ابراهیم رئیسی در دو نامه جداگانه و مختصر، خواسته است که حسن روحانی اخلاق انتخاباتی را و رئیس صداوسیما عدالت تبلیغاتی در انتخابات ریاستجمهوری را رعایت کنند. سخن رئیسی در این دو نامه این است که حسن روحانی کارهایی که هماینک انجام میدهد، شائبههای تبلیغ انتخاباتی دارد و از سوی دیگر هم صداوسیما با پخش اخبار فراوان روحانی در عمل، خواسته یا ناخواسته به نفع رئیسجمهور عمل کرده است و عدالت تبلیغاتی را رعایت نمیکند. اما چقدر این ادعا واقعیت دارد و از نظر حقوقی موجه و درست است؟
اول: هر دو نامه رئیسی مبتنی بر یک «مصادره به مطلوب» است. او ابتدا این را ثابت و مسلم جلوه میدهد که روحانی به اخلاق انتخاباتی توجهی ندارد و صداوسیما هم در انتشار اخبار مربوط به او عدالت را رعایت نمیکند. هر دو نامه ایشان فاقد هر دلیل و مستندی است که این ادعا را ثابت کند. کسی که سالهای متمادی متصدی سمتهای قضائی بوده باشد، قاعدتا باید عادت کرده باشد که سخن یا ادعایش، مستدل و مستند باشد. اما این نامه نشان نمیدهد که حسن روحانی چه کرده است که موجب شائبه نمایش تبلیغاتی شده و در نتیجه مغایر با اخلاق تبلیغات انتخاباتی است. همچنین این نامه معلوم نکرده که صداوسیما نسبت به روحانی چگونه برخورد کرده که از نظر آقای رئیسی باعث ایجاد «شائبه جانبداری به نفع یک کاندیدای» خاص شده است؟ ادعاهای غیرمستدل و غیرمستند به تعبیر قضائی اصولا مسموع نیست.
دوم: حسن روحانی رئیسجمهور است. یک رئیسجمهور علاوه بر اینکه به حکم قانون وظایفی برعهده دارد، در عرف این سمت نیز کارهایی را باید انجام دهد. مثلا شرکت و سخنرانی در بعضی مراسمهای ملی یا افتتاح پروژههای مهم. اینها تکلیف قانونی یا به تعبیری که رئیسی در نامه به علی عسگری نوشته است، از شئون انحصاری رئیسجمهور نیستند. اما انجام آنها عرفا و به دلیل نمایندگی حاکمیت ملی، با رئیسجمهور است. بهعنوان مثال حسن روحانی بهعنوان رئیسجمهور در روز ارتش (۲۹ فروردین) سخنرانی میکند. این سنتی دیرپاست یا او پروژهای را در عسلویه افتتاح میکند که یکی از مهمترین و استراتژیکترین عقبماندگیهای کشور در مقابل قطر، بهعنوان شریک میدان گازی را جبران میکند و آرزویی چندین و چند ساله برآورده میشود. معنای سخن آقای رئیسی این است که آن سخنرانی روز ارتش و این افتتاح از شئون انحصاری رئیسجمهور نیست، در این زمان او نباید آن را انجام دهد و اگر هم انجام داد، صداوسیما نباید آنها را پخش کند! اینها کارهایی است که حسن روحانی یا هر رئیسجمهور دیگری باید انجام دهد و باید اخبار آن برای اطلاع داخلی و خصوصا خارجی منتشر شود. اگر رئیسجمهور چنین میکند و صداوسیما نیز اخبار آن را منتشر میکند، آن را باید به اقتضای منافع ملی ضروری دانست و نمیتوان آن را در شمار تبلیغات محسوب کرد. شأن ریاستجمهور، مستقل از نام افراد است.
وقتی رئیسجمهور پروژه عظیمی مانند فازهایی از پارس جنوبی را افتتاح میکند، اخبار گزارشهای آن ارزش و اهمیت بینالمللی برای کل کشور دارد. در جهان پرحادثهای که هر روز پر از انواع و اقسام وقایع ریزودرشت است، رئیسجمهور بهخاطر منافع ملی باید حضور خبری فعال و مستمری داشته باشد. انجام امور کشوری را نمیتوان بهخاطر ریاستجمهوری تعطیل کرد.
سوم: از نظر حقوقی، تبلیغات ریاستجمهوری، رسما هنوز آغاز نشده است. مجموعه مقررات مربوط به تبلیغات ریاستجمهوری صرفا حاکم بر روزهایی است که با اعلام وزارت کشور تبلیغات رسمی نامزدها آغاز و ۲۴ ساعت پیش از شروع رأیگیری باید متوقف شود. پیش از این زمان نامزدها و رسانهها، از حیث نوع مواجهه با کاندیداها تابع مقررات عمومیاند.
چهارم: نگرانی آقای رئیسی از رعایت اصل بیطرفی صداوسیما نگرانی درخورتأملی است اما زمانی این نگرانی درست و مؤثر و مقید خواهد بود که دقت شود صداوسیما سالهای طولانی است که اصل بیطرفی را کنار گذاشته و اتفاقا رو به سمت همان گرایش و جناحی دارد که حامیان ابراهیم رئیسی در آن قرار میگیرند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- عدالت به سبک قیصر مسعود کیمیایی/یادداشتی از کامبیز نوروزی
- با ابلاغ رئیسجمهور؛ اعضای کمیته تدوین سیاستهای شبکه نمایش خانگی منصوب شدند
- برگزاری هماندیشی انجمن صنفی ویاودی / شتابِ قانونگریزِ دیجیتال و تلاش برای انتظامبخشی به پلتفرمها
- پیامهای تسلیت رهبر انقلاب و رئیسجمهوری در پی درگذشت نادر طالبزاده
- این دو فیلم مشابهتی ندارند/ یک روایت حقوقی درباره پرونده «قهرمان» در گفتوگو با کامبیز نوروزی
- نامه هیئت مدیره انجمن صنفی شرکتهای ویدئویی آنلاین به رئیس جمهوری
- نامه دو صنف سینمایی به رئیسجمهوری درباره واکسیناسیون هنرمندان
- عذرخواهی رئیس صداوسیما از مخاطبان و رئیس جمهوری
- پیام تسلیت حسن روحانی در پی درگذشت خسرو سینایی
- اختصاصی/ کامبیز نوروزی: کسانی که نمیتوانند قدشان را بلند کنند، پای دیگران را کوتاه میکنند!
- بازگشایی سینماها از اول تیر به دستور رئیس جمهوری/ آمادگی سینماداران و وزارت ارشاد؛ نادیده گرفته شدن تئاتر در دستور روحانی
- کنایههای صریح روحانی به مجریان صداوسیما: یک ماسک هم برای شما بگذاریم
- درخواست خانه سینما از ریاست قوه قضائیه
- انتقاد خراسان از تخریب روحانی توسط تلویزیون با باز پخش یک مستند
- گفت وگوی سینماسینما با کامبیز نوروزی درباره ممنوعیت نمایش فیلم ماهمه با هم هستیم در کرمان
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- واکنش کانون کارگردانان سینمای ایران به اظهارات مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی
- نفتها و آبها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت





