرنگاران را با واژه «دوزاری» نواختید؟! بسیاری از همکارانم از شما رنجیدهاند و معتقدند شما ارزشهای کاریشان را نادیده گرفتهاید… .
من هنوز سر حرفم هستم و برای حرفم دو دلیل دارم؛ اول اینکه وقتی خبرنگاری حرفهای میخواهد با بازیگری سر صحنه فیلمبرداری گفتوگو کند، وظیفه دارد شرایط روحی بازیگر را در نظر بگیرد و با حساسیت کامل نسبت به آن شرایط بحث را پیش ببرد. اگر بازیگر، نقش اول فیلم را دارد و فیلم هم فیلمی سخت و طاقتفرساست، این وظیفه حتی خطیرتر میشود و اگر آن بازیگر لیلا حاتمی است که حساسیتهای خاص خودش را نسبت به کارش دارد، ماجرا حتی غامضتر و حساستر میشود. اگر خبرنگار متوجه شود گفتوگو، به هر دلیل، دارد به مشکل بر میخورد و بازیگر دارد از شرایط مصاحبه زجر میکشد، کاملا بدیهی است که گفتوگو باید به وقت دیگری موکول شود. از نظر من واضح است خبرنگار باید با ویژگیهای خاص بازیگر آشنا باشد و بداند چه سؤالهایی منجر به چه نوع واکنشهایی در او میشود. به عبارت سادهتر، خبرنگار باید سوژهاش را بشناسد. فرق مصاحبهکننده مجرب و آدم ناشی دقیقا در همین جزئیات است. نکته دوم که به نظرم بسیار مهمتر است، اینکه اگر گفتوگویی به هر دلیلی درست پیش نرفته و کار بالا گرفته و حرفهای تندی میان طرفین ردوبدل شده، انتشار متن آن گفتوگو حاکی از چیزی نیست جز بدخواهی خبرنگار و میل به تخریب شخصیت مصاحبهشونده. انتشار فایل صوتی گفتوگو هم چیزی نیست جز تشدید همان صفات. معنی چنین کاری فقط این است که ما میخواهیم آبروی فلانی را ببریم و در ملأعام تحقیرش یا مثلا ادبش کنیم، او را سر جایش بنشانیم و از ایندست توهمات. به نظر من انگیزه اصلی پشت چنین حرکتی نوعی حقارت است و هیچ صفتی بهتر از «دوزاری» نمیتواند آن را توصیف کند.
واکنش خانم حاتمی را چطور تحلیل میکنید؟
من تحلیلی از واکنش خانم حاتمی ندارم جز اینکه بگویم وقتی سؤالهای مصاحبهکننده آنقدر ناشیانه و بیربط باشد، هرکسی ممکن است در آن حد برآشفته شود.
اما برخیها معتقدند شما موضوع را به کل جماعت خبرنگار تعمیم دادید. آیا اینگونه است؟
اصلا چنین چیزی نیست. من شنیدهام تعدادی از خبرنگارانی که در آن جمع حضور نداشتهاند، حرفهای من را به خودشان گرفتهاند. بدیهی است که منظور من همه خبرنگاران نبوده. من فقط درباره کسانی که آن سؤالهای خاص را مطرح کرده بودند، نظر دادم. اگر دیگران داوطلبانه این توصیف را به خودشان نسبت دادهاند، مشکل از خودشان است.
منبع: شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یادی از داریوش مهرجویی در بیستوپنجمین نشست ماهانهی «مستندهای ایرانشناسی»
- رهایی در اوهام/ نگاهی به فیلم «تفریق»
- «تفریق»؛ معلق میان پرسشهای ناتمام
- «تفریق»؛ به علاوه باران
- «تفریق» مانی حقیقی قاچاق شد
- گزارشی از موقعیت سینمای ایران در فرانسه به مناسبت اکران فیلم «تفریق»
- نامه تند یک فیلمساز به محمد خزاعی/ مانى حقیقی: اصلاحیههای شما نامشروع است
- سازمان سینمایی حضور «تفریق» در جشنوارههای خارجی را بلامانع اعلام کرد
- «تفریق» در جشنواره تورنتو رونمایی میشود
- فیلمبرداری «چرا گریه نمیکنی؟» به پایان رسید
- جشنواره پالم اسپرینگز برگزار نمیشود/ زنگ خطر برای دیگر جشنوارهها
- فیلم مانی حقیقی به جشنواره فجر نمیآید + عکس
- سینماسینما/ برگزاری جشنواره برلین در زمان مقرر بدون تعویق/ آیا اعتبار گذشته به این جشنواره بازمیگردد؟
- فیلمبرداری «تفریق» متوقف شد
- فیلمبرداری فیلم جدید مانی حقیقی با بازی علیدوستی و محمدزاده آغاز شد + عکس
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





