سینماسینما، فریبا اشوئی:
علی پاکزاد مهندس آلمان رفته ای که فی الحال معتاد وکارتن خواب شده است.دهه محرم است واو هرشب خواب های پریشان وکابوس های نامعلوم می بیند .شبی ازشب ها وقتی از خواب می پرد در کنارخود ظرف غذایی می بیند که درون آن چکی با مبلغ نجومی است.علی بعد از این اتفاق متصل، ملاقات هایی با سایه روشنی از آدم ها از مرام ومسلک های مختلف دارد تا برای وصول وهزینه چک راهکاری بیابد تااین که…..
میرزایی ، فیلم اولش انزوا رادر ژانر اجتماعی ساخت . این بار نیز اودر همان بستر ،بسراغ موضوعی خاص تر رفته است.این بار سوژه او از خانواده های نابسامان عبور می کند و درگیرکارتن خوابی می شودکه مورد تفقد معصومی قرار گرفته است .
روایت خون خدا در سه پرده خلاصه میشود که رکن پایه آن پرده میانی اش است وپرده های اول وپایان بُرشی است از قبل وبعد یک کابوس.پرده دوم معرفی شخصیت اصلی، حال وگذشته وامروزش والبته حیاتی است که آن را باخته وبه ازای باخته هایش امابرگ برنده ای (چک) به نگاه والتفاتی در دست دارد.
چارچوب کلی فیلم درمیانه رویا وواقعیت طراحی شده است.نشان ونمادبازیگران اصلی این اثرسینمایی اند.کاراکترها نیز در این روایت خود نمادهستند.از ولگردهای خیابانی وزورگیر ومتجاوز، تا خمار ولوطی وتکیه دار وبقال وروحانی…نمادهایی از نگاه های قالب در اجتماعند که به زعم خود موضوعات وآدم ها وشرایط راقضاوت می کنند.
صدا ونور عناصر موثر وقالب در این روایت اند.زاویه دید مخاطب در تمام طول فیلم محدود به نماهای بسته از ابزار معنایی صاحب اثر شده است.سکانس بازپرسی علی که در پلان معرف است درانتهای اثر ارتباطش با کابوس های علی لو رفته وتاثیر مثبت خود را از دست می دهد.

روایت خون خدا یک دراماتیزه ایرانی-شیعی است که زبانش خاص وارتباطش بامخاطب ناقص والکن است.شاید بزرگترین چالش فیلم هم همین عدم دستیابی به زبان مشترک با مخاطب بوده باشد.
زبانی که درمیانه بازی نور ،تصویر ؛صدا ونماهای بسته از بیان عمق معنا ناکام مانده است.رضا اخلاقی راد درنقش علی یکی از طولانی ترین نقش های صامت ودشوار در سینمای ایران را تجربه کرده است.علی میرزایی درمقام کارگردان اثر جنس سینمای اجتماعی را مقبول می داند اما در این وادی، برای بیان معانی قریب وبزرگ که با ایمان وجنس باورهای عوام در ارتباط است قطعا نیازمند پژوهش ونگاه عمیق تری است.کلام بیشتر درباره این فیلم را باید به زمان اکران آن موکول کرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سه فیلم جدید به سینماها میآیند
- پروانه نمایش برای دو فیلم صادر شد
- نه سینما، نه فوتبال/ نگاهی به فیلم «بیرو»
- روز اول: یک فیلم ورزشیِ قابلِ قبول + اسپینآف گاندو!
- سینمای ایران، بهشت عباس میرزاییها
- «بیرو»؛ ساده و بیتکلف
- اولین گردهمایی جوانان کانون کارگردانان سینما برگزار شد/ سینما به سمت حذف کارگردانان صاحب فکر و اندیشه میرود
- انتشار جزییات هزینههای جشنوارهی ملی فجر + جدول
- چه کسی ضربه فنی شد؟/ نگاهی به فیلم «غلامرضا تختی»
- صحبتهای حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی در مراسم تجلی اراده ملی / وقتی میتوان از ظرفیت سینما برای پیشرفت کشور استفاده کرد
- «تجلی اراده ملی»، سی و هفتمین دفتر جشنواره فیلم فجر را بست
- نگاهی به دو فیلم «ماجرای نیمروز» و «قسم»
- نگاهی به فیلم «متری شش و نیم» ساخته سعید روستایی/ دل خوش سیری چند؟
- نگاهی اجمالی به سی و هفتمین جشنواره ملی فیلم فجر / سینمای بی ادعا و مدعیان بی شمار
- نگاهی به لیست کسانی که در جشنواره درخشیدند ولی داوران آنها را ندیدند/ جا ماندههای جشنوارهی سی و هفتم
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





