اصغر فرهادی در گفتگوی خود با بیبیسی فارسی که امشب پخش شد؛ درباره فیلمش صبحت کرده است. او درباره روش فیلمسازیاش به خبرنگار گفت: هدفم از فیلمسازی این است که اندوه موجود در فیلم باعث ایجاد اندیشه وآگاهی در مخاطب شود.
وی با اشاره به نوع شخصیتی که در فیلم فروشنده به آن پرداخته و خشونتی که نشان داده میشود، گفت: در فیلم فروشنده مسیری را میبینیم که یک آدم از یک انسان مهربان با محیط؛ به یک انسانی که به حریم دیگران تجاوز میکند و خشونت نشان می دهد؛ طی میکند. حال اگر یک آدمی را در فیلم میگذاشتیم که اگر خشونتی نشان میداد؛ ما شگفت زده نمیشدیم؛ نتیجهای نداشت بلکه زمانی اهمیت دارد که یک آدمی که اساساً دور از انتظار است که رفتار خشنی داشته باشد، در انتها رفتار خشونتآمیز نشان میدهد.
فرهادی با اشاره به اینکه خشونت فقط خشونت فیزیکی نیست، افزود: گاهی ما با حرفهایمان خشونت را شروع میکنیم. گاهی خشونت از سر عصبانیت و زودگذر است و طبیعی است و همه آدمها عصبانی میشوند اما خشونتی که ما درباره آن حرف میزنیم و در فیلم فروشنده نشان میدهیم؛ این است که ما در انجام خشونت کم کم دنبال دلایل قابل قبول بگردیم و بعد به این دلایل ایمان بیاوریم و آنگاه خشونت را انجام بدهیم و در عین آرامش، به دلیل باوری که به خشونت داریم؛ آن را انجام میدهیم و فاجعه ایجاد میکنیم.
کارگردان فروشنده با تاکید بر اینکه در زمان نگارش اولیه فیلمنامه با ناخوداگاه خود فیلمنامه را مینویسد، گفت: من وقتی شروع میکنم یک قصهای را نوشتن ابتدا ناخودآگاه من این قصه را مینویسد و بعد که ساختار اولیه درآمد؛ آگاهانه روی آن کار میکنم.
وی ادامه داد: وقتی که میخواهم درباره رابطه آدمها کار کنم بیشتر بخش اخلاق پررنگتر میشود و برای خود من این مسئله خیلی دغدغه است که از نظر اخلاقی چه رفتاری میکنیم و چه چیزی خوب و چه چیزی بد است.
وی ادامه داد: اگر ما دلایل آدمها را برای کاری که میکنند؛ بشنویم؛ جور دیگری به دنیا نگاه میکنیم و دیگر بین آدمها خط کشی نمیکنیم و دیگر گروهی را همیشه مقصر و ظالم و گناهکار و گروهی را کاملاً بی نقص و مظلوم نمیدانیم.
فرهادی در پاسخ به این سؤال که چرا شخصیتهای فیلمهایش رستگار نمیشوند، گفت: دو نگاه به مسئله رستگاری در فیلم وجود دارد. یک نگاه این است که چرا شخصیتهای فیلم رستگار نمیشوند و بهتر است در پایان فیلم قهرمان خودش را از مشکلات رها کند؛ این نگاه خوبی است و میتوان با این نگاه فیلمهای خوبی که قهرمان دارد؛ ساخت ولی یک وقت فیلمی میسازیم که تماشاگر وقتی نگاه میکند بعد از تماشای فیلم میرود و درباره موضوع فیلم فکر میکند تا خودش را تغییر دهد و خودش را رستگار کند، من از بین این دو نگاه به نگاه دوم معتقدم.
منبع: ایلنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سیودومین جشنواره فیلم سارایوو؛ نشان افتخاری به اصغر فرهادی اهدا شد
- بازگشت به زبان مادری؛ فیلمنامه بعدی فرهادی به زبان فارسی خواهد بود
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- اصغر فرهادی در پرتغال مسترکلاس کارگردانی برگزار میکند
- ورایتی گزارش داد؛ فروش گسترده فیلم اصغر فرهادی در بازارهای جهانی
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- کن ۲۰۲۶، از پرده تا پیادهرو
- فیلم فرهادی را نپسندیدند؛ فیلم پاولیکوفسکی در صدر جدول منتقدان مجله اسکرین کن ۲۰۲۶
- «داستانهای موازی»؛ فیلمی پرتعلیق، هوشمندانه و استادانه
- جشنواره کن ۲۰۲۶؛ نظرات ضد و نقیض منتقدان درباره «داستانهای موازیِ» فرهادی
- نشست خبری «داستانهای موازی» در کن؛ فرهادی: معنای همدردی با قربانیان جنگ، نادیده گرفتن کشتهشدگان اعتراضات نیست
- «داستانهای موازی»؛ عبور فرهادی از خطوط قرمزش
- خبرهایی از «داستانهای موازی»؛ اکران فیلم فرهادی همزمان با کن/ رقابت در جشنواره سیدنی
- کن ۲۰۲۶: آخرین سنگر مؤلفان در عصر الگوریتمها
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





