سینماسینما، شهرام اشرف ابیانه:
دیدن این فیلم جرم است. چیزی سراسر نفرت به نام فیلم
فیلم سس یهودی را یادتان است. سالها پیش یک فیلم ضد سامی بود در سینمای نازی. نفرتی که در آن فیلم موج میزد با میهن پرستی گره خورده بود. وظیفه ای خطیر را گوشزد میکرد که سال ها بعد نتایجش را همگان دیدند. سال ها بعد آن فیلم، در شرایطی که کشور نیاز به ثبات دارد، در حالی که مسوولین اجرایی کشور هر کاری میکنند تا تنش را از آنچه هست بیشتر نکنند، در شرایطی که وفاق ملی حرف اصلی هر گفتمانی باید باشد یک نسخه رنگ و رو رفته از آژانس شیشه ای سربرآورده تا فریاد کاری جدی و انقلابی سر دهد. فیلم به دلیل شور تند سازندگانش به ضد خود تبدیل میشود. چیزی را نفی میکند که ظاهرا قهرمانش برای دفاع از آن اسلحه دست گرفته. عجیب است که جامعه تغییر کرده، قیصر قمه کش و عربده زن نمیخواهد.
دوستان تولید کننده اما در فکر دیگرند. اینکه انقلابی جلوه کنند. سازندگان که تکلیفشان مشخص است. بازیگران بعضا خوش نام که نام و اعتبارشان را در این فیلم سراسر نفرت و تهوع اور گذاشته اند براستی مایه شرمساری اند.
هدف از ساخت چنین فیلمی در چنین شرایطی چیست؟ ناموس و و طن دوستی بهانه است. هدف نفرت پراکنی است علیه چیزی که دوستان فیلمساز فکر میکنند نباید باشد. جالب آنکه خودشان هم نمیدانند پی چه اند.
اینان را کامیکازه مینامند. خود را به هدف میزنند. نیت، نابودی هدف است. هدف حالا هر چه میخواهد باشد.
از وقار و متانت ظاهری آژانس شیشه ای هم خبری نیست. قصد اصلی نمایش عصیانی کور است که چون تحقیق جامعه شناسی و حقیقتی پشت ان نیست راه به ریشه نمیبرد. پس در همین فریاد مستانه باقی می ماند.
سونامی. میلاد صدر عاملی
با همهی وجودت جنگیدهای، اما جملهای که مثل پُتک مغزت را میشکافد این است که «باید ببازی.» از اینجا به بعد با خودت و دنیا هم لج میکنی. ، اصلاً سرت درد میکند برای خودزنی. آنقدر حجم سنگینِ مشتهای حریفانت را روی تیغهی نازک بینیات تاب میآوری که دیگر اگر مشت نخوری چیزی کم خواهی داشت. اگر در آینه، پای چشمانت پارگیِ انباشته از خونِ لختهشده نبینی، به خود-بودنت شک میکنی.
یک درام ورزشی با دو قهرمان از دو نسل و از دو پایگاه اجتماعی متفاوت. فیلم خوش آب و رنگی است با فیلمنامه ای که میتوانست بهتر از این باشد. فیلمساز تکلیفش را با تماشاگر مشخص کرده. میخواهد سرگرمش کند و در عین حال پیش و پا افتاده نباشد. در هدفش هم موفق است. به نیت سازندگانش احترام میگذاریم و ورود سازنده اش را به سینمای حرفه ای خوش آمد میگوییم.
سمفونی نهم
با سمفونی نهم حتی تا پایان به کام مرگ فرو روی، دیگر هراسی نداری. این شاید همه حرف فیلم باشد از کارگردانی که همه جور فیلمی ساخته.
یک عشق کهنه که حالا یک رازِ کهنه است. زنی که با دلهرهی بسیار، دست به کاری خلاف میزند. آنهم خلافی سنگین. کارهای محمدرضا هنرمند دیدنی اند. هر چند همیشه چیزی کم دارند. همین که فیلم وقت تماشا اذیتت نمیکند جای شکرش باقی است. سمفونی نهم را در لیست انتظار کارهای قابل تحمل سال آتی میگذاریم. به حتم در موقع اکران و دور از هیاهو و جنجال چیزهای بهتری در آن بیابیم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- معرفی برگزیدگان جشنواره بینالمللی فیلمهای ورزشی ایران/ فوتبال ۱۲۰، بهترین برنامه ورزشی از نگاه مردم
- دیدن این فیلم، وقت تلف کردن است
- پاسخ جشنواره جهانی فیلم فجر به ادعای دستاندرکاران «دیدن این فیلم جرم است»/ شبههافکنی غیرواقعی درباره جشنواره
- «سونامی» برنده جایزه ویژه گیرلانده شد
- نامزدی «جهان با من برقص» و «سونامی» در جشنواره فیلم ولز
- «جهان با من برقص»، «سرکوب»، «سونامی» و «قصر شیرین» در جشنواره بینالمللی فیلم ولز
- جدیدترین خبرها از شبکه نمایش خانگی/ عرضه «خروج» و «سونامی»
- نگاهی به فیلم «سمفونی نهم»/ همراهی فرشته با انسان
- «باخت اجباری»/ نگاهی به فیلم «سونامی»
- فیلمهای سینمایی راهیافته به بخش مسابقه جشنواره ورزشی اعلام شدند
- میلاد صدرعاملی: سینما پر شده از فیلمهایی با شوخیهای جنسی/ تماشاگران سونامی راضی بیرون میآیند
- ماجرای سکانس جنجالی در فیلم سونامی درباره بازی کردن با اسراییل
- محمد رضا هنرمند : سینما بهدست نااهلان افتاده
- گزارش فروش هفتگی سینمای ایران/ ردپای قطعی اینترنت
- ممیزی فیلم روی پرده «سمفونی نهم» و توقف اکران در قم
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





